null Beeld VIER
Beeld VIER

ColumnDelphine Lecompte

‘Ik zal, na twee jaar geweeklaag over mijn ongewenste BV-schap, opnieuw deelnemen aan ‘De Allerslimste Mens ter Wereld’’

Delphine Lecompte

Een Moldavische poppenherstelster met wie ik in 2019 kortstondig bevriend was zoekt opnieuw contact, maar ik wil niet herinnerd worden aan het jaar 2019. In 2019 ontbeet ik dagelijks met vermout van de Carrefour en gin verdonkeremaand uit het strijkhok van de oude kruisboogschutter. Ik luisterde altijd opnieuw naar dezelfde twee liedjes: Temporary Secretary van Paul McCartney en River of Dreams van Billy Joel. Oké, toegegeven: ik luisterde uitsluitend naar Billy Joel. Maar het verschrikkelijkst aan 2019 was de staat van mijn poëzie: deerniswekkend, lamenterend, onbegrijpelijk, log, donker, wreed.

De meeste gedichten gingen over de bedeesde zeepzieder en over grienden. Noch de zeepzieder noch de grienden verdienden mijn gedichten. Maar de bedeesde zeepzieder kon ze tenminste lezen, hij las ze en vond ze zelden fenomenaal. Meestal had hij geen tijd om ze te lezen, hij was vaak in Bangkok waar hij profetische zeekomkommers en naargeestige bontmagnaten streelde, en amulettenmarkten afschuimde. Dus zeg ik tegen de Moldavische poppenherstelster: ‘Het zal niet lukken om af te spreken, ik heb alveolitis.’ In werkelijkheid is het mijn theatrale manipulatieve onoverwinnelijke moeder die alveolitis heeft. Ze heeft mij haar zegen gegeven om erover te schrijven. Zo dramatisch is het allemaal niet, gewoon een beetje koorts en etter en hevige pijnen na een beestachtige tandextractie uitgevoerd door een verweesde melancholische Syrische fietsenmaker met een lijmverslaving. In Syrië was hij fietsenmaker, maar hier in België probeert hij tandarts te worden. Schoenmaker, blijf bij je leest!

Dat zegt de oude kruisboogschutter ook altijd tegen mij als ik hem zeg dat ik ervan droom om een boek te schrijven over de ondergewaardeerde halsbandlemming. Mijn leest is, volgens de oude kruisboogschutter, het schrijven van sobere wrange verwaarloosbare gedichten die ik kan voordragen in Friese graanschuren en op de daken van sinistere schommelstoelfabrieken. Gedichten die een monkellach opwekken bij de bittere bietenboer, de hypochondrische kaarsenmaker, de incestueuze imker, de gewiekste hoefsmid en de veertien mismoedige schommelstoelfabrieksmedewerkers die zijn samengedromd om vermaakt te worden door een eigenaardige weerbarstige scharminkelachtige Vlaamse dichteres. En dat is ook wat ik het liefst doe: gedichten schrijven. Ook al word ik er almaar slechter in.

Ik kijk met grote verbazing naar de gedoseerde grimmigheid en subtiele weerhaakjes waartoe ik als beginnende dichter in staat was. Nu is alles carnaval, walg, horror, sadisme, extase, masturbatie, drek en overdaad. Maar niet alles is kommer en kwel: ik ben door het stof gekropen voor mijn jongste zus Anna Livia die in november vorig jaar onaangenaam verrast was toen ik haar vriendje Acid op de korrel nam in een opiniestuk voor Humo. Normaal gesproken kruip ik voor niemand door het stof, maar ik heb al zo weinig familieleden en vrienden dat ik het verstandig vond om een vredespijp te roken. Ook al zullen Anna Livia en ik nog vaak kibbelen over: Polanski, Reve, Hanlo, Jimmy Page en over mijn weigering om mensen met vitiligo ravissante bekoorlijke betoverende schepselen te noemen. Mensen met vitiligo zijn lelijkaards. Ik ben een lelijkaard. Schoonheid is geen rekbaar begrip, het is vrij eng: symmetrie en jeugdigheid.

Ik las onlangs op de site van HLN dat mijn uiterlijk ‘geen issue’ meer is voor mij, dat mijn gedrochtelijkheid me niet langer kwelt. Toch wel! Ik wil net als iedereen bloedmooi zijn: gebruind, blakend van gezondheid en vruchtbaarheid, weelderige haren, lange benen… maar toch vooral: een minuscuul bevallig neusje en gigantische pornografische borsten. Maar nee: mijn moeder perste een weerzinwekkende trol met eczeem, alopecia, neurosen, opvliegendheid en kleptomanie uit haar lijf. Dus ja: ik heb me verzoend met Anna Livia. En er is nog meer goed nieuws: ik ben er eindelijk in geslaagd om Farys duidelijk te maken dat ik reeds zeven maanden in de Jan Boninstraat woon en dat het dus onzinnig is om mij te belagen met het waterverbruik van mijn oude piepkleine beschimmelde huurhuisje in de Jan Miraelstraat. Daar woont nu een raadselachtige mopperende graatmagere Armeense ex-kooivechter die ooit in Oslo het pessarium heeft gestolen van Joan Jett en daar nog steeds veel wroeging over heeft.

Dus samengevat: Temporary Secretary is een fantastisch liedje, mijn gedichten zijn niet meer koddig en verteerbaar, mijn zus heeft me vergeven maar als ze deze column leest is alles weer om zeep, Farys vindt het prettig om bureaucratische obstakels op mijn pad en op het pad van een sukkelachtige Armeense ex-kooivechter te strooien, en mijn uiterlijk pijnigt mij nog steeds.

Wacht! Ik zou nog het belangrijkste vergeten: ook ik zal, na twee jaar geweeklaag over de schabouwelijke verwerpelijkheid en de ondraaglijke vulgariteit van mijn knullige knellende volstrekt ongewenste BV-schap, opnieuw deelnemen aan De Allerslimste Mens ter Wereld. ‘Delphine, wat weet je over Roman Polanski?’: ‘Genie, Oscar, The Pianist, genie… Dat zei ik al… Death and the Maiden, Frantic, Tess, Repulsion… Stop!’ Erik: ‘Je vergat ‘Verkrachting van een minderjarige’ te zeggen.’ Ja. Omdat het lang geleden gebeurde, tijdens een feestje. Omdat het geen belang heeft.

Delphine Lecompte Beeld Humo
Delphine LecompteBeeld Humo

Dichteres Delphine Lecompte bericht enthousiast over drankmisbruik, baldadigheden en amoureuze perikelen.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234