. Beeld iStock
.Beeld iStock

Open Venster

‘Ik heb drie keer een klacht ingediend wegens medische blunders, en kreeg telkens nul op het rekest’

Het verhaal van mevrouw Christine Van der Stocken over medische blunders in Humo 4230 heeft mij erg aangegrepen. Ik heb zelf tot drie keer toe een klacht ingediend met sluitende bewijzen, maar ik kreeg drie keer nul op het rekest.

De eerste klacht ging over ons dochtertje Roosje, dat in februari 1979 op 8-jarige leeftijd is gestorven in een Antwerps ziekenhuis, na een hele reeks medische blunders. Mijn man en ik waakten continu bij haar, maar de dokters weigerden met ons te praten. Op een avond ben ik naar onze vertrouwde kinderarts gereden en ik heb hem gesmeekt naar Roosje te komen kijken. Hij heeft haar onderzocht en zei: ‘Als je ziet dat ze begint te bloeden, moet ze direct bloedplaatjes krijgen.’ Toen ze enkele uren later inderdaad begon te bloeden, ben ik roepend en huilend door alle gangen gelopen. Er kwam een dokter aangesloft, ik vroeg haar de bloedplaatjes toe te dienen, en ze zei: ‘Dat is mijn taak niet.’ Een andere dokter was wel bereid dat te doen, maar het was al te laat.

De tweede klacht ging over ons zoontje Eduard-Pascal, dat in november 1984 op zijn 11de is gestorven, ook na medische blunders. Hij lag op intensive care en we voelden dat hij weggleed. Plots kwamen er een aantal dokters binnen en moesten we naar huis gaan, want: ‘Zijn toestand is stabiel.’ Thuis aangekomen ging de telefoon: ‘Uw zoontje is overleden.’ Mijn man liep huilend naar de badkamer en heeft daar verschillende tegels met de blote vuist stukgeslagen.

Eind 2013 kreeg mijn man de diagnose van de ziekte van Kahler, een vorm van beenmergkanker. Hij zei tegen de behandelende artsen dat hij geen therapeutische hardnekkigheid wenste, maar thuis en in mijn armen wilde sterven. Dat werd zogezegd goed genoteerd, maar was het niet.

Bij iedere controle zei men dat alles goed ging, maar mijn man voelde zich hoe langer hoe slechter. In mei 2015 kreeg hij extreme pijn, een gele huidskleur en bloeduitstortingen. We lieten zelf zijn bloed testen en de resultaten waren zwaar negatief. We gingen ermee naar de behandelende arts, maar die wilde er niet naar kijken. Hij verrichtte een beenmergpunctie, en zei dat het ‘waarschijnlijk maar wat bloedarmoede’ was, dat er in het slechtste geval nog een plan B was.

In juli 2015 kreeg mijn man opnieuw zware chemo, en de dokter zei: ‘U bent op de goede weg.’ Maar naar huis gaan was niet mogelijk. Een halfuur later riep hij me naar de koffiekamer, en daar zei hij me dat mijn man terminaal was, en palliatieve sedatie was aangewezen. Daar stemde mijn man mee in.

Zijn laatste weken en dagen waren een lijdensweg, en de laatste dag heeft hij zesenhalf uur lang luid geroepen, gekermd van de pijn en wild in het rond geslagen. Een verpleegster kwam binnen en zei lachend: ‘Hij heeft nog veel levenslust!’ Toen mijn man van uitputting gestorven was, ging ik haar zoeken. Ze kwam kijken en zei: ‘Kijk toch eens hoe rustig hij daar ligt.’

Volgens het verslag van de behandelende arts, die niet aanwezig was geweest, was het een ‘stervensproces met sereen verloop’ geweest en de verpleegster heeft dat ondertekend. De directie concludeerde dat het om ‘een correcte behandeling’ ging. Dat was dus routine.

Toen ik een klacht indiende, vroeg de hoofdarts mij: ‘Waarom? Je krijgt er je man niet door terug.’ Het bedrag van de laatst betaalde factuur werd echter op de rekening van mijn advocaat gestort als ‘tegemoetkoming’. Voor mij was dat een poging tot omkoping en ik gaf mijn advocaat opdracht dat bloedgeld terug te storten.

Door al het gebeurde leef ik niet meer, maar kronkel ik alleen nog, zoals een doorgesneden pier in de les natuurkunde. Ik ben geen fantaste en absoluut niet mediageil, maar ik streef naar eerlijkheid en gerechtigheid.

Gerda Eynatten-Bové, Antwerpen.

Hebt u ook een brief in de pen zitten? Mail naar openvenster@humo.be of vul onderstaand formulier in:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234