Jan Mulder teaser columnBeeld Humo

ColumnJan Mulder

‘Ja, het Groninger land is zeer geschikt om aan de dood te denken; komt allen!’

In mijn zelfgekozen quarantaine tuur ik over de akkers en de dramatische luchten daarboven naar de eerste huizen van Nieuwolda op het platteland van Groningen. Geen mens op straat. De enige winkel in het dorp is dicht, de klanten hebben zich volgehamsterd. Alle activiteiten van de voetbalvereniging zijn een maand opgeschort. Het leven is stilgevallen.

Telefoon. TV Noord. Wat ik van het virus vind en van het besluit de scholen open te houden. Of de verslaggever in het rondrijdende busje straks even langs kan komen, 't hoeft niet lang te duren. Ik ben een Bekende Groninger die, in de vijftien jaar dat we hier weer wonen, is afgedrukt op affiches en ingezet voor de promotie van agrarische belangengroepen, lezende plattelandsvrouwen, bodembeweging, stiltegebied, vliegshow, vogelbestand, windmolen, aardbeving, buxusmot, onderzoek naar oude populieren, mogen honden loslopen in de polder en zijn zonnepanelen in de gesubsidieerde tuin van een boerderij van monumentenzorg wel conform de wet? 'Mevrouw, dat virus is niet mijn specialiteit. Ik...' 'Hoeft niet, hoor. Het gaat ons om persoonlijke gevoelens van de gemiddelde burger. Wat u er zelf aan doet en zo.'

Ik wacht af. Buiten stormt het. De krant uit de bus halen? Je waait de sloot in. Bij Delfzijl speelt de Noordzee op, het waterschap sluit de dijkgaten. Ik pak het boekje 'Stormvloeden!' uit de kast. 'Uit oude kronieken bijeenvergaard en breedvoerig omschreven. Vanaf 1625 tot en met januari 1916, welke in 't bijzonder onze provincie hebben geteisterd. Door J. Bakker, Scheemda, tweede druk, 75 cent.' Over de watersnood van 1686: 'Bij Watum vond men een man met zijn vrouw, die haar zuigeling aan de borst had gekneld, alle drie dood in een boom zitten. Een andere man ontvluchtte nog het ingestorte huis, waaronder zijn vrouw en kroost waren bedolven, klom in een boom, doch door koude verstijfd kon hij zich niet langer houden en werd dood aan een been hangende daar gevonden. Bij Uithuizermeeden dreef een hooiberg, waarop vele mensen redding hadden gezocht, met hen de Noordzee in, waar allen omkwamen.' Ja, het Groninger land is zeer geschikt om aan de dood te denken; komt allen! Het is dat vergezicht tot in het oneindige, die horizon en die nevel, dat vage, doodse roesopwekkende gevoel en langzaam verzinken in een gat, dat aanstonds vol met water loopt. De wolken kondigen hel en verdoemenis aan, het zwerk is grijs van de ellende.

'Ook een kop koffie, Jan?'

Heerlijk. Koffie met een plakje cake is een te sterke tegenstander voor het virus en de dood, die onbekende toestand zonder geur of smaak. Maar dan zit ik weer in mijn werkkamer, ik kijk uit over het sombere landschap en probeer me te wapenen tegen volgende mentale inzinkingen.

Als je het woord Groningen bekijkt, proeft, het anders zegt dan gebruikelijk is - te denken valt aan een taal waarin de g wordt uitgesproken als een k, neem het Hawaïaans, waarin allerlei letters, b, c, d, g, f, noem ze maar op, fonetisch een t of k worden, aldus een artikel van Marc van Oostendorp uit 2018 op Twitter, waarbij je tevens kunt overwegen de tweede n te schrappen, verleidelijk - dan zou 'Kronigen' als een twaalf maanden per jaar zonovergoten kanton in Tirol kunnen liggen.

Maar daar twaalf maanden per jaar zitten? In de hoge Alpen kun je ook wonen. Ik moet er niet aan denken. Toscane, een verleidelijk, glooiend landschap, zou eventueel kunnen. Maar toch, al dat glooien gaat op den duur op de zenuwen werken, net als zo'n sta-in-de-weg als de Mont Blanc. Leve de ruimte, het lage, platte Groningen.

Ik zit in mijn quarantainekamer en kijk uit over het geliefde land. Honolulu, nee dat is het niet.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234