heleen debruyne teaserBeeld Humo

ColumnHeleen Debruyne

‘Sommige mannen vermijden de bevalling uit angst voor het seksleven daarna’

Beteuterd stonden we te kijken naar het helblauwe zwembadje, half opgeblazen lag het op de oude tegelvloer van onze woonkamer. Daarin zou ik ons kind ter wereld brengen. Het persen gaat makkelijker in het warme water, hadden ze ons gezegd: de spieren ontspannen, de overgang van vruchtwater naar kille buitenlucht is genadiger. Op de vloer lag ook het bijgeleverde blauwe schepnetje, om eventuele drollen te vangen.

'Ik weet niet of je mee in dat bad kunt,' aarzelde ik, 'het ziet er zo klein uit.' Het leek ons zo idyllisch, samen in dat warme water. Misschien als ik mijn benen hoog optrek, dacht hij.

Of ze ook een groter bad hadden, vroegen we bij de eerstvolgende consultatie bij de vroedvrouw. Ze is goed in haar werk: in haar verbazing schuilde geen oordeel. 'Dat horen we nu écht niet vaak,' zei ze. De meeste aanstaande vaders nemen kennelijk genoegen met drentelen rond dat bad, warm washandje in de aanslag. Misschien is dat al heel wat: je hoort weleens mannen die zich moeten verbijten om niet te laten merken hoe gruwelijk ze dat baren vinden. De plek die zij met hun genot associëren wordt grotesk opgerekt. Sterrenkok Gordon Ramsay bralt vaak dat hij de geboorte van zijn vier eerste kinderen met opzet heeft gemist, want 'mijn seksleven zou onherstelbaar beschadigd zijn door de beelden'. Ik zou boos kunnen worden op die mannen, maar dat is niet helemaal eerlijk. Sommige vrouwen willen zelf niet dat hun partner hun vagina zo moet aanzien. Zo kunnen ze achteraf samen vrijen alsof seks en baren niets met elkaar te maken hebben.

De Franse gynaecoloog Michel Odent beweert zelfs dat de aanwezigheid van mannen in het verloskwartier nefast is: hun ongemak en gedraal maakt de barende nerveus, ze krijgt stress, de oxytocineproductie stokt, waardoor de arbeid vertraagt of blokkeert. Vroeger wachtten vaders op de gang, maar sinds de jaren 50 veranderden die gewoontes langzaam. En net sinds die periode is er een opvallende stijging van het aantal spoedkeizersnedes, aldus Odent. Toevallig bevallen vrouwen sinds ongeveer die periode niet meer thuis maar in het ziekenhuis, opgejaagd door de ijzeren wetten van de winst, in een kille omgeving, tegenwoordig zelfs omringd door halve gezichten boven mondmaskers. Dat lijkt me, man of geen man, meer stress te veroorzaken dan een bevalling op een rustige plek, onder gedempt licht, bijgestaan door een onverstoorbare vroedvrouw die haar tijd neemt.

Wij namen ons voor het anders te doen, thuis, gezellig met z'n tweeën in dat bad. Maar terwijl ik zat te kronkelen van de weeën en plots al volledige ontsluiting had, was hij het bad nog aan het oppompen. Heel even bracht het warme water verlichting, maar voor ik er nog maar aan kon denken om hem erbij te vragen, viel ik flauw van de hitte en werd ik uit het bad getild. Tot daar de voornemens. Geknield voelde ik ons kind uit me vallen, op een matrasje op de oude tegelvloer. Ik beet drie keer in zijn schouder, dat wel.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234