Voorstanders van Zwarte Piet voeren een stil protest tijdens de intocht van Sinterklaas in Den Bosch.Beeld ANP

Open Venster

‘Piet is veranderd: een gitzwarte piet of een roetpiet, geen kind dat daar een punt van maakt’

Ik wil graag reageren op de brief  over Zwarte Piet van Ronny Doms in Humo 4165. Al vele jaren geef ook ik gestalte aan de goedheilig man in een basisschool. Al die jaren werd ik vergezeld door vier gitzwarte pieten. Zag ik nooit graten in. Dat is ónze traditie. 

Toen ik de voorbije jaren mijn intrede maakte met mijn verdonkerde assistenten, lette ik stiekem op de kinderblikken. Speciaal op die van de ebbenhouten dreumesjes. Er waren er best die het gewoon leuk en grappig vonden. Maar bij anderen zag ik ook blikken van verbazing, onbegrip, zelfs afkeuring. En dat was net niet de bedoeling: Sinterklaas en zijn helpers/vrienden moeten leuk zijn voor álle kindjes. 

In Nederland leidde de hele discussie tot scheldpartijen. Demonstraties! Volksopstootjes! In de race naar politieke correctheid ontwaarde je bij onze noorderburen gele, oranje, paarse, groene, blauwe en gestippelde pieten. Daar vergat men eventjes dat het sinterklaasfeest niet zomaar een verkleedpartijtje is, maar wel degelijk een traditie. Daar gooide men soms het kind met het badwater weg. 

Maar: tradities evolueren wél. In mijn kindertijd was Zwarte Piet een boeman die de stoute kindjes in zijn zak stak, met een pak slaag van de zweep erbovenop (‘Wie zoet is krijgt lekkers, wie stout is de roe’). Dat doen we in het post-Dutrouxtijdperk gelukkig niet meer. Piet is tegenwoordig een kindervriend van het welvoeglijke soort. Piet is veranderd. 

Ja, tradities evolueren. Als ze dat niet deden, gooiden we bij elke zonnewende nog steeds een roedel eerstgeborenen van een rots om de goden gunstig te stemmen. Doen we niet meer. Toch? Vorig jaar trok ik voor het eerst in mijn goedheilige carrière met witte roetveegpieten in m’n kielzog naar de basisschool. Ik zag alleen maar pretoogjes, zowel lichtblauwe als donkerbruine. Want een gitzwarte piet of een roetpiet – geen kind dat daar een punt van maakt. Dat soort leeghoofdigheid laten we over aan volwassenen.

Marc Goris, via mail.

Hebt u ook een brief in de pen zitten? Mail naar openvenster@humo.be of vul onderstaand formulier in:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234