brusselmans column web Beeld Humo
brusselmans column webBeeld Humo

ColumnHerman Brusselmans

‘Peter Goossens zei me dat ik aan halve prijs kon eten. Derhalve koos ik de duurste gerechten die er in het Hof te krijgen zijn’

Herman Brusselmans gaat iedere week op zoek naar het verhaal achter een opvallende kop in de krant of op een nieuwssite.

kop brusselmans 29 Beeld HLN
kop brusselmans 29Beeld HLN

Hof van Cleve is een schitterend driesterrenrestaurant, gelegen in de prachtige natuur rond het Oost-Vlaamse vlekje Kruisem. Dat dorp is mij niet onbekend. M’n tante Sonja heeft er een tijdje gewoond, met haar minnaar Abdul. Dat was een Marokkaanse non-figuratieve schilder. Hij heeft verschillende exposities gehad, waarop veel pers aanwezig was, onder andere Dag Allemaal, dat over Abduls kunst schreef: ‘De ex-gedetineerde Abdul S. schildert vormen en inzichten die ten eerste niet van de poes zijn, ten tweede geen lachertje en ten derde minstens evenmin een scheet in een netzak. Z’n vrijlating na de veroordeling en het uitzitten van z’n korte straf wegens moord op z’n zus, die weigerde een hoofddoek te dragen, heeft hem op schilderkundig gebied veel deugd gedaan. Tegenwoordig woont Abdul S. samen met Sonja B., de tante van de befaamde schrijver Herman Brusselmans.’

Ja, Gulçen S. wilde geen hoofddoek dragen, dat klopt. Wat ze wel wilde dragen, was een minirok, een decolleté, schoenen van Louboutin en een pakje condooms in haar tas van Chanel. Waar haalde ze het geld vandaan om deze dure spullen te kopen? Nou, ze was een luxecallgirl, die 7.500 euro verdiende door met mannen in sjieke hotelkamers te overnachten. Geen wonder dat ze verschillende keren is gaan eten in Hof van Cleve, waar ze geregeld een nieuwe klant oppikte, want net zoals in de meeste driesterrenrestaurants zitten ook in het Hof weleens rijke kerels die graag eens met een albastengekleurde topgriet willen rollebollen.

Helaas kon Abdul de levensstijl van z’n zus niet langer aanzien, en hij sloeg haar de kop in met een klauwhamer. De rechter veroordeelde hem tot slechts achttien maanden cel, omdat zij oordeelde dat Gulçen door haar gedrag de islam een oor had aangenaaid, en haar moslimbroer eigenlijk gelijk had om het recht in eigen handen te nemen. Uiteraard was de rechter een oude vette zeug, die jaloers was op iedere mooie jonge vrouw, en als zo’n vrouw vermoord werd, dan gaf ze de killer een milde straf, want ze was, zoals vele rechters, een lelijke sadist die de schoonheid van anderen wilde uitroeien.

Ik heb nog tegen m’n tante Sonja gezegd: ‘Wil jij werkelijk een relatie met een klootzak die z’n eigen zus uit de weg heeft geruimd?’ Ze antwoordde: ‘In zekere zin niet, maar hij is goed in bed.’ M’n tante is altijd iemand geweest die de fysiek-seksuele kant van een relatie belangrijker vond dan de emotionele, van ware liefde uiting gevende kant. Desondanks bleef de relatie tussen haar en Abdul niet duren, mede door het leeftijdsverschil van 48 jaar (tante Sonja was 76, Abdul S. 28), en ook omdat Abdul vond dat het tijd werd dat tante Sonja een boerka ging dragen, wat ze weigerde wegens haar agnostische kijk op het bestaan, en haar zekerheid dat God alleen bestond als Hij daar zin in had, wat volgens haar zelden gebeurde. Abdul dreigde ermee ook haar te vermoorden, zodat ze mij inschakelde, en dankzij m’n connecties bij de Turkse maffia in Gent kon ik er onrechtstreeks voor zorgen dat van Abdul de beide knieën werden gebroken, waarna hij zich ten opzichte van tante Sonja gedeisd hield.

Om me te bedanken nodigde tante Sonja mij uit voor een maaltijd in Hof van Cleve, wat de eigenaar, de gereputeerde superkok Peter Goossens, zeer apprecieerde, omdat hij het belangrijk vindt dat af en toe een beroemde persoon z’n restaurant met een bezoek vereert. Peter zei tegen mij en tante Sonja dat we konden eten aan halve prijs. Derhalve koos ik de duurste gerechten die er in het Hof te krijgen zijn: everzwijnfilet gegaard in een saus van gesmolten bladgoud, kaviaar afkomstig van steur die op z’n hoogtepunt (exact drie jaar en zes maanden oud) uit de Dnjepr is gevist, geplette kalfsogen in het sap van een koeienvagina, en als dessert een gebakken appel uit Zuid-Roemenië, waar het fruit nog onbespoten uit de bomen geplukt kan worden, zij het door 7-jarige kindertjes die daarvoor 4 cent per dag uitbetaald krijgen, en als ze daarover hun ontevredenheid uiten, krijgen ze twintig stokslagen en een bos prei in hun reet gedouwd. Hoe dan ook aten tante Sonja en ik onze buikjes rond, net als de andere klanten van het stampvolle Hof, en het verbaast mij niet dat dit unieke eethuis honderdduizenden euro’s winst per jaar maakt, ook in coronatijden, als mensen hun poen liever in eigen land over de balk gooien dan te reizen naar rode zones, waar men bovendien nooit zo lekker kan eten als in onze eigen Vlaamse toprestaurants. Ik bedankte Peter Goossens, bedankte m’n tante Sonja en reed naar huis, waar ik een boterham met smout binnenspeelde, want ook van simpele gerechten kan ik ten zeerste genieten.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234