brusselmans column web Beeld Humo
brusselmans column webBeeld Humo

ColumnHerman Brusselmans

‘Men hoorde Max Colombie zeggen: ‘Als ik in de pannenkoek bijt, zal die terugbijten’

Herman Brusselmans

Herman Brusselmans gaat iedere week op zoek naar het verhaal achter een opvallende kop in de krant of op een nieuwssite.

Het gaat om Max Colombie, de frontman en zanger van de veelgeprezen band Oscar and the Wolf. Zelfs ik ben altijd een fan geweest, hoewel ik er toch om bekendsta dat ik louter naar goeie muziek luister. Ik ben naar drie optredens geweest, en telkens werd ik niet alleen omvergeblazen door de songs, tevens keek ik m’n ogen uit m’n kop dankzij de magnifieke show die op de planken werd gebracht. Het schitterende middelpunt was Max Colombie in persoon, die dankzij z’n kleren, z’n bewegingen en z’n algehele lichaamstaal het publiek tot een kookpunt bracht.

Doch ineens werd het stiller rond de band. Wat kon er gebeurd zijn? Ik gokte erop dat de leden ruzie met elkaar hadden gekregen. Ik weet waarover ik spreek, want ooit is m’n eigen band, The Premier Verhofstadts, gesplit omdat onze zangeres, Ranja, verliefd werd op de bassist in plaats van op mij. Let op, niet iedereen moet op mij verliefd worden, maar in dit geval vond ik toch dat Ranja beter voor mij als liefdesgod had kunnen kiezen dan voor bassist Rudy, die immers haar broer was.

Ranja probeerde het nog te verdedigen door te zeggen: ‘Je kunt beter seks hebben met je broer dan met een herdershond.’ Dat vond ik een flauw argument, en ik besloot Rudy uit de groep te gooien. Dat stond de andere leden, met Ranja op kop, niet aan. Ook onze gitarist, Marcel, vond dat Rudy in de band moest blijven, omdat Marcel oordeelde dat Rudy beter kon pijpen dan wie ook. Als het zo zat, besloot ik mezelf uit de groep te gooien. Ze zouden algauw ondervinden hoe het zou uitdraaien zonder mij als drummer. En inderdaad, The Premier Verhofstadts zakte als een pudding in elkaar en er werd niks meer van dat stelletje sukkels vernomen.

Maar goed, bij Oscar and the Wolf bleken het geen strubbelingen te zijn die de groep op pauze zetten, maar wel de geestelijke toestand van Max Colombie, die leed aan angstaanvallen en een depressie. Ik ken iemand die Max kent, met name Jean-Luc, die nog roadie van Oscar and the Wolf is geweest, en die vertelde mij, als goeie vriend van Max, wat er met de vedette aan de hand was. Welja, Max had dus ongelofelijk veel last van angst. Vierentwintig uur per dag, zeven dagen per week, elke seconde, elke minuut was hij bang. Hij was letterlijk bang voor alles. Hij kon geen pannenkoek bakken zonder te trillen en te beven, en op een keer hoorde men hem zeggen: ‘Als ik in de pannenkoek bijt, zal die terugbijten.’ Max kon geen brug oversteken, want hij was bang dat hij over de reling het water in zou kukelen, en op de bodem van de rivier verdrinken. Nochtans kan Max goed zwemmen, maar hij had angst voor zowel de schoolslag als de vlinderslag als de vrije slag als de rugslag. Kortom, als hij in het water lag, zou er van zwemmen niet veel in huis komen, en inderdaad, dan zou de verdrinking volgen.

Max was als de dood voor de geur van meisjes. Als hij zo’n geur waarnam, begon z’n hart 220 slagen per minuut te kloppen, stond hij op het punt van flauwvallen en riep hij tegen zo’n meisje: ‘Ga ergens anders stinken!’ Nochtans roken de meeste meisjes die z’n nabijheid opzochten heel lekker. Dat waren vele meisjes, omdat Max een sekssymbool is, overigens niet alleen voor meisjes maar ook voor jongens, en voor non-binaire geslachtloze gay peoples. Vóór z’n angstaanvallen ging Max naar bed met om het even wie, maar daarna wilde hij alleen onder de lakens met z’n pluchen konijn Klompie.

De depressie van Max was nog een stuk erger dan z’n angst. Hij vond alles lelijk, vies, afstotelijk, walgelijk en totaal overbodig. Hij ging in afzondering leven, at alleen nog groene arduinsaus, die hij opzoog door een rietje, hij beantwoordde nooit meer de telefoon, liet z’n Instagram links liggen en droeg lendendoeken gemaakt van oud papier, wat een dracht is die in het geheel niet past bij zo’n modefreak als Max.

Maar toen klaarde, zonder enige aanwijsbare reden of oorzaak, de lucht op, en Max raakte verlost van z’n angsten en z’n depressie, en we loven de Here dat Max opnieuw in staat is om als een normale artiest op het podium te gaan staan. We mogen hem ontvangen op Pukkelpop, en ik stel voor dat we met z’n allen pannenkoeken naar hem gooien, puur van vreugde dat hij terug is.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234