Open Venster

‘Jan Hoet heeft mij nooit aangeraden me met mijn huishouden bezig te houden’

Redactie

Ik zie mij genoopt om enige klaarheid te verschaffen, één en ander begint een eigen leven te leiden. Regelmatig wordt mij in een interview de vraag gesteld wat Jan Hoet nu juist tegen mij gezegd heeft in verband met vrouwen en kunst. Ik heb de indruk dat ik er meer uitleg bij moet geven.

Dwarskijker (tr) in Humo 4150 schrijft dat Jan Hoet mij op een gegeven moment de raad gaf om mij met mijn huishouden bezig te houden. Zoiets heeft hij niet gezegd, dat denkt (tr) erbij.

Ergens rond 1990, ik was toen net geen 40, zei Jan Hoet mij: ‘Ge zult nooit gelukkig worden. De kunst, dat is een mannenzaak. Vrouwen moeten kinderen krijgen.’

Hij antwoordde op mijn vertwijfeling, omdat ik vond dat mijn ‘carrière’, na ettelijke en opgemerkte jaren in de kunst, geen stap vooruitkwam. Alhoewel ik al verschillende solo-expo’s had gehad, o.a. bij Zeno X in Antwerpen, ofschoon heel wat mensen mijn werk belangrijk genoeg vonden om erover te spreken en te schrijven, en ik regelmatig voor lezingen werd gevraagd, was wat ik deed zogezegd ‘niet goed’. De toen heersende canon was mij te eng, ik werkte al met de computer sinds 1977, ik had mijn eigen fascinaties en deed wat ik niet laten kon. Jan Hoet had mij verschillende keren in zijn projecten opgenomen. Niettegenstaande mijn tegendraadsheid onderkende hij al enige tijd de waarde van wat ik deed. En toch kon hij mij niet helpen. Hij was ergens heel conservatief in het diepst van zijn gedachten. Het ergste was dat ik hem daar op dat moment vanbinnen wel kon volgen. Ik wist waar hij het over had.

Die dooddoener van hem vervulde mij met zelfhaat, omdat ik mezelf nooit toegelaten had ‘de juiste keuze’ te maken. Een mislukkeling voelde ik mij, onnozel, naïef, utopisch, wereldvreemd. Maar een alternatief in mijn geval, daar is nooit sprake van geweest. Laat ons zeggen dat ik als jongvolwassene mijn evolutie in eigen handen heb genomen om er helemaal het mijne van te maken, tegen alle goede raad in. Ik vond dat de kunstwereld achter liep op de gewone wereld. Die opmerking over vrouwen, die slag in mijn gezicht: die heeft mij als mens autonomer gemaakt, wie weet was dat wel zijn bedoeling.

Ik zag Jan Hoet graag. Hij was van hetzelfde knappe type als mijn vader, ooit kunstenaar geweest en zaakvoerder geworden, maar ook veel ruzie mee gemaakt. Na al die jaren heb ik ontdekt dat Jan ‘de kunst’ en ‘de kunstwereld’ als begrippen over één kam scheerde. Een revolutionair idee. En wat in België beleidsmatig uitzonderlijk was: Jan Hoet vond kunst een heel serieuze zaak. Het werd zijn hele leven, wat van hem uiteindelijk ook een kunstenaar maakte.

Anne-Mie Van Kerckhoven, Antwerpen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234