null Beeld Humo
Beeld Humo

ColumnHeleen Debruyne

Heleen Debruyne: ‘Tot aan de leeftijd van 2 kan een crèche weinig tot niets bijdragen aan de ontwikkeling van een kind met een veilige thuissituatie’

‘Nee, hij gaat niet naar de opvang,’ zeg ik en ik weet dat dit luchtige gesprekje nu een mijnenveld wordt. Hoe ik er heelhuids weer uit moet kruipen weet ik dan weer niet. In het gezelschap van andere ouders zeg ik liever helemaal niets over kinderopvang, maar de vraag ‘Gaat hij naar de opvang?’ valt helaas niet te ontwijken. ‘O, maar heeft hij dan geen behoefte aan contact? Wat met zijn sociale ontwikkeling?’ komt er dan. ‘Goh,’ zeg ik lafjes, ‘ik denk dat het wel meevalt met die sociale ontwikkeling. Hij ziet genoeg mensen. Hij is nog geen twee. En volgend jaar gaat hij naar school – andere kinderen genoeg op school.’

Ik zou het daar graag bij laten, maar mijn gesprekspartners geven het zelden op. Hoe we dat in godsnaam doen, willen ze weten. Dat is nog veilig terrein: met z’n tweeën. We werken allebei minder. Het is maar voor een paar jaar. Zo voorbij. We hebben het geluk het zo te kunnen organiseren. ‘Is dat niet zwaar? En waarom?’ is de onvermijdelijke volgende vraag. Eigenlijk wil ik dan zeggen dat het is aangetoond dat een crèche tot aan de leeftijd van twee weinig tot niets kan bijdragen aan de ontwikkeling van een kind dat in een veilige thuissituatie opgroeit. Dat je integendeel al geluk mag hebben dat die crèche geen schade aanricht. Acht of negen koters per begeleider, een begeleider die dan ook nog eens weinig verdient, in een sector die kampt met personeelstekorten. Waar weinig controle op de werking is. Kinderpsychiater Binu Singh wijst er op dat begeleiders vaak niet verder komen dan de basale zorg: eten, verschonen, te slapen leggen. Voor de emotionele noden van het kind hebben ze geen oog. Begrijpelijk: als ik acht ontoerekeningsvatbare baby’s en peuters een hele dag lang in leven zou moeten houden, zou ik allang blij zijn als er geen grote rampen gebeuren. Een overdaad aan prikkels vermijden? Subtiele signalen oppikken? Geen tijd voor. En dat tijdens jaren die cruciaal zijn voor het verdere leven. Volgens Singh zouden we, als we opvang anders zouden organiseren, een beter mentaal welzijn voor kinderen en volwassenen zien, meer weerbare, veerkrachtige individuen, een daling van het aantal hart- en vaatziekten zelfs. Dat wil ik dus zeggen, wanneer ik in dat mijnenveld sta, maar ik durf het nooit. Ouders die geen tijd, ruimte, geld of zin hebben om elke dag voor hun kind te zorgen, wil ik geen schuldgevoel bezorgen. Geen enkele moeder wil ik zo bang maken dat ze prompt het werk erbij neerlegt en terug achter de haard kruipt. Dus ik zwijg. Maar dit gesprek gaat niet over mijn kind of uw kind. In plaats van elkaar achterdochtig te bevragen, zouden we dit thema politiek moeten maken. De kinderopvang is in Vlaanderen door de band genomen niet goed. Het is niet heel moeilijk om ze beter te maken – maar het kost wel geld. Als ouders nu eens uit het mijnenveld zouden komen, kunnen ze samen luid roepen om dat geld.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234