heleen debruyne teaserBeeld Humo

columnHeleen Debruyne

Heleen Debruyne: ‘Er gaat geen week voorbij zonder dat ik opgelucht ben in een land te wonen waar abortus mogelijk is’

Ik ben een verjaardag vergeten. Niet alleen ik, zowat alle media zijn aan die verjaardag voorbijgegaan. Te veel pandemienieuws. Of misschien vinden ze stiekem dat er eigenlijk niets te vieren valt. Ik wil het bij dezen goedmaken: op 3 april is de Belgische abortuswet 30 geworden. Na jarenlange inspanningen van feministen en hulpverleners werd abortus in 1990 de facto niet strafbaar meer tot twaalf weken. Het geweten van de katholieke koning Boudewijn werd met een kunstgreep gespaard: hij verkeerde voor de gelegenheid in de 'onmogelijkheid te regeren'.

Er gaat geen week voorbij zonder dat ik opgelucht ben in een land te wonen waar abortus mogelijk is. Eén op de vijf Belgische vrouwen kiest in de loop van haar leven voor de ingreep. Omdat ze te jong is, zich er niet toe in staat voelt moeder te worden, het lichamelijk niet aankan, omdat ze geen stabiele relatie heeft, te veel kinderen of te weinig geld - maar al die redenen klinken te veel als excuses. Het niet willen volstaat.

Terwijl abortus in België in 2018 uit het strafrecht is gehaald, broeden elders in de wereld politici - meestal mannen - op maatregelen die de toegang tot zwangerschapsafbreking onmogelijk maken. In het coronavirus zien ze een mooie kans. De gouverneurs van de Amerikaanse staten Texas, Ohio, Alabama, Iowa en Oklahoma verklaarden dat abortus een niet-essentiële ingreep is die uitgesteld moet worden tot na de pandemie. Gek, weinig lijkt me zo essentieel als het wel of niet krijgen van een kind. Gemeen ook, want niemand weet hoelang de coronamaatregelen aanhouden en wie een abortus wenst, staat onder tijdsdruk.

In Polen is abortus in bijna alle gevallen verboden - alleen bij verkrachting, in geval van levensgevaar bij de moeder of bij aandoeningen van het ongeboren kind mag het. Toch is dat niet genoeg voor de conservatieve regering: nu tegenstanders in quarantaine moeten blijven, proberen ze er een wet door te drukken die die laatste voorwaarde schrapt.

Nee, dan het LUNA-abortuscentrum in Gent. Volgens Lut Daniëls maken de coronamaatregelen van de overheid het complexer. Net zoals in ziekenhuizen moeten de consulten zoveel mogelijk telefonisch gebeuren, de wachtkamer kan niet meer gebruikt worden en het personeel moet zich extra beschermen tegen mogelijke besmetting. Maar de zorg wordt gegarandeerd - niet alleen de medische kant van de zaak, ook de psychosociale begeleiding. 'Politici doen weleens alsof we daar te weinig mee bezig zijn. Ik kan hun verzekeren dat niets minder waar is.' Vrouwen die langer dan twaalf weken zwanger zijn, verwijzen ze nog steeds door naar Nederland. 'Met een brief waarmee ze over de grens kunnen.' Maar daar is abortus een pak duurder, de tocht is geen evidentie voor vrouwen die vaak al in een moeilijke situatie zitten.

Een parlementair debat over de verlenging van de termijn tot achttien weken is ergens tussen de vorming van een nieuwe regering en de volmachtregering vastgelopen. Simone Veil, de Franse minister van Volksgezondheid die abortus heeft gedepenaliseerd, zei in 1974: 'Elke abortus is een falen, als het al geen drama is.' Laat dat ook nu geen reden zijn om ervan weg te kijken.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234