brusselmans column webBeeld Humo

columnHerman Brusselmans

‘Je kinderen voor een dagje vastbinden aan de stevigste boom in het bos: een niet-noodzakelijke verplaatsing’

Er is natuurlijk de fysieke kant van het coronavirus, in die zin dat je er ziek van kunt worden, en er in het slechtste geval aan doodgaat. Eerst dacht men: nou, die fysieke kant, die slaat toe zoals bij een griepje, waaraan immers ook ieder jaar ettelijke mensen sterven. Maar ondertussen hebben de coronacijfers de griepcijfers van de kaart geveegd, en dagelijks moet je horen dat er weer honderden patiënten het niet gehaald hebben. Ondertussen is de afbouw van de crisis bijlange nog niet in zicht, en het is niet ondenkbaar dat aan het einde van de rit, zo dat einde er al ooit komt, tienduizenden slachtoffers zullen begraven zijn.

Dan is er de economische kant. Nagenoeg alles ligt plat: de fabrieken, de bedrijven, de horeca, de transport, de cultuur, en degenen die alsnog wat geld verdienen, zijn te tellen op de bloedeloze vingers van één hand. Het is voorspelbaar dat hoe dan ook de nedergang van de economie gevolgen zal hebben die jaren aanslepen, en dat het voor velen in al die tijd zal aankomen op boterhammen met confituur, geen uitstappen of reizen, nooit meer een nieuwe auto, en uitsluitend kleren kopen in de tweedehandswinkel.

Dan is er de politieke kant. Degenen van wie ooit, terecht of onterecht, zal verondersteld worden dat ze de crisis goed hebben aangepakt, zullen er garen bij spinnen, ongeacht of ze zich links of rechts of in het midden van het spectrum bevinden, en in vele landen zullen er bij de volgende verkiezingen aardverschuivingen ontstaan, waarbij ik meen dat in België de enige partij van belang, de liberalen, de boel totaal zal overnemen.

En dan is er de geestelijke kant. Door de quarantaine wordt het merendeel van de bevolking langzaam zo gek als een draaitol. Wat zou je willen? Iedereen moet binnen z'n eigen muren blijven, als je toch even in een park gaat zitten ademen, kost het je een boete van een half fortuin, en even binnenwippen bij je buren is ook niet aan te raden, want die klootzakken zouden het virus kunnen dragen.

Daar zit je dus, in een kleine ruimte, met je man of vrouw, en eventueel met je kinderen, een stelletje smeerlappen dat geen minuut stil kan zitten, dat continu jengelt om naar buiten te mogen, dat elkaar ongeveer de ogen uitkrabt, en dat een preistengel in de anus van de kat propt, zodat het dier in totale paniek gillend van de ene hoek naar de andere flitst. En je kinderen voor een dagje aan een touw gaan vastbinden aan de stevigste boom in het bos, dat mag evenmin, want je zou godverdomme nog beschuldigd worden van mishandeling van minderjarigen op de koop toe. Plus, de weg van je huis naar het bos is een niet-noodzakelijke verplaatsing, zodat je alwéér een boete zou kunnen krijgen.

Wat ik dus al decennia bepleit, krijgt vandaag de dag een extra lading: blijf kinderloos! Als je het bent, zit je aldoende niet opgescheept met onuitstaanbaar grut, maar je hebt nog wel je partner in je buurt, tenzij je alleen woont. Het ene is niet per se verheffender dan het andere. Als je alleen woont, word je op den duur dol van eenzaamheid, en begin je rare dingen te doen: tegen jezelf praten, je suf masturberen, de hele nacht door voor de tiende à twintigste keer naar de herhaling van 'Het journaal' kijken, allerlei mensen opbellen en whatsappen, bij je open raam om hulp schreeuwen door een megafoon, en in je bed krijg je kwalijke gedachten zoals: morgen trek ik me van de hele shit geen fuck meer aan, en ga ik de baan op met een broodmes en steek ik iedereen die ik tegenkom in de slagaders.

Als je een partner hebt, is het daarom niet meteen koek en ei. Je wordt nerveus van alles wat die zegt of doet, je loopt elkaar in de weg, de ene wil naar Netflix kijken en de andere heeft daar geen zin in, samen koken levert uitsluitend oneetbare gerechten op, en de seks is zo afgezaagd dat je liever een bol kaas die over datum is zou aflikken dan de vieze geslachtsdelen van je rottige man of vrouw.

Kortom, nagenoeg iedereen is in de coronaperiode kierewiet geworden. Hoe kan hier wat aan gedaan worden? Wel, hier kan niks aan gedaan worden, of denk je dat het praktisch uit te voeren is om elke krankzinnig geworden burger een privépsychiater te geven die via Skype de ondergang van het losgeslagen individu kan afwenden? Nee, dat is niet mogelijk. Zodat ook hier geldt: de sterksten zullen overleven. Op elk gebied, fysiek, economisch, politiek, geestelijk zullen de zwakken helaas de tol betalen. Iedereen moet zichzelf de vraag stellen: ben ik sterk of ben ik zwak? En als het eerlijke antwoord is: 'Ik ben zwak', dan kun je net zo goed het glas water en de overdosis pillen ter hand nemen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234