Beeld Photo News

OpinieProces Weinstein

Julie Cafmeyer over Harvey Weinstein: ‘Nog steeds durven te weinig vrouwen voor zichzelf op te komen’

Weinstein is schuldig bevonden aan aanranding en verkrachting. Deze uitspraak is een statement, niet alleen naar vrouwen toe, maar naar een gehele samenleving. Als er sprake is van grensoverschrijdend gedrag, zal je gehoord worden en zullen er consequenties volgen.

Toch worden vele vrouwen nog gevoed door angst. Rebecca Solnit schrijft in The New York Times over de zaak-Weinstein: “We doen dingen met woorden wanneer ze macht hebben – grenzen stellen, eden afleggen, getuigen. Maar als je woorden geen macht hebben, is het bijna erger om ze uit te spreken dan niet, erger om ze te zien falen dan om ze onuitgesproken te laten.” 

Er zijn nog te veel vrouwen die vrezen dat als ze voor zichzelf opkomen, ze in de afgrond zullen belanden. Soms is het nog pijnlijker om te spreken en daarvoor gestraft te worden, dan simpelweg te zwijgen.

Solnit heeft het over de hiërarchie waarin we leven. Een brutale hiërarchie, van wie er al dan niet gehoord en geloofd wordt. Weinstein zat bovenaan in die hiërarchie. Meer dan 90 vrouwen beschuldigden hem, maar hij kon zich lange tijd omringen door een leger van advocaten en influencers die het verhaal controleerden.

Mannen met veel macht worden beschermd door een structuur. In die structuur worden vrouwen wijsgemaakt dat het gevaarlijk is om te spreken. Vanaf het moment dat vrouwen de stilte doorbreken en daarin serieus worden genomen, gebeurt er vaak iets vreemds. De beschuldigde heeft niet langer de macht, dus kiest ervoor om te zwijgen. Advocaten spreken nu in zijn plaats.

Het probleem met al deze zwijgende beschuldigden is dat we niet langer weten wie ze zijn, wat ze denken, hoe ze zich verhouden tot het debat. Ik val deze mannen niet aan, ik kom in zekere zin voor hen op omdat ik niet geloof dat ze monsters zijn die veroordeeld moeten worden tot een bestaan in een donkere kerker.

In het #MeToo-tijdperk heeft een grote groep vrouwen de moed gevonden om een nieuwe taal uit te vinden. De taal van het verzet. De taal van: ik wil dat je hiermee stopt. De beschuldigde lijkt hierdoor zijn woorden te verliezen. De beschuldigde vindt geen taal meer als hij het verhaal niet langer kan controleren.

Als vrouwen de moed hebben om woorden te vinden, zijn mannen ook verantwoordelijk om te antwoorden. Dat zou een ware revolutie zijn, twee partijen die de kracht vinden om de stilte te doorbreken.

De Spaanse tenor Plácido Domingo deed alvast een aanzet en bood zijn excuses aan bij vrouwen die hem beschuldigden van seksueel wangedrag: “Ik respecteer dat deze vrouwen eindelijk hun mond durfden open te doen en ik wil dat ze weten dat ik oprecht spijt heb van de pijn die ik bij hen heb veroorzaakt.”

We kunnen elkaar stimuleren om te spreken. We doen dingen met woorden. Ook al ben je bang.

Julie Cafmeyer is columniste.

Ⓒ De Morgen

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234