Tom Lanoye David Van Reybrouck 2014 verkiezingen Reportage 'Tom Lanoye & David Van Reybrouck geven stemadvies, in woord en beeld'Beeld Jelle Vermeersch Humo

columntom lanoye

‘Het antwoord van Gwendolyn Rutten legde de diepste angst bloot van het Gele Fabriekje’

Eerst een dienstmededeling. Her en der wordt de vraag opgeworpen of ik, als columnist en levend wezen tout court, geen ziekelijke fixatie heb opgelopen jegens onze flaminganten en hun politieke vertegenwoordigers. Die vraag wordt opgeworpen in kringen die men mag verdenken van dezelfde fixatie, maar dan in omgekeerde zin. Daar heersen enkel wierook, vaderlandse waterlanders en soppende inlegkruisjes. Zoals op de zwijmelwebsite Doorbraak.be, die in de volksmond ook bekendstaat als 'Pallieterke-Voor-Snobs-Online'.

Het antwoord is simpel. Inzake fixaties heeft geen enkel levend wezen lessen te krijgen van uitgerekend Vlaamskiljons. Als je, alleen al de laatste tien maanden, de speeches van de Nieuw-Vlaamse Elite zou ontdoen van de woorden 'Franstaligen', 'de PS', 'de Walen', 'Paul Magnette', 'kaakslag hier', 'kaakslag ginter' en 'confederalisme voor alleman', dan houd je behalve de begroeting en tien keer 'prosit' niets over. Voorzitter-voor-het-leven Bart De Wever hekelde zelfs ooit toenmalig premier Elio Di Rupo door, tijdens een prijsuitreiking voor tv-sterren, niet als tomaat maar als panda verkleed op het podium te verschijnen. Hij kukelde er met zijn klikken en zijn kloten meteen weer af, zich lelijk bezerend op de koop toe. Mij zou zoiets niet overkomen. Ik zou zorgen dat er valmatten klaarliggen. Ken uzelf, zeiden de Antieken, voor ze hun kaars uitbliezen.

En mezelf kennend, zeg ik u: ja, ik ben ook maar een Vlaam onder de Vlamen. Dus als ik over íéts mijn zaag span, dan zul je het geweten hebben, tot in lengte van dagen. En míjn Franstaligen? Dat zijn nu eenmaal de Vlaamskiljons.

Maar goed, nu de wereld zich opmaakt voor een epidemie die kinderen spaart en bejaarden uitroeit, wil ik mij nog snel van mijn aimabelste kant laten zien. Ik ga mijn gedoodverfde tegenstanders een handje toesteken. Bij wat, gek genoeg, hun zwakke kant dreigt te worden: propaganda.

We hebben het hier nochtans over een club die er geniaal in geslaagd is om tijdens twee wereldoorlogen massaal aan te pappen met een genocidaire bezetter, en die er naderhand ook twee keer in geslaagd is om zichzelf te portretteren als het grootste slachtoffer van de eigen collaboratie. Faut le faire, zeggen Franstaligen dan. Om de Vlaamse gevoeligheden niet nodeloos te kwetsen, zal ik die uitdrukking echter direct vervangen: chapeau! Of nee, vergeef me mijn plaagreflex. 'Hoed af!' Woorden, hoe klein ook, zijn belangrijk in de wedren der perceptie.

Dat weten we des te beter sinds het stadsbestuur van Kortrijk op zijn Grote Markt een stel nochtans hardwerkende ondernemers aanmaande om de naam van hun tent te wijzigen. (Zeg niet: 'Friture Grande Place'. Zeg in correct Nederlands: 'Patatkraam Grote Markt'.) Hun taalkundige knieval werd ongepast bevonden in een stad waar zevenhonderd jaar geleden een veldslag is uitgevochten die vandaag - tegen elke geschiedkundige realiteit in - geframed wordt als een botsing tussen louter Vlamingen en louter Franstaligen.

Verwondering hoeft dat echter niet te wekken. In de handboeken van the influence industry staat de Guldensporenslag geboekstaafd als één van de hoerigste koekoeksjongen aller tijden. Hij is ooit zelfs jarenlang geclaimd en vetgemest door socialisten en communisten. Met grootschalige vlaggenparades, biertenten en duizendkoppige samenzang kwamen ze de hoogtijdag vieren waarop het middeleeuwse proletariaat zijn aristocratische uitbuiter in de modder had doen bijten. En ze waren niet eens de eersten om dat bloedbad uit 1302 in de markt te zetten als feestelijk fundament van het eigen gelijk. Die eer komt - geloof het of niet - de prille Belgische staat toe. Het voorwerp van spot bij iedere huidige 11 juliviering.

‘Het antwoord van Gwendolyn Ruttens Blauwe Fabriekje legde de diepste angst bloot van het Gele Fabriekje.’

