Column Delphine Lecompte webBeeld HUMO

ColumnDelphine Lecompte

‘Ja, ik heb een nieuwe geliefde. Hij woont in een beschimmelde huurflat en dat kan me niet schelen’

Dichteres Delphine Lecompte bericht een zomer lang over drankmisbruik, baldadigheden en amoureuze perikelen.

Om de twee weken mogen de brave burgers van Brugge hun papier en karton buitenzetten. Een groot feest voor mij, want dan kan ik de Blik en andere roddelbladen uit de dozen vissen. Zo kwam ik te weten dat Kate Middleton lui is en zaagt. Dat verwonderde mij niet. Ook het kippendrama in de tuin van Sam De Bruyn vond ik hoogst vermakelijk. Niet het bloedbad, want ik hou van kippen, maar het poëtische woord 'kippendrama'.

Ik woon in een arbeidersbuurt vol piepkleine huisjes, en ik ben socioloog noch antropoloog, maar dit valt me toch op: hoe minder volks de buurt, hoe hoger de huizen, hoe saaier en pretentieuzer de lectuur: De Standaard, en - horror - het humorloze tijdschrift Knack. In mijn wijk zie je vooral Het Laatste Nieuws, folders van de Aldi, lege wijndozen en roddelbladen. En af en toe een witte raaf die De Morgen leest.

Ook de blauwe pmd-zakken geven veel prijs: Cara en blikken witte bonen in tomatensaus in 'mijn' wijk. In de wijk van mijn moeder (zij woont in een herenhuis): veenbessensap, Evian en sardineblikjes van Imperial.

Mijn geliefde, een voormalige vrachtwagenchauffeur en ruige rocker met een grote liefde voor Whitesnake en Black Sabbath en lange haren die hem het nobele air geven van een Johannes de Doper geschilderd door Memling of Van Eyck, heeft een drankprobleem, maar ook een zeker menselijk opzicht: hij stopt zijn Cara-blikken in de bruine zak. Daar plaag ik hem graag mee.

Dus ja, ik heb een nieuwe geliefde. Hij woont in een beschimmelde huurflat en dat kan me niet schelen. Vroeger was mijn geliefde de veel oudere (45 jaar oudere) Omer. Hij figureert in mijn gedichten als 'de oude kruisboogschutter', en hij vergezelde mij naar al mijn poëzievoordrachten. Maar ik ben nog relatief jong (42) en ik wil meer dan in nagemaakte Louis Quinze-zetels naar stomme televisieprogramma's over linzensoepfabrieken, documentaires over ringstaartmaki's, reportages over lijmsnuivende analfabetische jongenshoeren en naar grollende tv-koks kijken. Ik voelde me Miss Havisham, een mummie, een spinster... eenzaam, gefrustreerd, ongelukkig. En dus klopte ik op een mooie zomeravond in 2019 op de ruit van de voormalige vrachtwagenchauffeur. We kenden elkaar vaag via een kennis, de antipathieke, misantropische Bernadette. Ik had mezelf moed ingedronken en trok vrijwel meteen al mijn kleren uit. De voormalige vrachtwagenchauffeur deed hetzelfde. Op de achtergrond: 'I'd Rather Go Blind' van Etta James. Toepasselijk, of net niet.

De seks was fantastisch, maar om de voormalige vrachtwagenchauffeur niet in verlegenheid te brengen, houd ik de details voor mezelf, voor onszelf. De seks bleef steeds opnieuw fantastisch, maar er was zoveel meer: tederheid, camaraderie, braspartijen, de slappe lach zonder goede redenen, spotten met de overbuur (een Vlaams Belanger die zijn ramen volplakt met verbodsstickers: verboden te roken, verboden voor caniene schepsels om te kakken, camerabewaking, dan incongruously een blad met deze melige leuze, ik onderdruk het kokhalzen: 'Goed nieuws: vriendelijkheid is nog steeds gratis!' - ik heb die overbuur nochtans nog nooit kunnen betrappen op enige vriendelijkheid) en het bekijken van de heerlijke 'John Wick'-films met Keanu Reeves, die ofwel enigmatisch ofwel oliedom is. Is een combinatie van beide mogelijk? Ik denk het wel, zie ook: Jezus en Humphrey Bogart. Of klink ik nu heel blasfemisch?

Terug naar de oude kruisboogschutter: die 87-jarige veteraan was niet van plan om zich zomaar gewonnen te geven, en dus daagde hij de voormalige vrachtwagenchauffeur uit tot een duel. Ze zijn elkaar in de Annuntiatenstraat (waar de voormalige vrachtwagenchauffeur woont) te lijf gegaan met koekenpannen, tot ik riep: 'Stop, onnozele machozwijnen, als er iemand aangevallen moet worden, dan ben ik het wel! Ik ben immers de promiscue slet die alles in gang heeft gezet!' Niettemin sloeg de voormalige vrachtwagenchauffeur de oude kruisboogschutter ko. Maar hij herstelde vlug, en de volgende dag stond de hardleerse kruisboogschutter alweer aan de deur van de voormalige vrachtwagenchauffeur voor een tweede duel. Met de blote vuist deze keer.

Ondertussen zijn we tien maanden later en is er weinig veranderd. Mijn moeder vindt de hardnekkige hartstocht van de oude kruisboogschutter ontzagwekkend en ontroerend. Wij vinden hem behoorlijk vervelend. En we slagen er maar niet in te vergeten dat de oude kruisboogschutter naast zijn kruisbogen ook nog harpoenen, assegaaien en allerlei napoleontische wapens bezit. We overwegen dan ook te emigreren. De voormalige vrachtwagenchauffeur dweept met het zuiden van de Verenigde Staten. Ik zou liever naar Helsinki gaan. Misschien vinden we een compromis in Rouen, waar Jeanne d'Arc levend werd verbrand.

Maar ik wil me zeker niet met haar vergelijken.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234