brusselmans column webBeeld Humo

columnHerman Brusselmans

Herman Brusselmans: ‘Oma’s fiets had weliswaar een wijvenzadel, maar daar trok Eddy zich niets van aan’

Herman Brusselmans gaat iedere week op zoek naar het verhaal achter een opvallende kop in de krant of op een nieuwssite.

De ouwe knakker is 75 geworden. Wie had dat ooit kunnen denken toen hij in 1945 als frêle oorlogskindje werd geboren en er overal hongersnood was? Ook bij de Merckxen thuis, waar slechts één broodkorst was voor vader, moeder, de kinderen, oma en opa. Wie de korst kreeg, werd beslist door strootjetrekken, en meestal won oma, want ze was een begenadigd strootjetrekster. Eddy groeide na de oorlog op tot een leergierige kleuter die geïnteresseerd was in filosofie, sterrenkunde, atavisme, virologie, rassengelijkheid en met de blokjes spelen. Z'n favoriete filosoof was Arthur Schopenhauer, die als klein mannetje ook graag met de blokjes speelde, wat toch een band schept. In z'n vrije tijd ravotte Eddy graag met z'n kameraadjes, en z'n beste vriend was Marcel, een sproetig kereltje met wie Eddy in de bomen klom, kikkers verpletterde onder een kassei, met modder gooide naar passerende daklozen en doktertje speelde. Eddy was de dokter en Marcel de patiënt, en Marcel zei: ‘Dokter, ik heb keelpijn.’ En dan zei Eddy: ‘Kleed je maar eens uit, mevrouwtje.’ Waarop Marcel: ‘Kleed je zelf uit, vieze pervert. En als je me nog één keer mevrouwtje noemt, ga ik tegen je moeder zeggen dat je onder de rok van de pastoor hebt gekeken.’ Pastoors droegen in die tijd nog rokken, dat was verplicht door paus Johannes XXIII, die zelf vaak een mini-jurk in tijgermotief droeg.

Doch Eddy werd vooral aangetrokken door sport. Eerst probeerde hij het als polsstokspringer. Omdat er geen geld was voor een echte polsstok, maakte hij gebruik van een ijzeren buis. Nu mag je over polsstokspringen zeggen wat je wilt, maar die discipline uitvoeren met een ijzeren buis, daar schiet je niet veel mede op. Daarom stapte Eddy over naar het voetbal. Hij was een snelle rechtsbuiten die de bal ging recupereren in het eigen doelgebied, een sprint inzette, onderweg besefte dat hij tijdens die sprint de bal was kwijtgeraakt, per ongeluk buitenspel liep, over z'n eigen voeten struikelde en een gele kaart kreeg van de arbiter, omdat hij tegen die man had geroepen: ‘Uw moeder is een hoer!’ Normaal kreeg je voor zo'n uitroep een rode kaart, maar de moeder van die welbepaalde arbiter was inderdaad een hoer, dus hij hield het bij geel. Eddy scoorde in 86 wedstrijden slechts één doelpunt, een owngoal in de bovenhoek, en gaf de brui aan het voetbal.

Wat kon hij nu eens gaan doen? Badmintonnen? Nee, te onnozel. Zwemmen? Nee, te nat. Korfbal? Nee, te homoseksueel. ‘Maar,’ zo ging ineens een lichtje bij Eddy branden, ‘als ik nu eens, ja, waarom niet? Het is het proberen waard, baat het niet, dan schaadt het niet.’ En ja, hij had het over... fietsen! Dusdoende begon hij te trainen met de fiets van z'n oma, de enige enigszins bruikbare fiets die bij de Merckxsen voorradig was. Oma's fiets had weliswaar een wijvenstuur, wijvenpedalen en een wijvenzadel, maar Eddy trok zich daar niks van aan en gaf 'm van katoen op die belachelijke velo. Hij besefte alras dat hij een grote aanleg had. En toen ging het snel, met als voorlopig eerste hoogtepunt z'n overwinning in de Ronde van Frankrijk in 1969. Het was bij wijze van spreken vijf eeuwen geleden dat een Belg nog eens de Tour gewonnen had. Heel ons land stond op stelten, Eddy werd bij z'n terugkeer uit het verre Parijs in Brussel ontvangen als een held, verliefde meisjes gooiden hun onderbroek naar hem en Eddy, gentleman als hij was, gooide de onderbroeken terug. Toen werd hij op het paleis ontvangen door de koning en de koningin. Eddy zei tegen Fabiola in het Frans: ‘Madame, gooi gerust uw onderbroek naar mij, dan gooi ik ze direct terug.’ Maar Fabiola droeg die dag geen onderbroek, zodat er een probleem minder was. Koning Boudewijn ontving uit de handen van Eddy de gele trui en zou die later schenken aan een goed doel, namelijk Gele Truien voor Afrika.

Hoe dan ook, het bleef niet bij de overwinning in 1969, en er volgden nog ontelbare andere keren dat Eddy als primus over de meet flitste, en wel in die mate dat hij nog steeds wordt beschouwd als de beste renner die ooit heeft geleefd. Hij heeft immers meer dan negenhonderd koersen gewonnen, waarvan een aantal geheel dopingvrij. Het is alleszins terecht dat we Eddy feliciteren met z'n 75ste verjaardag, een mijlpaal in het leven van eenieder die op weg is naar pakweg de 80, de 90 en waarom niet de 100. Eddy is kerngezond, eet en drinkt matig, houdt anderhalve meter afstand en rookt slechts een sigaretje of dertig per dag. Ja, Eddy wordt 100! Proficiat!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234