Dokter Elske Vrieze en patiënte Silke. Beeld Joris Casaer
Dokter Elske Vrieze en patiënte Silke.Beeld Joris Casaer

Open Venster

Na ‘Topdokters’: ‘Door anorexia is mijn huwelijk gestrand en heb ik mijn werk en mijn vrienden verloren’

Lezersbrief

Ik heb lang getwijfeld of ik deze brief zou schrijven, want eigenlijk schaam ik me omdat ik met een probleem worstel dat veel energie en tijd van me vraagt en dat ‘met een kleine inspanning’ (dixit sommige raadgevers) eenvoudig op te lossen valt. ‘Als je wil eten, dan eet je toch zeker!’

Omwille van persoonlijke redenen (de meeste mensen die ik ken en mijn werkomgeving, zijn niet op de hoogte van mijn anorexia, en ik wens dat graag zo te houden) blijf ik graag anoniem.

Het interview met professor Elske Vrieze en haar patiënte Silke in Humo 4255 heeft me de voorbije dagen niet losgelaten. Anorexia manifesteert zich inderdaad niet enkel tijdens de adolescentie, maar kan ook op latere leeftijd de kop opsteken.

De ziekte ‘overviel’ me toen ik net 40 was. Wat aanvankelijk startte als het volgen van een uitgebalanceerd dieet, omdat ik gewicht wilde verliezen (ik kreeg vanaf mijn 13de opmerkingen te horen als ‘even breed als hoog’, ‘oliebol’, enz.), is uiteindelijk een voortdurende strijd geworden tegen honger en rationaliteit. Het getal op de weegschaal moest naar beneden. Anorexia beheerste elke dag mijn leven en ik leefde enkel nog in functie van anorexia. De ziekte heeft bijgedragen tot het falen van mijn huwelijk en het verliezen van vrienden en het werk waar ik van hield. Anorexia is een vreselijke ziekte die isoleert en eenzaam maakt.

Therapie en medicijnen hielpen me niet.

Uiteindelijk ben ik, na jaren, van de ene op andere dag opnieuw beginnen te eten en toen gingen alle remmen los. Binnen de kortste tijd kreeg ik opnieuw verholen en niet zo verholen opmerkingen over mijn gewicht te horen.

Nu ben ik vele jaren verder en heeft anorexia me sinds een goed half jaar opnieuw te pakken. Iets wat ik nooit had verwacht, want ik dacht mijn les ondertussen wel te hebben geleerd.

Ik hoor me in therapie opnieuw zeggen wat ik voordien ook heb gezegd: ‘De sneren over mijn gewicht hebben me zo’n pijn gedaan en me vernederd.’

Hoe het verder moet, weet ik even niet. Ik hoop dat er ooit een dag komt waarop ik voorgoed de roep van anorexia achter me kan laten.

Ik wens professor Vrieze en vooral Silke alle succes toe. Uit het interview blijkt dat ze op een volwassen en begrijpende manier met elkaar omgaan. Misschien is dat wel de goede manier om te leren je lichaam niet langer als de vijand te beschouwen.

B.V., via mail.

Hebt u ook een brief in de pen zitten? Mail naar openvenster@humo.be of vul onderstaand formulier in:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234