Leopold II, de Beul van Congo, was in 1887 op de Brugse Grote Markt nog eregast bij de onthulling van de standbeelden van de volkse drakendoders Jan Breydel en Pieter De Coninck. In zijn speech loofde de vorst de heldenmoed van Le Lion de Flandre. Die had volgens hem reeds in 1302 aangevangen wat in 1830 eindelijk was voltooid met het buitenbonjouren van de Hollanders, met als verdienstelijk tussenstation de Slag van Waterloo tegen Napoleon. Zijn vader, Leopold I, had diezelfde verhaallijn ook al uitgezet door - kom er vandaag maar eens om! - uit eigen zak jarenlang subsidies te betalen aan Hendrik Conscience. Uit dank voor diens roman 'De leeuw van Vlaanderen'. Die werd toen alom beschouwd als een pamflet pró de kroon van de Coburgs.

HET VUILSTE GEVLOEK

Terug naar Kortrijk en het letterlijke slagveld bij de Groeningekouter. Ereparkje, toegangspoort, standbeeld der triomferende Maagd van Vlaanderen... Allemaal betaald door de Belgische regering, op de post Monuments à élever aux hommes illustres de notre pays. Dat zijn van die onkostenbonnetjes die je nooit zult terugvinden in een berekening van transfers tussen de regio's. Het heeft overigens maar een haar gescheeld of het monument van de Maagd had op haar sokkel deze leuze meegekregen: 'Op den Groeningekouter / stond de wieg / van België'. Die zou, denk ik, tegenwoordig ietsjes eerder uit het graniet verwijderd raken dan Cyriel Verschaeve uit ons straatbeeld.

Afijn, om een kronkelig verhaal toch wat te bekorten: de Vlaamse beweging is altijd een formidabele marketingmachine geweest die zowel haar tegenstrevers als de historische waarheid van ieder speelveld af wist te ellebogen. Onwrikbaar rechtop in zelfvervaardigde bottines met studs én spikes eronder. Daarom zijn de recente uitschuivers zo opvallend. Laten we ons vandaag beperken tot het Geval-Rutten.

Gwendolyn is al een jaar of wat aftredend voorzitter van de liberalen, maar werd onlangs op Twitter onverwacht toch weer keihard de gracht ingereden door de Nieuw-Vlaamse Elite, wegens vermeende hypocrisie. Haar partijgenoten namen subiet even keihard Ruttens verdediging op, via hetzelfde kanaal. Tot zover de normale schermutselingen in het hedendaagse politieke bedrijf, zelfs onder coalitiegenoten.

Maar het antwoordclipje van het Blauwe Fabriekje was niet alleen veel giftiger en dus efficiënter, het legde ook de diepste angst bloot van het Gele Fabriekje. Waarom was dat zo oudtestamentisch, bijna hysterisch, tekeergegaan in the first place? Had Rutten misschien gepleit voor een belasting op hoogste vermogens? Een verdubbeling van de laagste uitkeringen? Een onmiddellijke betonstop? Een omkering van de taxshift, omdat die zoals voorspeld is uitgelopen op een herverdeling naar boven toe? Had ze geopperd om alle kerncentrales onverwijld te sluiten en een standbeeld op te richten voor Greta Thunberg, al dan niet op de Groeningekouter?

Nee. Ze had het aangedurfd om te zinspelen op het verschuiven van een deel van de bestuursbevoegdheden. Niet opnieuw naar de regio's, maar ook 'ns omgekeerd. Terug naar het centrale niveau. Nog wel 'in naam van de efficiëntie'. Vooral dat laatste was een belediging bovenop de kwetsuur. Vuiler vloeken in de flamingantische kerkfabriek is onmogelijk.

Al jaren worden we door Vlaamskiljons om de oren geslagen met hun oerwet: dat België zou bestaan uit twee democratieën, Vlaanderen en Wallonië. Dat Brussel daarbij wonderwel in het ijle is verdwenen, zegt al veel over de zelfbegoocheling die nodig is om dat plaatje vol te houden.

Maar ik wil niet zeuren in tijden van virussen. Ik wil verzoenen op de rand van het vulkaantje. Dus lieve, Vlaamse vrienden: heb geen angst meer. Als jullie het gelijk dan toch zo overdonderd aan jullie kant denken te hebben, lever dan eindelijk het bewijs en organiseer die federale kieskring zélf. Voor een paar domeinen of ineens voor alles.

Waarom niet? En waarom niet al meteen bij de volgende stembusgang? Wat hebben jullie te verliezen? Indien Vlamingen en Walen - excuus: Franstaligen - dan toch volstrekt apart in hun eigen universum leven, elk met hun volstrekt eigen besognes en verlangens, zoals jullie beweren, dan kan en zal de verkiezingsuitslag exact dezelfde zijn als nu. Toch?

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234