null Beeld Humo
Beeld Humo

ColumnHeleen Debruyne

‘Keira Knightley is het beu om naakt te gaan. Maar verpakt ze haar ijdelheid niet als een feministisch ideaal?’

Suggestief gekreun, sexy gekronkel, assertieve manspersonen en zwichtende vrouwen, van onder korsetten een beetje vlees dat esthetisch verantwoord ontbloot wordt: van de meeste seksscènes uit de lange acteercarrière van Keira Knightley krijg ik het warm noch koud. De regisseurs hebben ze duidelijk niet gefilmd om vrouwen op te geilen. Knightley zelf is dat gekronkel en gekreun beu. Zo beu dat ze zegt geen naaktscènes met mannelijke regisseurs meer te willen opnemen. ‘Ik wil die vreselijke scènes niet meer, waar je helemaal ingeolied bent en iedereen aan het kreunen is.’ De actrice voelt zich niet meer comfortabel in rollen waarin ze de male gaze ter wille is. Die mannelijke blik is nog inderdaad nogal omnipresent in filmseks. Voor mannen, door mannen: als je erop begint te letten, zie je het overal: vrouwen zijn passief en bloter dan hun verleiders, er wordt snel aangestuurd op penis-in-vagina-seks, de vrouw ligt onderaan of wordt fluks tegen een muur geplakt. Vrouwen zijn nu eenmaal niet zo visueel ingesteld, wordt er dan gezegd, zij worden niet opgewonden van plaatjes maar van verhaaltjes.

Actrice Keira Knightley. Beeld Joel C Ryan/Invision/AP
Actrice Keira Knightley.Beeld Joel C Ryan/Invision/AP

We weten nochtans wel beter – dankzij Pornhub. Die site geeft elk jaar statistieken vrij, en de clicks liegen niet. Vrouwen kijken geen porno? Jaar na jaar stijgt het aandeel vrouwen op zoek naar een visueel pleziertje. In 2019 was 32 procent van de bezoekers vrouw, alweer een stijging van 3 procent tegenover 2018. Een enorme markt van kutten, op zoek naar opwinding. Dat heeft ‘Bridgerton’, de populairste Netflixserie van het moment, goed begrepen. Het verhaaltje is flinterdun: amoureuze perikelen in de vroeg 19de-eeuwse high society, aantrekken-afstoten, schandaaltjes hier, schandaaltjes daar, onoverkoombare klassenverschillen: de klassieke ingrediënten van het kostuumdrama.

‘Bridgerton’ maakt het verschil met de seks. Volop gesteun en gekronkel, maar ook geciseleerde mannenlijven in dunne zijden broekjes en los wapperende overhemden. Biceps, borstspieren en konten komen vaker in beeld dan tieten, vrouwen gaan al eens bovenop zitten. De reeks is nochtans geschreven en geregisseerd door een man. Toegegeven, een man die op mannen valt. En de producer is een vrouw, net als de auteur van de romannetjes waar de reeks de mosterd haalt. Maar toch: een man.

Als ik Knightley was, zou ik niet op voorhand mannelijke regisseurs afschrijven, maar seksscène per seksscène beoordelen op kwaliteit en originaliteit. Natuurlijk ben ik Knightley niet, ik ben geen gladde nimfijn maar een volwassen vrouw met een min of meer gemiddeld lijf dat een kind heeft gebaard en dat geen regisseur zou willen inoliën. En dan lees ik dat Knightley zegt dat ze, nu ze twee kinderen heeft gekregen, te ijdel is om nog naakt voor een crew mannen te gaan staan. Toen haar lijf nog aan de standaarden van de filmindustrie beantwoordde, zag ze er geen graten in om het op zo’n manier te laten filmen dat wij, onvolmaakten, er complexen van krijgen. IJdelheid verpakt als feministisch ideaal? Ik ga nog wat ‘Bridgerton’ kijken. Het zal me benieuwen of de hoofdrolspelers binnen tien jaar klagen dat ze hun bierbuikjes niet meer willen laten filmen door geile regisseurs.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234