null Beeld Joel Hoylaerts/Photo News
Beeld Joel Hoylaerts/Photo News

Open Venster

‘Ook de mensen in Borgerhout hopen dat deze nachtmerrie zo snel mogelijk eindigt’

Ik ben een alleenstaande man van 43 jaar met twee jonge dochters, en ik woon op de Turnhoutsebaan in Borgerhout. Het corona-epicentrum in Vlaanderen, België. En bij uitbreiding een rode stip op de wereldkaart. Zoals iedereen in de buurt ben ik voorzichtig, lichtjes angstig. Zoals iedereen draag ik een mondkapje bij het buitenkomen, was ik mijn handen tot vervelens toe, volg ik het nieuws neurotisch op. We zijn niet blij in de buurt. Maar er is een duidelijk voelbare vorm van solidariteit.

En evenzeer voelen we ons in die waarde tekortgedaan. Niemand van ons wil besmet worden. Niemand van ons loopt in volle bewustzijn dat verschrikkelijke virus op. Een virus dat geen onderscheid maakt in rang, stand, etniciteit of religie. We hopen allemaal dat deze nachtmerrie zo snel mogelijk eindigt.

Ik begrijp dat de nieuw ingevoerde regels steeds op verzet stuiten, links en rechts. Het simpele feit is dat we in onzekerheid leven. We kennen de smeerlap niet, en bijgevolg nog minder de deugdelijkheid van de ingrepen die hem in toom proberen te houden. Dat geldt niet alleen voor de inwoners van Borgerhout, maar voor alle Vlamingen, Belgen, Europeanen. Het geldt voor de hele wereldbevolking.

Worden er fouten gemaakt? Zeer zeker. Komen verworven vrijheden in deze omstandigheden in het gedrang? Ongetwijfeld. Maar is er werkelijk een breed draagvlak om te geloven dat we dit zelf gekozen hebben? Laat staan er actief aan meewerken? Dat er een ‘groot complot’ is? Ik zie dat niet.

Is het geen idee om onze neiging tot het uiten van expliciete meningen over, tot het politiek of ideologisch recupereren van iets waar we nog steeds weinig vat op blijken te hebben, even te parkeren? En is het te hoog gegrepen om een beroep te doen op iets wat de mensheid al meerdere keren een dienst heeft bewezen? Het besef dat we allemaal in hetzelfde schuitje zitten. Je kan het solidariteit noemen. Maar misschien is menselijkheid een beter woord. Of hoe mensen kunnen zijn.

Matthias Hemerijckx, Borgerhout.

Hebt u ook een brief in de pen zitten? Mail naar openvenster@humo.be of vul onderstaand formulier in:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234