heleen debruyne teaserBeeld Humo

ColumnHeleen Debruyne

‘Ooit ging er eens een heel klein kindje dood op een schapenvacht...’

Ooit ging er eens een heel klein kindje dood op een schapenvacht. 

Daarom raadt Kind en Gezin het ten stelligste af je baby daarop te slapen te leggen. Ons kindje slaapt op een schapenvacht. Hij ligt er zo heerlijk op. En de vacht zit vol stofdeeltjes en micro-organismen, die goed zouden zijn voor het immuunsysteem. Maar het is gevaarlijk! Op de site vooreeuwigenaltijdslapen.be staat bij 'schapenvacht': 'Risico: verstikking'. Sinds ik dat weet, ga ik luisteren aan de deur, om hem te horen ademen. 'Als hij dood is, ben je toch te laat,' zegt zijn vader, die het noodlot graag recht in het gezicht kijkt.

Ik probeer het noodlot liever om de tuin te leiden. Het begon al bij de zwangerschap. Mijn moeder heeft één echo van mij, van de keer dat ze mijn geslacht bepaalden. Meer leek toen bij een gezonde zwangerschap niet nodig. Van onze zoon zijn er drie: om de zwangerschap vast te stellen, om afwijkingen op te sporen, en nog eens om afwijkingen te vinden. Voor het eerst in mijn leven moest ik een dieet volgen: geen rauwe groenten of fruit, rauw vlees, rauwe vis, Franse kaasjes. Ik moest uit de buurt blijven van speeksel en pis van jonge kinderen, mocht geen kattenbakken verversen. Allemaal mogelijke haarden van bacteriën, parasieten en virussen die afwijkingen zouden kunnen veroorzaken. Een keer kocht ik verse frambozen, onnadenkend at ik het halve bakje op, tot ik in paniek besefte dat ik ons kind misschien aan het beschadigen was. Volgende paniek: het na vier maanden stoppen met de borstvoeding, volgens alle richtlijnen zo ontzettend belangrijk. Ons kind lijkt met flessenmelk ook te blaken, maar je weet het niet, misschien heb ik hem een paar kostbare IQ-punten ontzegd. En dan, het grootste taboe onder ouders van nu: soms, wanneer hij moet slapen en wanneer we weten dat er niets aan de hand is, laten we hem huilen in zijn bedje. Hij lijkt er niet onder te lijden, maar je weet het niet, misschien zal hij later nooit in staat zijn zich veilig te hechten.

Volgens journaliste Kaat Schaubroeck voelen ouders zich tegenwoordig altijd schuldig. Mensen worden alsmaar gevoeliger voor risico's. We zijn ons enorm bewust van wat mis kan gaan, we informeren ons, we wikken en wegen, beschermen onze kinderen tegen de dingen waarvan we vroeger niet eens wisten dat ze gevaarlijk waren. Mij bezorgt al dat wikken en wegen een vals gevoel van controle en vooral veel opstootjes van paniek. En het overdrijft de invloed die ik zelf heb: niet alles wat ik voor ons kind doe, zal zijn later leven beter of slechter maken.

Ik wil me geen onverantwoorde ouder meer voelen bij elke genegeerde richtlijn en dus waterkans op noodlot. Waar eindigt dat? Dat ik alle breekbare dingen in het huis op de hoogste planken zet, dat ik hem kniebeschermers aantrek voor het fietsen en dat hij alleen mag klimmen in speeltuinen waar rubberen tegels liggen? Nee, hij blijft op zijn vacht slapen. Ik ga wel af en toe luisteren aan de deur.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234