brusselmans column web Beeld Humo
brusselmans column webBeeld Humo

ColumnHerman Brusselmans

‘Kristien Hemmerechts kwam redelijk vroeg in de overgang en verloor haar lust om iedereen te versieren’

Herman Brusselmans

Herman Brusselmans gaat iedere week op zoek naar het verhaal achter een opvallende kop in de krant of op een nieuwssite.

Toen ik 6 jaar was, wist ik wat ik wilde: de succesvolste Belgische voetballer aller tijden worden. Succesvoller dan Jef Mermans, Rik Coppens en Paul Van Himst. M’n vader schreef me in bij de club uit ons dorp, Vigor Hamme, waar ik terechtkwam bij een bende kereltjes zoals ik, en die bende werd de miniemen genoemd. De trainer was Achmed Boulaourouz, die wist wat hij wilde: de succesvolste Belgische trainer van allochtoonse afkomst worden. Dat zou mislukken, omdat Achmed in 1965 z’n vrouw doodsloeg met een hamer. Hij had dat gedaan omdat die echtgenote wist wat zij wilde: de succesvolste Vlaams-Marokkaanse minnares van de plaatselijke postbode worden. Ze werden betrapt en Achmed sloeg haar dood, en de postbode sloeg hij een rolstoel in.

We kregen een andere trainer, één of andere onsuccesvolle Hammenaar, en die leidde ons op tot onopvallende voetballertjes, waar ik met kop en schouders boven uitstak. Ik was immers de minst onopvallende van allemaal en werd opgemerkt door grote clubs, ofschoon het tien jaar zou duren eer Sporting Lokeren mij aan boord haalde. Waarom had het zo lang geduurd? Omdat God het zo wilde. Ik was een gelovige puber, die ervan overtuigd was dat m’n acne een straf was van de Here, omdat ik vuile manieren deed met meisjes. Er was één meisje, Layla, dat wist wat ze wilde: de succesvolste pijpster van het Waasland worden. Dat liep niet zoals ze gehoopt had, want vele jongens, onder wie ikzelf, zeiden onder mekaar: ‘Die Layla met haar hazenlip, die heeft geen kloten verstand van pijpen.’

In Lokeren voelde ik me als een Eskimo op de Bahama’s, waarbij de aandachtige lezers zich zullen afvragen of ik me derhalve goed voelde of niet zo goed. Het antwoord op die vraag is: ‘Niet zo goed.’ Ik voelde me namelijk zo slecht dat ik m’n ambitie om de succesvolste Belgische voetballer aller tijden te worden afbrak, vermorzelde en honderd meter onder de grond begroef. Ik wilde iets anders: de succesvolste Belgische drummer aller tijden worden. Ik had een drumstel, wat in m’n voordeel sprak, en ik richtte een rockgroep op, The Hidden Creators of the Sleepy Daydreams. We repeteerden drie keer per week, en dat was te weinig, zodat we vier keer per week repeteerden. De band had maar één echt nadeel: de drummer was een sukkel. Jazeker, hoe ik ook m’n best deed, hoe ik ook op m’n knieën tot God smeekte om me beter te maken, het hielp niks: ik bleef de matigste drummer van Hamme. Dusdoende zwoer ik m’n geloof in God af.

Vuile manieren doen met meisjes zwoer ik niet af. Ik had wel respect voor hen, en als ze me niet wilden aftrekken nadat ik een ijzeren pook in hun anus had geduwd, dan konden ze gerust tegen me zeggen: ‘Liever niet, Herman.’ In dat geval mochten ze me aftrekken zonder dat er een pook aan te pas kwam, wat me wel van hen tegenviel. Maar ja, vrouwen zijn kwetsbaar en blessuregevoelig, dat schreef Goethe reeds, hoewel hij weinig verstand had van vrouwen, de vorte jeanolle.

Ik liet het drummen voor wat het was, en tenslotte wist ik eindelijk wat ik altijd al had gewild: de succesvolste Belgische schrijver aller tijden worden. De concurrentie was echter moordend: Jos Vandeloo, Hugo Claus, Ward Ruyslinck, Tom Lanoye, Kristien Hemmerechts, noem maar op. Ze vielen echter één voor één af, met als laatste aanklamper Kristien Hemmerechts, die de ene schitterende roman na de andere schreef. Maar toen kwam ze redelijk vroeg in de overgang. Ze verloor haar levenslust, haar schrijflust en zelfs haar lust om zich sexy te kleden en in het literaire milieu iedereen met een broek aan te willen versieren. Het grote publiek liet haar van dan af links liggen, want boeken lezen van de triestige plant waarin Kristien was veranderd, dat wilde het niet. En zo werd ik van lieverlede de succesvolste Belgische schrijver aller tijden.

Worden is één ding, blijven is een tweede. Dat probleem loste ik op door m’n status van succesvolste schrijver continu te prolongeren, zodat ik het heden ten dage nog steeds ben. Zo zie je maar: je kunt mislukken als voetballer en je kunt mislukken als drummer, maar je kunt wel slagen als schrijver. Ik hoop dat ik door m’n succes vele jonge schrijvertjes, jongetjes of meisjes of x’jes, aan het dromen heb gebracht.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234