null Beeld Shutterstock / Natee K Jindakum
Beeld Shutterstock / Natee K Jindakum

Open Venster

‘Hoe kan een mens met een beperking gaan werken als hij of zij niet eens de trein of de bus kan nemen?’

Lezersbrief

Ik vind het mensonterend en discriminerend dat de wet op de toegankelijkheid, die al via een ministerieel besluit werd goedgekeurd in 2010, nog altijd niet wordt toegepast of gehandhaafd. Vooral in de privésector is het huilen met de pet op. Probeer maar eens naar het toilet te gaan met de rolstoel in om het even welke stad. Als je al over de drempels raakt als je ergens een glas wilt drinken, draag je maar beter pampers of hou je je plas op. Zelfs winkels, dokterspraktijken, apotheken en advocatenkantoren zijn vaak niet toegankelijk.

Publieke toiletten zijn er veel te weinig en vaak zijn ze niet proper. De Eurosleutel werd bedacht voor mensen met een fysieke handicap of functiebeperking, maar in België zul je niet te veel toiletten aantreffen waarop die sleutel past. Vraag maar eens aan de dames waar zij naar het toilet moesten gaan, toen alle horecazaken gesloten waren wegens corona. Welnu, dat is voor de meeste mensen in de rolstoel en/of met een functiebeperking heel hun leven zo.

Al dertig jaar geleden vocht ik voor toegankelijkheid. Toen haalde ik de rechters van hun troon en ik eiste dat zij mij zouden berechten op de binnenkoer van het gerechtshof in Hasselt, want met de rolstoel kon ik het gerechtshof niet binnen. Ze stonden, pruilend in een druilerig weertje, op de binnenkoer van de rechtbank om mij te veroordelen tot een geldboete omdat ik een tiental keren mijn wagen had geparkeerd vóór auto’s die onterecht op de voorbehouden plaats voor mensen met een beperking geparkeerd stonden. Mijn wagen werd weggesleept, maar ik weigerde de boete te betalen. Omdat dat sensationeel nieuws was, haalde ik toen alle voorpagina’s van de kranten.

Later ben ik in de politiek gestapt en heb ik het toegankelijkheidsbureau helpen opstarten, waar ik jaren ondervoorzitter van was. Het is een regelrechte schande dat ik nu als 77-jarige nog altijd moet knokken om de wet op de toegankelijkheid te doen toepassen. Daarom heb ik samen met twee andere mensen een petitie opgestart om nog maar eens de politici het vuur aan de schenen te leggen. Bijna dagelijks rijd ik met de rolstoel in Hasselt rond om handtekeningen te vragen aan de mensen, die bijna allemaal instemmend de petitie tekenen.

Ik zal de ministers Somers en Demir uitnodigen om een dagje met mij de markten af te schuimen, en dan zullen ze merken dat ik in een maand tijd meer stemmen binnenhaal dan de ministers bij hun verkiezingen. Dat bewijst dat 90 procent van de bevolking wil dat de discriminatie wordt weggewerkt.

Hoe kan de inclusie toegepast worden als de fysieke toegankelijkheid ontbreekt? Hoe kan een mens met een beperking gaan werken als hij of zij niet eens de trein of de bus kan nemen? Hoe kunnen ze deelnemen aan het sociale en culturele leven? Uitgeteld van teleurstelling sluiten ze zich op en alleen nog in hun dromen bereiken ze het land Utopia zonder fysieke hindernissen.

Ondertussen is al een parlementaire vraag aan de bevoegde ministers gesteld. Hopelijk haalt hun antwoord het nieuws en wordt er eindelijk werk van gemaakt. Halen we het niet, dan beloof ik nu dat ik als wildplasser zal worden aangehouden voor de deuren van het Vlaams Parlement.

Ivo Konings, Hasselt.

Hebt u ook een brief in de pen zitten? Mail naar openvenster@humo.be of vul onderstaand formulier in:

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234