brusselmans column web Beeld Humo
brusselmans column webBeeld Humo

ColumnHerman Brusselmans

Herman Brusselmans: ‘Nog even, beste mensen!’ riepen de gezanten van de normaliteit, tot ze hun woorden moesten inslikken

Herman Brusselmans gaat iedere week op zoek naar het verhaal achter een opvallende kop in de krant of op een nieuwssite.

Kop Brusselmans 28 Beeld VRTNWS
Kop Brusselmans 28Beeld VRTNWS

Wat verlang ik terug naar de normale zomers. Neem de zomer van 1976. M’n grootvader Frans zei: ‘Het is niet omdat je geen kip bent, dat je geen eieren moet proberen te leggen.’ Hij kietelde zichzelf onder de oksel, begon te schaterlachen, liet een scheet, en vroeg om hoe laat de paardentram naar Waasmunster zou vertrekken. ‘Hij heeft het weer moeilijk,’ zei m’n moeder, ‘zet hem maar buiten in het zonnetje.’ Ik duwde de rolstoel met m’n grootvader erin naar buiten, waar ik hem midden op het erf onder de zonnestralen placeerde. Daar werd hij kalm van, en hij dommelde in slaap, mompelend: ‘Had Hitler een snor gehad zoals de mijne, we hadden tweelingbroers kunnen zijn.’ Ondertussen was Lucien Van Impe bezig met de Tour de France te winnen, had buurman Maurice de grootste bloemkool gekweekt die ooit in Hamme werd aangetroffen, verzekerde president Jimmy Carter dat alle zwarte mensen in Amerika een gratis badmuts zouden krijgen, meldde Hugo Claus dat z’n volgende roman zou handelen over de haringvangst in de Brugse reien, en kocht m’n neef Erik een Datsun 240Z. Kortom, veel normaler dan dat kon een zomer niet zijn. En daarna was het najaar even normaal, al ontsnapte grootvader Frans aan onze aandacht, reed hij in z’n rolstoel naar discotheek De Kroon in het centrum van Hamme, en vroeg hij daar aan een meisje van 17 of ze met hem wilde walsen op de muziek van Johann Strauss, en indien niet, dan zou hij godverdomme haar onderbroek van haar reet rukken en er z’n gat mee afvegen, want, zo zei hij tegen het meisje: ‘Ik ben niet dol op wc-papier.’

En zo bleven de normale zomers en de normale najaren elkaar opvolgen, en eigenlijk was er nooit iets ernstigs aan de hand, behalve veel leed, rouw, verlies, zwaarmoedigheid, onrust, depressie, en als de dieren hadden kunnen spreken, ze zouden gezegd hebben: ‘Het is allemaal de schuld van de mensen.’ Normaal of niet, de mensheid heeft nooit gedeugd. Het enige waar ze mee bezig is, is ervoor zorgen dat de goden hun gezichten afwenden, zichzelf voornemen om op de wereld geen poot meer uit te steken, en besluiten dat hun creatie een monster was met zeven bijtende koppen. En toch ploegde de boer verder. En alles bleef normaal. En wat geweest was, zou zijn, en wat niet kwam, bleef dan maar ginder. En donkere wolken pakten zich samen, en de storm bood zich aan, en met z’n allen trotseerden we uit de lucht tuimelende hagelballen ter grootte van de aarde. M’n grootvader Frans ging dood en op z’n begrafenis riep een onbekende: ‘Lang leve het communisme!’, waarna deze al te rode rakker uit de kerk werd verwijderd door de pastoor zelve, die de onverlaat eerst bijkans de klop insloeg met de ciborie. Meer dan 90 procent van de aanwezigen had nooit geweten wat een ciborie precies was. Zoiets was normaal, de taal kende in Hamme haar eigen beperkingen, al zat ik tijdens de Heilige Mis ter ere van m’n verscheiden grootvader een gedicht te verzinnen, waarin galmen rijmde op zwalmen.

Wisten we toen dat ooit een zomer en het erop volgende najaar niet normaal zouden zijn? Nee, dat wisten we niet. Het enige wat we wisten, was dat alles altijd normaal zou blijven tot in de eeuwigheid. Tot veel later de zomer kwam van 2020. Die was niet normaal. En het najaar van 2020, dat was evenmin normaal. En het voorjaar van 2021 was indien mogelijk nog abnormaler. En toen riepen de gezanten van de normaliteit: ‘Nog even, en het is weer normaal hoor, beste mensen!’ Tot de gezanten hun woorden moesten inslikken en besluiten dat, hoewel de goeie richting naar de nieuwe normaliteit op het eerste gezicht werd gevonden, de zomer van 2021 en het najaar van 2021 toch nog een klein beetje niet echt helemaal normaal zouden zijn. Dat kwam door de aangeboren domheid van de massa’s. Ze droegen geen mondmaskers meer, ze hielden geen anderhalve meter afstand meer, ze wasten hun handen niet meer, ze troepten samen, kropen op elkaar, lapten regels en wetten aan hun laars, en als iemand tegen hen zei dat het coronavirus nog niet geheel van de kaart was geveegd, dan werd die onheilsbode met pek en veren en uitgejouwd door duizenden dansende omstaanders de stad uitgejaagd. Begrippen als de vierde golf, de deltavariant en de roodkleurende gebieden werden weggelachen, en men bleef dansen, men bleef zingen, en men bleef normaal doen. M’n grootvader Frans had het moeten meemaken, al ben ik blij voor hem en ontelbare anderen dat ze dat hebben kunnen vermijden, simpelweg door normaal dood te gaan.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234