brusselmans column webBeeld Humo

ColumnHerman Brusselmans

Herman Brusselmans: ‘Aster Berkhof, God hebbe z’n eenvoudige ziel’

Louis Van Den Bergh is gestorven. De ouwe zot is 100 jaar geworden. Over de doodsoorzaak doen de wildste geruchten de ronde. De ene fluistert dat het een uitgezaaide corona was, de tweede houdt het op een verstikking door een te grote kippenbout in de luchtpijp, en een derde zegt: ‘Louis was te oud om aan z’n fluit te trekken, en vandaar die hartstilstand.’

Hoe dan ook, wie was Louis Van Den Bergh? Nou, hij was de schrijver Aster Berkhof, omdat hij op jonge leeftijd oordeelde dat Louis Van Den Bergh geen goeie naam was voor een auteur. Daar had hij gelijk in, en hij koos terecht een pseudoniem, zoals vele anderen, met hun onbetekenende echte naam, beter ook zouden doen, en dan denk ik aan zulke pipo’s als Marnix Peeters, Stefan Hertmans, Chris de Stoop, Dimitri Verhulst en Annelies Verbeke. Is het nu zo moeilijk voor Annelies Verbeke om een goeie schuilnaam te verzinnen? Mocht ik Annelies Verbeke heten, ik zou mezelf als schrijver hernoemen tot Isabella Putanesca, Sue Ellen Dallas of Christine Hemmerechts, wat wel geinig zou zijn, want dan zou iedereen op den duur het verschil niet meer kunnen maken tussen Christine en Kristien Hemmerechts, snap je? Een mild vleugje humor in de literatuur mag weleens, vind ik persoonlijk. Zelf heb ik trouwens één boek gepubliceerd onder een schuilnaam, te weten ‘Mijn anus is ontsnapt uit mijn onderbroek’ van Trudo Claus, maar dat was Trudo Claus helemaal niet, dat was ik! Het boek, een softpornoroman, is helaas compleet geflopt omdat het zijn tijd ver vooruit was en het doorsnee Vlaamse lezerspubliek er nog niet klaar voor was.

Beeld Lieven Van Assche

Maar goed, Louis Van Den Bergh zocht naar een pseudoniem, en op een keer zag hij een vrouw op straat lopen met een aster in haar knoopsgat. Verdomd, dacht hij, Aster Knoopsgat, dat zou een prima pseudoniem zijn, tot hij ineens een berk in een hof zag staan en redeneerde: Aster Berkhof, klinkt dat niet beter dan Aster Knoopsgat? Hij vroeg het aan z’n vrouw, en die zei: ‘Knoopsgat of Berkhof, m’n reet, ga jij maar onmiddellijk de afwas doen, lamzak.’

Na de afwas begon Aster Berkhof, zoals hij definitief heette, aan z’n volgende boek. Die man schreef alsof de droes hem op de hielen zat. Meer dan honderd boeken heeft hij aan het papier toevertrouwd. Daar zat van alles tussen: geëngageerde romans, luchtige romans, detectiveromans, dunne romans, dikke romans, diverse andere romans, en één keer een softpornoroman getiteld ‘Haar vagijn was een slagveld’, maar daar was het doorsnee Vlaamse publiek in die tijd nog niet klaar voor. Het succesvolste boek van Berkhof was ‘Veel geluk, professor’, over een hoogleraar die met z’n brommer op de skipiste van Val d’Isère aan het rijden is, wat natuurlijk verboden is, en de politie snelt hem op ski’s achterna, maar ik weet niet of jullie dat weten: een brommer is veel sneller dan een paar ski’s. De professor ontsnapt, doch eenmaal terug op de onbevroren weg mist hij een bocht en stuikt hij met brommer en heel de kloterij een ravijn in, waarbij hij alleen z’n linkerpink breekt, en dus inderdaad had de professor veel geluk, want voor hetzelfde geld had hij z’n nek gebroken, wat toch een heel ander paar mouwen is.

‘Veel geluk, professor’ is een schitterende roman, die de tand des tijds heeft doorstaan en die van veel invloed is geweest op m’n eigen oeuvre. Om Aster Berkhof daarvoor te bedanken, ben ik eens bij hem op bezoek geweest, toen hij 98 jaar was en in een woonzorgcentrum zat. ‘Aster,’ zei ik tegen hem, ‘ik ben Herman Brusselmans en ik kom je bedanken.’ ‘Wie?’ zei die slome duikelaar. ‘Herman Brusselmans,’ zei ik, ‘de befaamde hedendaagse auteur.’ ‘Nog nooit van gehoord,’ zei die ignorante eikel. Overigens zat hij tijdens ons gesprek soep te slurpen, en driekwart daarvan belandde op z’n geruite hemd. ‘Ik heb ook al meer dan tachtig boeken geschreven,’ zei ik, ‘nog een stuk of twintig en ik steek je voorbij.’ ‘Zuster!’ riep hij naar een verpleegster, ‘die langharige man valt mij lastig!’ De zuster kwam tot bij mij en zei: ‘Trek je van hem niet te veel aan, meneer Brusselmans, zijn hersens zijn compleet verweekt van te veel aan z’n fluit te trekken. Soms wil hij dat ik aan z’n fluit trek, maar daar word ik veel te weinig voor betaald. Aster, giet die soep in je mond in plaats van ernaast, stomme idioot!’ Aster begon te huilen, voor mij een sein om hem te verlaten. Dit alles sluit niet uit dat we met Louis Van Den Bergh één van onze markantste schrijvers hebben verloren. God hebbe z’n eenvoudige ziel.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234