brusselmans column web Beeld Humo
brusselmans column webBeeld Humo

ColumnHerman Brusselmans

‘Ik stuurde anoniem sms’en naar vrouwelijke tv-vedetten met de tekst: ‘Ik zal je weten te vinden, hoer’

Herman Brusselmans

Herman Brusselmans gaat iedere week op zoek naar het verhaal achter een opvallende kop in de krant of op een nieuwssite. Deze week: ‘Meer dan 300 miljard euro op spaarrekeningen’ uit Het Laatste Nieuws.

Spaarboekjes brengen geen rente op en door de inflatie verlies je er zelfs geld mee. Hoewel een spaarboekje een slechte belegging is, gooien de Belgen oneindig veel geld op zo’n boekje. Waarom doen ze dat? Omdat ze bang zijn voor de toekomst, de gas- en olieprijzen, een mogelijke derde wereldoorlog, natuurrampen die hele bezittingen wegvegen, en ook omdat ze een appeltje voor om het even welke dorst willen hebben, omdat ze iets wensen na te laten voor de kinderen, en omdat ze te schijterig zijn om de consumptiemaatschappij een duwtje in de rug te geven. Terwijl consumeren eigenlijk wel leuk is. Veronderstel dat je op je spaarboekje net genoeg geld hebt om een Porsche Carrera 4S te kopen, waarom haal je dat geld dan niet weg van dat kutboekje en schaf je je die prachtige bolide niet aan? Ik heb ooit zo’n Porsche gehad, om mee door Gent te flaneren, en vele anderen – losers, sukkels, en steuntrekkers – de ogen uit te steken. In die tijd mocht je nog parkeren aan de rand van de Vrijdagmarkt, en dat deed ik, tegenover de volle terrasjes. Voor ik de motor uitschakelde duwde ik nog ’ns lekker het gaspedaal in, en daarna stapte ik uit, met m’n zonnebril van Kata op m’n kanis, m’n glanzende haren die ik ’s ochtends had gewassen en geconditioned met Aveda-producten, m’n kleren van Martin Margiela, en m’n schoenen van Prada, en ik voelde dat iedereen naar me keek. Ik zat nog maar pas aan een tafeltje op een terras, of er kwam al een blondine met dikke tetten naar me toe die vroeg: ‘Mag ik even naast u komen zitten, meneer Brusselmans?’ ‘Heb je een onderbroek aan?’ vroeg ik. ‘Ja,’ zei ze. ‘Dan moet je ergens anders gaan zitten,’ zei ik.

Doch dit alles is lang geleden, toen ik nog op de rand van de waanzin balanceerde. Zo droeg ik zelf ook een onderbroek, maar wel binnenstebuiten, ging ik ’s nachts op het Kaatsspelplein naar de maan staan blaffen, stuurde ik anoniem sms’en naar Vlaamse vrouwelijke tv-vedetten met de tekst: ‘Ik zal je weten te vinden, hoer, en als ik met je klaar ben, zul je nooit meer spruiten kunnen koken’, en nog het ergste van al: ik werd supporter van Cercle Brugge, schilderde m’n slaapkamer in groen-zwart, en als ik een supporter van Club Brugge tegenkwam, riep ik: ‘Maak je uit de voeten, of ik kom vannacht naar je vrouw blaffen in plaats van naar de maan!’

Nee, erg gezond in m’n kop was ik niet. Gelukkig vond ik een dokter die me de geschikte pil voorschreef, en sinds ik die twee keer per dag slik, ben ik nagenoeg normaal. De Porsche is al jaren de deur uit, het Kaatsspelplein bezoek ik alleen nog maar om er met m’n hond te wandelen, ik stuur naar niemand nog een sms, en ik ben nu, zoals het hoort, supporter van Hoger Op Kalken. Bovendien vind ik consumeren al lang niet meer leuk. Ik gebruik nog wel Aveda-producten, omdat die kwalitatief hoogstaand zijn, maar voor de rest geef ik praktisch geen geld uit en zet ik het op m’n spaarboekje. Veel komt daar trouwens niet bij, omdat een Vlaamse schrijver weinig verdient. Vroeger verkocht ik 60.000 exemplaren van een nieuw boek, nu nog 6.000. Vroeger had ik minstens negen literaire optredens per maand, nu nog twee. Vroeger werd ik à peu près twaalf keer per maand uitgenodigd om in een programma te fungeren, nu nog drie keer per kwartaal.

Hoe is het mogelijk dat ik dan toch nog, zij het minimaal, kan sparen? Omdat ik ongelooflijk sober leef, net als m’n vriendin. We eten bijna uitsluitend groenten, die we spotgoedkoop betrekken bij boer Teunis in Lendelede, we dragen tweedehandskleren, we gaan nooit naar feestjes, we bezoeken zelden een café en als we dat alsnog doen, drinken we elk één glas plat water, we hebben geen auto, weinig meubelen, geen juwelen, en we gaan niet met vakantie. Overigens ben ik van mening dat je alleen maar geld kunt opstapelen als je het niet uitgeeft. Het is een simpele regel die al veel gierigaards rijk heeft gemaakt. Rijk zal ik nooit worden, maar ik ben er wel trots op dat ik een spaarboekje heb dat niet leeg is. Nooit meer zal een blondine met dikke tetten aan mij vragen, nadat ik uit een Porsche ben gestapt, of ze bij mij mag komen zitten, maar ach, zonder zo’n armoezaaier als ik zullen de blondines met dikke tetten het ook wel redden.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234