heleen debruyne teaser Beeld Humo
heleen debruyne teaserBeeld Humo

ColumnHeleen Debruyne

‘Ik hoop dat ze op de middelbare scholen en masse uit de kast durven te komen, hoe eng het ook is’

Bij ons waren er geen homo’s op school. Of tenminste, geen van de leerlingen die met mij is afgestudeerd, waagde het om tijdens de middelbareschooltijd uit de kast te komen. Twee volwassen leraren woonden nog bij hun moeder: er werd gefluisterd dat ze homo waren, alsof het een aandoening betrof. Een scheldwoord was het sowieso. De minstens tien leerlingen die volgens de regels van de statistiek op mensen van hetzelfde geslacht vallen, en nog een paar tientallen die volgens de statistieken zowel over hetero- als homoseks fantaseerden, wisten wel beter dan daarmee te koop te lopen. Zelf vond ik het homohuwelijk een goede zaak en fantaseerde ik ook weleens over iemand van hetzelfde geslacht, maar ik was te laf of te druk bezig met de eigen puberale pijntjes om mijn medeleerlingen op andere gedachten te brengen.

Dat was toen. Ondertussen is het homohuwelijk al bijna twee decennia goedgekeurd, zijn bomma’s dol op Jani Kazaltzis en lijken de jongeren die ik voor me heb om over seksualiteit te praten, het eens: mensen mogen houden van wie ze willen. En toch: in bijna elke groep zitten ook een paar nukkige mompelaars. Als ik dan vraag waarover gemompeld moet worden, komt het eruit: dat ze niet zouden willen dat zo’n homo bij hen in de kleedkamer komt. Of dat hun beste vriend homo zou zijn. Dat ze vooral niet te verwijfd moeten doen! Alle mompelaars zijn jongens. Als ik hun vraag waarom ze geen homo als vriend willen, worden ze vaag. Ze weten het zelf niet precies, het maakt hen ongemakkelijk, zomaar. Ik moet denken aan de tienerjongens die David P. gelokt en vermoord hebben. Is dit wat er van die mompelaars kan worden?

Antropologe Chris Paulis liet vorige week in Humo optekenen dat die jongens homofoob geweld plegen om hun eigen viriliteit te bewijzen. Mannen die hun viriliteit menen te moeten bewijzen, zijn niet nieuw. Historici die mannelijkheid bestuderen, stellen vast dat het beeld van de ideale man door de eeuwen heen vaak verandert. Maar hoe mannelijkheid ook wordt ingevuld, het is altijd iets wat je kunt verliezen. Een paar verkeerde gebaren en je bent te verwijfd. Weg maatschappelijk aanzien. Tieners leren dat status erg belangrijk is, ze stemmen hun persoonlijkheid af op de positie die ze in de groep willen bekleden. Als ‘mannelijkheid’ in die groep zo broos is dat een verkeerd gebaartje het al aan diggelen slaat, dan zijn jongens die niet aan de norm beantwoorden, een bedreiging die je in elkaar mag slaan.

Psychologen vermoeden dat de strijd voor homorechten succesvol was, deels omdat de meeste mensen een dierbare in de omgeving hebben die op hetzelfde geslacht valt. Nog steeds niet genoeg, kennelijk. Te veel tienerjongens kennen niemand die de norm weerlegt van wat ‘een echte man’ is. Ik hoop daarom dat ze op de middelbare scholen en masse uit de kast durven te komen, hoe eng het ook is. En ik hoop vooral dat de stille medestanders minder laf zijn dan ik was.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234