Open Venster

‘In een unitair België had de rusthuizensoap vermeden kunnen worden’

Elke crisis heeft zijn politieke slachtoffers. Door de dioxinecrisis moesten Karel Pinxten en Marcel Colla van het politieke toneel verdwijnen. Johan Vande Lanotte en Stefaan De Clerck betaalden de rekening van een Waalse rijkswachter die Marc Dutroux liet ontsnappen. Ook nu staan er, door de coronacrisis, al politieke koppen op tafel. Maar ligt de eindverantwoordelijkheid wel altijd bij personen of zit de huidige staatsvorm daar voor veel tussen?

De huidige staatsstructuur heeft volgens mij nu al aangetoond dat de communicatie, zelfs binnen een en dezelfde partij, mank loopt. Terwijl federaal minister Koen Geens (CD&V), die deel uitmaakt van de Nationale Veiligheidsraad, blijkbaar zijn goedkeuring had verleend om onder bepaalde voorwaarden beperkt bezoek in zorgcentra toe te laten, was op hetzelfde ogenblik zijn partijgenoot, Vlaams minister Wouter Beke (ook CD&V), daar niet van op de hoogte.

Bij het verlaten van de veiligheidsraad legde Vlaams minister-president Jan Jambon een verklaring af over de maatregel voor de rusthuizen, conform de afspraken in de Veiligheidsraad. Een maatregel die zijn verantwoordelijke minister wel in een zeer moeilijk parket bracht, bleek later. De federale premier Wilmès bleef het voorstel van de veiligheidsraad ook verdedigen.

Ondertussen moest Vlaams minister Beke, onder de enorme druk van de rusthuizen, het voorstel van de Veiligheidsraad naar de prullenmand verwijzen. Want inderdaad: iedereen met een beetje gezond verstand moet toch ingezien hebben dat je door in de huidige omstandigheden bezoek toe te laten in de zorgcentra/rusthuizen de kat (het virus) bij de melk (onze ouderen) zet.

Waar ligt dan de oorzaak voor deze politieke soap in een zelden geziene crisissituatie ?

In een unitair België hadden, met een aan de zekerheid grenzende waarschijnlijkheid, alle betrokken ministers deel uitgemaakt van de Nationale Veiligheidsraad. In een unitair België was men dus naar buiten gekomen met een visie waarin de beleidsverantwoordelijken hun zeg hadden kunnen doen. Ik ga ervan uit dat de bevoegde minister in dat geval toch ook even bij de zorgcentra zelf gepolst had wat haalbaar was alvorens de Veiligheidsraad bij te wonen.

Voor mij is de soap rond onze rusthuizen dus voor een heel groot gedeelte te wijten aan de onwerkbare staatsstructuren, een pijnpunt dat vooral tot uiting komt in crisissituaties. In zulke situaties zijn bevoegdheden best niet opgesplitst. Eén bevel en één verantwoordelijke is dan de juiste manier van werken.

Tot slot. Als gewezen spoorman kan ik niet nalaten van de huidige politieke situatie te vergelijken met de NMBS-groep na de onnodige splitsing die ook daar werd doorgevoerd (politiek bevolen terwijl dat niet nodig was). Als zich een crisissituatie voordoet op het spoornet, is niet de situatie op zich het grote probleem, maar wel de gestoorde communicatielijnen, het niet op de hoogte zijn van elkaars mogelijkheden en de afwijkende besluitvorming.

En natuurlijk heeft naderhand iedereen kaarten in handen om de schuld bij een ander te proberen leggen.

Jos Digneffe, Hasselt.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234