heleen debruyne teaser Beeld Humo
heleen debruyne teaserBeeld Humo

columnheleen debruyne

‘Pas na bevestiging van een witte man volgt Renaat de instructies van ‘die neger’ op’

Renaat is een aardige jongen. Hij woont een paar huizen verderop, sjeest graag rond in zijn zilveren Opel Astra en speelt soms te luide techno, maar zet die desgevraagd ook meteen weer zachter. Muziek verzet de zinnen, zegt hij, zeker sinds zijn beste vriend er met zijn liefje vandoor is gegaan. Altijd is hij bereid om ons, autolozen, te helpen wanneer we iets uit onze uitpuilende kelder naar het containerpark moeten brengen. Tegen een kleine betaling parkeert hij zijn versleten remorque voor, die we deze keer vullen met kapotte planken, gruis van een oude muur en een gebarsten babybadje. In het karretje staat al een doos met vervallen medicijnen. Mijn lief stapt in en samen rijden ze naar het containerpark.

Daar aangekomen helpt Renaat met het dumpen van ons afval. Alleen voor zijn vervallen medicijnen vindt hij niet meteen de juiste container – mijn lief ziet hem na enig gedraal op een medewerker afstappen. Hij komt terug en meldt droogweg: ‘Die neger zegt dat het niet mag! Ik vraag het nog even aan die andere.’ Hij wijst naar een blonde medewerker. ‘Denk je dat het van die ariër wel mag?’ vraagt mijn lief. ‘Kan maar proberen,’ murmelt Renaat. Pas als ook die man bevestigt dat het inderdaad niet mag, volgt Renaat de instructies van ‘die neger’ op. Mopperend over de verplichte omweg langs de apotheker en de verspilde tijd zet hij de doos terug in de auto.

Mijn lief komt thuis, vertelt over het voorval en ik ben zo opgefokt van verontwaardiging, dat ik niet eens meer vreugde voel over onze eindelijk legere kelder. Hoezo denkt hij automatisch dat de lichtste medewerker hoger in de hiërarchie staat? Of vertrouwt hij donkere mensen sowieso niet? Had hij gehoopt dat die blonde een oogje zou dichtknijpen voor zijn huidskleurgenoten? Trouwens, heeft hij nog nergens gelezen dat er een hele discussie over het n-woord gaande is? Ik sta op het punt de theorieën van Hannah Arendt erbij te sleuren – de meeloper, die is het probleem, wie erbij staat en doet alsof hij van niets weet, wie nergens bij stilstaat en zo het racistische kwaad zijn gang laat gaan – wanneer mijn lief me onderbreekt. ‘Ik kan niet kwaad op hem zijn. Het kwam er automatisch uit, hij had helemaal niets in de gaten. Hij is waarschijnlijk gewoon niet erg goed opgevoed. Niet opgelet tijdens de geschiedenisles. Een grootvader die nog in de Congo heeft gewerkt. Of hij kent geen donkere mensen. In elk geval: Renaat is niet het grote racistische kwaad,’ zegt hij lachend.

‘Hij kent jou toch?’ zeg ik. Zijn kleur doet de meeste mensen vermoeden dat er vreemde genen in mijn lief rondwaren, maar door zijn uitmuntende dictie krijgt hij meestal het voordeel van de twijfel – het zal de zonnebank wel zijn. In de supermarkt moet hij wel vaak in zijn tas laten kijken, daar horen ze hem niet praten. ‘Dat had ik nog moeten zeggen tijdens het afrekenen,’ bedenkt hij, ‘20 euro wil je wel aannemen van een halve neger?’

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234