Brusselmans column editieBeeld Humo

columnHerman Brusselmans

‘Het gevaar hangt in de lucht dat leven van de pen minder en minder poen zal genereren’

Herman Brusselmans gaat iedere week op zoek naar het verhaal achter een opvallende kop in de krant of op een nieuwssite.

Elke kleine tot grote zelfstandige wordt economisch en financieel gemangeld door de coronacrisis, maar het ergst getroffen zijn degenen in de artistieke, culturele, creatieve en podiumgerelateerde sectoren. Schrijvers verliezen hun bijdragen aan kranten en weekbladen en de verkoop van hun boeken keldert, schilders raken hun kliederwerkjes aan de kasseien niet kwijt, beeldhouwers zijn sowieso onnozelaars die beter een baantje zouden zoeken, muzikanten kunnen niet meer optreden, componisten en arrangeurs vinden geen muzikanten om hun notenbalken uit te voeren, concertorganisatoren krijgen niet eens veertig man in hun zaal, roadies en decorbouwers zitten met hun duimen te draaien en bedenkers van nieuwe tv-formats zien hun gepriegel in de diepvriezer belanden. Inventieve chef-koks, in wezen ware kunstenaars, kunnen hun lekkernijen in de vijver smijten om de eenden te voeren, want ten eerste: de mensen zijn bang om op restaurant te gaan, en ten tweede: de mensen zijn nog veel banger voor de rekening in kunstzinnige eetgelegenheden.

Daarom zoeken veel artiesten en andere creatieve pipo's naar oplossingen die ervoor moeten zorgen dat de bodem van hun portemonnee uit het zicht verdwijnt. De beroemde kok Sergio Herman, bijvoorbeeld, heeft in Sluis een ponypark geopend. Hij hoopt dat vele ouders hun kindertjes op de pony's zullen laten rijden. Als dat niet lukt, zal Sergio Herman de pony's eigenhandig de nek oversnijden en hun vlees verkopen in de vorm van spotgoedkope satés, biefstukken en hondenbrokken. Dan heb je Sam Bettens, die noch solo noch met de ouwe K's Choice noch met z'n nieuwe band een cent binnenhaalt, en daar heeft hij het volgende op gevonden: hij zal zich laten herbouwen tot vrouw en als ietwat bejaarde callgirl rijke klanten proberen binnen te halen, pakweg 90-jarige gefortuneerde en demente klojo's, die toch niet merken dat waar vroeger een penis zat, nu een vagina zit en voor hun part omgekeerd.

Wat te denken van het initiatief van schrijver Christophe Van Gerrewey, wiens romans altegader tot nu toe 162 keer over de toonbank gingen, in ongeveer twaalf jaar tijd? De crisis heeft die ietwat tegenvallende verkoop niet aangezwengeld, integendeel. Sinds de eerste golf van het virus heeft Christophe drie boeken verkocht: één aan z'n buurman Julien, één aan z'n tante Frieda en één aan Sam Gooris, die zodanig door de krankzinnigheid was bevangen dat hij ineens letterkundige publicaties ging lezen, niet alleen van Christophe Van Gerrewey, maar ook van Leen Dendievel, Pieter Aspe en hoe heet hij, die onuitstaanbare eikel die een klepper van tweeduizend pagina's heeft geschreven over hoe de Bourgondiërs achter een struik zaten te schijten. Maar goed, Christophe heeft eieren voor z'n geld gekozen en baat nu een schietkraam uit in z'n eigen tuin. Slechts 10 cent voor twintig kogeltjes, en als prijzen: een roze teddybeer, een paar door tante Frieda gebreide sokken en een transistorradio waarop je jammer genoeg alleen Radio 2 kunt ontvangen.

Laten we Tom Barman niet vergeten. Toms carrière kwakkelt al jaren, en hele generaties jongeren hebben nog nooit van dEUS, TaxiWars en dat soort ten onder gegane groepen gehoord, en daarom heeft Tom deze bladzijde omgeslagen en is hij een kakelverse loopbaan als minigolftrainer begonnen. Hij leert de belangstellenden de finesses van de edele minigolfsport aan, en het enige manco aan die job is in Toms geval dat hij zelf geen kloten verstand heeft van minigolf, en de bal vaak zo'n mep geeft dat die het veld verlaat en bij de dichtste buren van het terrein een ruit tot diggelen herleidt.

Luc Steeno, op zijn beurt, heeft een winkel in paraplubakken geopend. ‘Regenen zal het immers altijd blijven doen,’ verklaarde Luc aan Dag Allemaal, waarbij hij een bezorgde blik op de stralend blauwe hemel wierp.

Ten slotte zal men zich afvragen hoe ik, toch ook een soort artiest, de rampzalige inkomsten van de laatste maanden pareer. Wel, ik ga gewoon door met te doen wat ik al nagenoeg veertig jaar doe, en dat is leven van m'n pen. Het gevaar hangt weliswaar in de lucht dat dat leven van de pen minder en minder poen zal genereren, maar daar lig ik niet wakker van: m'n verloofde Lena en ik hebben een enorm goedkoop bestaan. We doen bijna geen euro op, we liggen hele dagen in bed te slapen, komen niet buiten behalve om met de hond Aquí te wandelen en zitten te wachten op de dood van m'n oom Sylvain, van wie ik ongeveer 2 miljoen euro zal erven. Komaan, oom Sylvain, zonder mondkapje de baan op en tegen iedereen aan lopen!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234