. Beeld © rv
.Beeld © rv

Open Venster

‘Ik durf voor het eerst in mijn leven luidop te zeggen: ik ga eraan onderdoor’

Studenten roepen om hulp, maar ook andere jonge mensen zitten erdoor. DJ Jef Eagl vertelde al dat een groot aantal mensen uit zijn omgeving, de eventsector, zich de voorbije maanden van het leven hebben beroofd. Dat is een duidelijk signaal, maar nog zeggen veel mensen dat we niet zo hard mogen klagen. Er zijn anderen die het veel erger hebben, zoals het zorgpersoneel op een covid-afdeling, of mensen van wie de zaak failliet dreigt te gaan. Dat is natuurlijk ook erg, maar sinds wanneer maakt andermans lijden dat van jou minder erg?

Ik ben een student in coronatijd, en volg een opleiding waarvoor veel praktijkervaring nodig is, maar die heb ik gemist. Ik voel me vaak onbegrepen. De combinatie van enkele gebeurtenissen in mijn privésfeer, het verlies van mijn studentenjob die ik nodig heb om alles te kunnen betalen, en de vele deadlines maken het mij niet gemakkelijk. En heel eerlijk, het wordt ook mij te veel. Ik durf dat voor het eerst in mijn leven luidop te zeggen: ik ga eraan onderdoor. Sinds wanneer zou dat iets moeten zijn waarvoor ik me moet schamen? De gebraden kippen vliegen mij niet in de mond, er zijn veel studenten die moeten knokken om hierdoor te raken, zowel op mentaal als op financieel vlak.

Dat wij, Vlamingen, vaak negatief ingesteld zijn, is geen geheim, ik maak mezelf er maar al te vaak schuldig aan. Ons land heeft één van de hoogste zelfmoordcijfers in de EU. Als iemand vraagt hoe het met ons gaat, zullen we altijd ‘ça va’ antwoorden, ook al is dat niet zo. Wij maken mentale gezondheid niet bespreekbaar, terwijl we met onze neus op de feiten geduwd worden: dat de mentale gezondheid in België tot de slechtste van West-Europa behoort. Ik hoop dat de coronacrisis iets teweeg kan brengen op dat vlak. Wij zijn tenslotte de toekomst en ook onze mening doet ertoe.

We kunnen helaas niks veranderen aan die onzichtbare vijand, maar we kunnen wel de manier veranderen waarop we ermee omgaan. De coronacrisis legt het probleem van de mentale gezondheid bloot. In plaats van met de vinger te wijzen of te roepen dat de jeugd verwend is, zouden we beter naar elkaar leren luisteren. Ik ben het beu om constant te moeten zeggen dat alles goed gaat. Ik wil me niet langer schamen als het even niet goed gaat, ik wil tegen mijn vrienden en familie kunnen zeggen dat ik in de put zit en niet weet hoe ik hieruit moet klimmen. Het zou fijn zijn als iemand ook een keer zegt: ‘Ik weet dat het moeilijk is, maar ik ga u helpen.’ Want er zullen altijd mensen zijn die het slechter hebben dan jij, maar er zijn ook mensen die het beter hebben.

Mila Noor De Baere, via mail.

Hebt u ook een brief in de pen zitten? Mail naar openvenster@humo.be of vul onderstaand formulier in:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234