brusselmans column web Beeld Humo
brusselmans column webBeeld Humo

ColumnHerman Brusselmans

Herman Brusselmans werkt aan ‘Man, vrouw, kind, hond.’ ‘De dokter bevestigde het goede nieuws en huilend vielen mijn vriendin en ik elkaar in de armen’

Herman Brusselmans

Herman Brusselmans gaat iedere week op zoek naar het verhaal achter een opvallende kop in de krant of op een nieuwssite. Deze week: ‘Mentaal probleem? Hogere premie voor verzekering.’

Naarstig was ik begonnen aan m’n nieuwe roman getiteld ‘Man, vrouw, kind, hond’. Ik had reeds twee hoofdstukken voleindigd. In het eerste evoceerde ik ons bezoek aan Parijs, waar we over Montmartre slenterden, en je zult het altijd zien: ik moest ineens dringend kakken. Derhalve rende ik café Chez Loewie binnen, baande me een weg naar het toilet, liet m’n broek en m’n onderbroek zakken, nam plaats op de bril, kakte, veegde m’n reet af, enzovoort, jullie kennen allicht de routine van het kakken ook wel. In het tweede hoofdstuk vertel ik over het bezoek aan de dokter, die na ampel onderzoek het goede nieuws bevestigde, en huilend vielen we elkaar in de armen, en de arts pinkte ook een traantje weg, want van dr. Gilleman is bekend dat ze zeer meeleeft met haar patiënten. Ik had het over m’n nieuwe roman tegen m’n vriendin, en ze zei: ‘Je moet ermee stoppen. Deze keer wil ik niet dat ons privéleven te grabbel wordt gegooid.’ Omdat haar wil wet is, gooide ik de zeventien bladzijden van ‘Man, vrouw, kind, hond’ in de prullenmand.

Nu moet ik wel aan een nieuwe roman beginnen. Waarover zou die kunnen handelen? Over een modern onderwerp, zoals genderdiversificatie? De kwestie is dat ik daar niet veel verstand van heb. Ik weet natuurlijk dat er behalve man en vrouw nog twaalf andere genders zijn, maar hoe het daar precies mee zit, ik zou het godverdomme niet weten. Er zijn mensen met een penis die liever een vagina en geen tieten hadden gehad, en er zijn vrouwen die niet graag de afwas doen en verkiezen om in het doel te gaan staan bij de feminiene voetbalclub FC De Foefjes, maar daar houdt m’n kennis over al dat gendergedoe ongeveer op.

Dan maar een roman die zich in het verleden afspeelt? Pakweg op 3 juli 1942, wanneer Sturmbahnführer Von der Ünten verneemt dat Hitler hem heeft uitgekozen om slechts gekleed in een doorkijktutu voor hem te dansen? Nee, dat wordt niks. Volgens mij was Hitler niet eens dol op Sturmbahnführers in een doorkijktutu.

Of weet je wat altijd aanslaat bij een groot publiek? Een roman over een personage met mentale problemen. Een goed idee. Ik zette me aan m’n schrijftafel en begon te noteren over Frits De Roede, een simpele jongeman uit Waarschoot, die z’n brood verdient als pistoolschilder. Hij doet dat heel goed, en kan minstens 21 pistolen per uur schilderen, wat praktisch niemand hem nadoet. Frits lijkt een gast met een evenwichtige kijk op de dingen, en de neiging om niks te overdramatiseren, integendeel: op een keer was z’n hond verdronken, en toen zei hij: ‘Dan zal ik nu een hond nemen die niet verdrinkt.’ En toch begint er langzamerhand iets te veranderen in het brein van Frits. Zo krijgt hij af en toe een waanvoorstelling, en dan ziet hij zichzelf dansen voor Hitler in een doorkijktutu. Waar komen zulke vreemde, onrustwekkende beelden vandaan? Temeer omdat Frits nooit enige belangstelling heeft gehad voor Hitler. Hij wist wel dat Hilter nu niet meteen een fan was van de joden, dat hij maar anderhalve teelbal had, en dat de seks met Eva Braun zich beperkte tot het laten van natte scheten in haar bakkes, maar voor de rest kon Hitler hem gestolen worden. Maar daar hielden de voorstellingen niet op. Dan weer zag Frits het tafereel voor zich waarbij hij vastgebonden werd op een stoel door de leden van K3, en dat de blonde, die dikke, rode mieren in z’n oren stak. Je zal zeggen: maar zo dik is die blonde van K3 toch niet? Nou, als je goed naar haar kijkt, kun je zien dat ze een redelijke pens heeft. Hoe dan ook, Frits beseft dat hij een mentaal probleem heeft, en hij gaat op bezoek bij een psychiater. Hij vertelt over de beelden van Hitler en K3, en de psychiater, een stuk onbenul met een ziekelijke hang naar geld verdienen, zegt: ‘Je moet veertig keer bij mij op consult komen, voor 60 euro per keer.’ Frits valt bijna achterover en zegt: ‘Dat kan ik helemaal niet betalen!’ ‘Ben je niet verzekerd?’ vraagt de dokter. ‘Nee,’ zegt Frits, ‘een verzekering voor mentale problemen is veel te duur.’ ‘Dan kan ik je niet helpen,’ zegt de dokter. Frits gaat verslagen naar huis, ziet het waanbeeld voor zich waarbij hij midden op Montmartre zit te kakken, en diezelfde avond hangt hij zich op. Ja, een roman over deze Frits en z’n troebelen zou weleens het boek kunnen worden dat me literair opnieuw op de kaart zet. Al had ik wel eerst liever ‘Man, vrouw, kind, hond’ geschreven.

OOK OP HUMO

Herman Brusselmans en vriendin Lena: ‘Ik vind vrijen met Herman tien keer opwindender dan met iemand van mijn leeftijd’

Herman Brusselmans en Lena. Beeld Johan Jacobs
Herman Brusselmans en Lena.Beeld Johan Jacobs

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234