'Waar is Mark?' Beeld © VRT
'Waar is Mark?'Beeld © VRT

Open Venster

‘Mijn adoptiekinderen komen uit Kazachstan en Polen, en daar heb ik een stuk van mijn hart verloren’

Toen ik vorige week naar een aflevering van de docuserie ‘Waar is Mark?’ op Eén keek, ergerde ik me blauw aan de manier waarop interlandelijke adopties voorgesteld werden. Wat ik erg jammer vind, is dat adopties uit sommige Afrikaanse landen enorm uitvergroot worden. Niet alle interlandelijke adopties hebben een link met het koloniale verleden. En lang niet alle interlandelijke adopties zijn negatief.

Het klopt uiteraard dat er in het verleden zaken fout zijn gelopen, dat niet alles op een correcte manier is gebeurd en dat screenings vroeger niet of nauwelijks plaatsvonden. En het zal ook wel kloppen dat sommige adoptieouders of de omgeving vonden dat de kinderen dankbaar moesten zijn. Maar dat strookt niet met de huidige gang van zaken. De voorbije jaren is er hard gewerkt aan degelijke screenings, zowel van kandidaat-ouders als van herkomstlanden en het verleden van de adoptiekinderen. Bovendien is er steeds meer oog voor nazorg.

Zelf ben ik een alleenstaande adoptiemama met drie kinderen. Mijn oudste zoon werd geadopteerd uit Kazachstan, mijn tweede zoon en mijn dochter komen uit verschillende regio’s in Polen. Ze zijn blij dat ze geadopteerd zijn en dat ze hier zijn terechtgekomen. Ze werden alle drie op ‘oudere’ leeftijd (respectievelijk bijna 7, bijna 9 en bijna 8 jaar) geadopteerd. Dat heeft veel voordelen. Het grootste is dat de kinderen herinneringen hebben aan hun roots. De roots van ons gezin liggen in drie fantastische landen en alle drie de landen zijn bij ons thuis aanwezig. Bovendien zijn we al geregeld naar Kazachstan en naar Polen gereisd en heb ik zelf in beide landen een groot stuk van mijn hart verloren.

Mijn kinderen hoeven niet dankbaar te zijn en ik heb al helemaal niet het gevoel dat ze mijn leven moeten redden. Het zijn fantastische individuen die hier in België een warm nest gevonden hebben. Ze zijn in de eerste plaats mensen, niet ‘geadopteerden’.

Veerle Thys, via mail.

Hebt u ook een brief in de pen zitten? Mail naar openvenster@humo.be of vul onderstaand formulier in:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234