heleen debruyne teaser Beeld Humo
heleen debruyne teaserBeeld Humo

ColumnHeleen Debruyne

Heleen Debruyne: ‘We hebben vrouwen te lang wijsgemaakt dat ze pijn moeten lijden om zich machtig te voelen’

‘Wat is dat toch met al die vrouwen die geen hakken meer willen dragen,’ moppert mijn vader. Mijn moeder en ik ruimen samen haar schoenenkast op. Na meer dan een half leven van balanceren, trippelen en verzwikken heeft ze besloten haar stiletto’s over de haag te gooien. Ik ben haar al een paar jaar geleden voorgegaan: tegenwoordig trek ik de grens bij een stevig paar blokhakken. ‘Moet je zelf maar eens een paar kopen,’ zeg ik aan mijn vader.

Huiverend denk ik terug aan alle blaren, bloedende hielen, blauwe tenen, lage rugpijn en gekneusde enkels die ik heb overgehouden aan mijn ijdelheid. Ik voelde me zo wereldwijs, wanneer ik op m’n pijnlijke voeten, hakken in de hand, verder danste. Het summum van vrouwelijkheid vond ik: op hielen van tien centimeter naar de les waggelen. Weglopen voor een eventuele belager, een sprintje trekken om de bus te halen: onmogelijk. Al dat ongemak, maar waarom?

‘Hakken geven een gevoel van macht,’ zegt Manolo Blahnik, ontwerper van de iconische marteltuigen uit ‘Sex and the City’, niet gespeend van eigenbelang. ‘Hakken zijn een symbool van onderdrukking,’ riposteert Mary Beard, historica. We hebben commentaar op het vervlogen Chinese gebruik van het voetbinden, zegt ze, maar we hebben onze vrouwen wijsgemaakt dat ze pijn moeten lijden om zich machtig te voelen. Natuurlijk, hakken bestaan al lang, werden in bepaalde periodes van de geschiedenis zelfs door rijke mannen gedragen. Maar het is niet gek dat de pijnlijkste aller hakschoenen, de stiletto, populair werd in de jaren 50. Het decennium van de perfecte huisvrouw aan de haard, de piekfijn gemaquilleerde pin-up en de wettelijke handelingsonbekwaamheid van de vrouw. Beard is overigens geen zure feminist: ze is bevriend met Manolo Blahnik en draagt zijn platte schoenen met plezier.

Ik wil niemands schoenenplezier de nek omwringen, ik veroordeel geen enkele hakkenfanaat. Maar ik doe er niet meer aan. Mijn vroeger zo innige relatie met de hoge hak voelt nu als een gevalletje stockholmsyndroom. Ik was helemaal verliefd op dure kwelgeesten. Maar het is definitief uit. En ik ben niet alleen. We hopen de schoenen van mijn moeder nog op het internet verkocht te krijgen, maar veel verwacht ik niet van onze mercantiele exploten. De hak is al een paar jaar op zijn retour. Al voor corona toesloeg en er geen gelegenheden meer waren om esthetisch verantwoord de zwaartekracht te trotseren, kondigden modebladen de dood van de hoge hak massaal aan. Nu vrouwen de geneugten van de modieuze sneaker of combat boot geproefd hebben, willen ze niet meer terug naar de ongemakken van de stiletto. Steeds minder bedrijven verwachten van hun vrouwelijk personeel dat ze gehakt naar het werk komen. Mode-analisten zijn eenduidig over de toekomst van de hak: schoenen zullen comfortabel zijn, of ze zullen niet zijn. Het voelt een beetje frivool, een tikje oppervlakkig, mijn gefilosofeer over schoeisel en mode. Maar om Mary Beard nog eens te parafraseren: kijk naar de schoen en je begrijpt een cultuur. Misschien hebben we de macht van de stiletto niet meer nodig.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234