brusselmans column web Beeld Humo
brusselmans column webBeeld Humo

ColumnHerman Brusselmans

‘Het is een bekend gegeven dat rechters geregeld met een stuk in hun kloten een uitspraak doen’

Herman Brusselmans

Herman Brusselmans gaat iedere week op zoek naar het verhaal achter een opvallende kop in de krant of op een nieuwssite. Deze week: ‘Rechter tot puberende brom-fietser: ‘Drugs is voor losers’’

Vooreerst zou ik willen opmerken dat de betreffende rechter een serieuze taalfout maakte. Het is niet ‘Drugs is voor losers’, maar ‘Drugs zijn voor losers’. Iedere idioot weet dat ‘drug’ enkelvoud is en ‘drugs’ meervoud. Ik raad rechters dan ook aan om een cursus Nederlands te volgen, voor ze in hun rechtbank taalkundig onmachtig staan te wauwelen tegen vaak onschuldige misdadigers. Het is een bekend gegeven dat rechters geregeld met een stuk in hun kloten een uitspraak doen, en gefrustreerde ouwe mannen zijn die thuis niet aan hun trekken komen, en dan maar in de rechtbank hun frustraties van zich af proberen te schudden. Let op, rechters zijn niet altijd ouwe mannen. Er zitten ook jonge vrouwen tussen, meestal met een bloempotkapsel, schoenen zonder hoge hakken, en kleine tetten. Ik moest ook eens voor de rechtbank verschijnen, omdat ik op de R4 richting Zelzate op m’n Triumph Street Triple 245 kilometer per uur had gehaald, en inderdaad, de rechter die over m’n lot moest beslissen was een jonge vrouw, en eerlijk gezegd, ze was een uitzondering op de regel. Wat een lekker wijf, zeg. Met van die lange blonde lokken, een koppel memmen van elk vijf kilo, een sexy glimlach, en duidelijk met een boon voor mij, want ze zat me tijdens het verhoor te bekijken alsof ze op het punt stond om m’n flurk uit m’n broek te halen. ‘245 per uur, is dat niet wat te veel, Herman?’ vroeg ze met haar fluwelen stem. ‘Welnee, mevrouw de rechter,’ zei ik, ‘245 is voor een Triumph Street Triple a walk in the park. Ik had gerust 275 kunnen rijden, maar ik dacht: ik moet nu ook weer niet gaan overdrijven. Overigens reed ik aan die snelheid omdat ik voor m’n nieuwe roman informatie nodig had over snelheden. Die nieuwe roman, getiteld ‘Hoe rapper, hoe beter’, zal volgend voorjaar verschijnen.’ ‘Ik ga ’m zeker kopen,’ zei de rechter, ‘maar in de tussentijd wil ik je toch aanraden om wat minder snel te vlammen. Derhalve geef ik je een boete van 25 euro.’ Na het vonnis liep ik het gerechtsgebouw uit, en ze kwam me achternagelopen, en vroeg of ze m’n telefoonnummer kon krijgen. ‘Helaas niet,’ zei ik, ‘we kunnen niet bellen, omdat m’n vriendin ietwat jaloers is. Het zou me niet verbazen mocht ze je thuis opzoeken en je een enorme schop tegen je preut geven. Haar bijnaam is niet voor niks Lena De Preutenschopper.’ En aldus eindigde m’n contact met de rechter.

Maar goed, de rechter die tegen de puberende bromfietser zei: ‘Drugs is voor losers,’ die ging z’n boekje te buiten. Laat die 16-jarige bromfietsertjes toch met rust. Die doen niemand kwaad, zwalken gewoon wat met hun machientje over de weg, overrijden al eens een overstekende kat of een te laag vliegende mus, komen samen in één of ander parkje, roken een stickie, babbelen over van alles en nog wat, en vallen af en toe een passerend meisje lastig door te fluiten, te sissen, of te roepen: ‘Leg uw benen eens achter uw oren!’ Vaak hebben deze meisjes het zelf gezocht, door een minirok te dragen. Ik pleit dan ook voor een verbod op minirokken, behalve binnenshuis. De jongen die voor de rechtbank kwam, had een joint gerookt, om rust te vinden in de dampen van de marihuana. Waarom wilde hij rust vinden? Nou, omdat hij een zeer moeilijke jeugd had, met ouders die voor geen meter wilden deugen. Z’n vader, Sven S., een werkloze sigarenmaker, kwam elke dag bezopen thuis, sloeg heel de boel aan diggelen, en vergreep zich aan z’n dochter Kyana. De moeder, Angelique R., verkocht haar lichaam in het Glazen Straatje, hoewel ze een lichaam had om op te schieten. Doch er lopen altijd wel perverten rond die graag seks hebben met een lelijk wijf. Ze geilen op de pukkels tussen de kaken van het gat van die griet, en op haar spataders, en op haar neus vol mee-eters, en op haar voeten die onder het eelt zitten, en op de gigantische bos haar op haar vulva, en op haar stinkende adem, en op de stoppels op haar kin. Wat een viezeriken. Hoe dan ook, de zoon van Sven S. en Angelique R. kon bijna niet anders dan te vluchten in drugs, en geef ’m eens ongelijk. Ikzelf raad hem aan om nog meer joints te roken, en dat niet alleen, volgens mij zou hij beter overstappen op het sterkere spul, zoals speed, cocaïne, of waarom niet heroïne? Eerst zichzelf een spuit geven, dan op de brommer kruipen, en dan de baan op, onderweg naar iedereen schreeuwend: ‘Ik ben de koning van de wereld!’, en dan eventueel te pletter rijden tegen een boom. Dan hoeft een rechter zo’n totterdood vermorzelde jongen tenminste niet meer lastig te vallen in z’n onnozele rechtszaal.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234