brusselmans column webBeeld Humo

ColumnHerman Brusselmans

‘Tante Sonja verwarde mij met Charles Aznavour, en ze wilde derhalve m'n sjarel uit m'n broek halen’

Herman Brusselmans gaat iedere week op zoek naar het verhaal achter een opvallende kop in de krant of op een nieuwssite.

Ik ben niet echt een reiziger. De plaatsen waar ik buiten een straal van 100 kilometer geweest ben, zijn te tellen op een telraam met ongeveer vijf bolletjes. Ik ben in Rome geweest, omdat ik daar een belangrijke literaire prijs had gewonnen voor de Italiaanse vertaling van m'n roman 'De kus in de nacht'. Ik werd er ondergebracht in een vijfsterrenhotel, kreeg gratis ansjovis op toastjes, en toen ik puur voor de grap vroeg aan de vrouwelijke en bij lange niet lelijke mejuffrouw achter de balie: 'Mag ik in m'n kamer achter de potplant schijten?' antwoordde ze in alle ernst: 'Jazeker, meneer, en ik zal iemand sturen om uw reet schoon te vegen.' Het achter de potplant schijten lukte hoe dan ook niet, in het buitenland heb ik last van constipatie.

Ik ben ook op Ibiza geweest, om m'n tante Sonja te bezoeken, die daar sinds 2011 permanent woont, in haar chique villa in het oosten van het eiland. Ze heeft het hele fortuin geërfd van haar man, m'n nonkel Sylvain, die rijk was geworden in de pastinaakhandel, en helaas in 2010 verongelukt is toen tijdens een ritje z'n elektrische fiets ontplofte. Hij was indertijd één van de eersten in België die zo'n fiets bezat, maar ja, die nieuwsoortige velo's hadden nogal wat kinderziekten, en de ontploffing van nonkel Sylvain de zijne was niet minnetjes: z'n linkerbeen werd teruggevonden op het Sint-Annaplein en z'n rechteroor op de Vrijdagmarkt, en dat zijn niet meteen twee plekken die aan elkaar palen. Overigens verliep het bezoek aan tante Sonja niet vlot: door haar dementie verwarde ze mij met Charles Aznavour, en ze wilde derhalve m'n sjarel uit m'n broek halen en ermede slingeren, want Aznavour was altijd haar erotische droomgozer geweest. En waar ik ook eens geweest ben, dat was Saint-Tropez, omdat ik, als liefhebber van de natuur, in het zuiden van Frankrijk zeldzame planten, diertjes en mosformaties wilde ontdekken en bestuderen. Qua planten vond ik niks bijzonders, qua mosformaties precies hetzelfde, en qua diertjes beet een bepaald insect mij in de neus, zodat ik de rest van m'n verblijf in Saint-Tropez zo'n opgezwollen pief had dat het leek of ik een rugbybal tussen m'n ogen had gekleefd.

Voor de rest ben ik nog nergens geweest, behalve vorig jaar in de buurt van Parijs, waarnaartoe ik reed op de motor, met m'n verloofde Lena op de duozit. Verliefd en gelukkig sjeesden we op het gemakje derwaarts. Af en toe draaide ik wel het gas eens open, en zoefden we met 200 kilometer per uur over verlaten boswegels in Normandië en dergelijke ontvolkte streken. We overnachtten een paar keer in een B&B die in een schitterend kasteel gevestigd was, in een soort middle of nowhere op 30 kilometer buiten Parijs, en 's morgens en 's avonds werden onze fabuleuze maaltijden opgediend door twee onderdanige Thaise bedienden, die weinig verdienden, maar wel 's nachts samen met de kasteelheer in één bed mochten slapen. Deze heer was de gefortuneerde baron Julien Le Pouffe, een nicht als een stekelbees, maar wel een vriendelijke man. Lena en ik namen ons na deze geslaagde trip voor om in het volgende jaar dezelfde tocht te ondernemen. Dat is dus dit jaar, maar door de coronashit is de toestand heel anders. Is het wel verstandig om te reizen tout court? De ondertussen beroemde viroloog Steven Van Gucht zegt dat reizen perfect kan als je het slim aanpakt.

Wat is dat, 'slim aanpakken'? Wel, het betekent dat je niet reist naar drukke steden waarin het virus nog steeds volop heerst, dat je je, waar je bestemming zich ook bevindt, aan de internationale regels houdt (afstand, handen wassen, mondkapje), en dat je in pakweg Boedapest, Stockholm of Milaan beter niet naar de hoeren gaat. Maar als je naar gebieden trekt waar veel ruimte is, waar het virus zo goed als onder controle gehouden wordt, en waar er weinig hoeren zijn, dan mag je dat met een gerust hart doen. Kortom, niks staat Lena en mij in de weg om onze vakantie van vorig jaar te hernieuwen. Als motorrijder loop je, althans in het verkeer, sowieso niet veel kans om besmet te raken, omdat je een helm op je kanis draagt. En we zullen zeker minstens anderhalve meter afstand houden van de Thaise bedienden en minstens vier meter van Julien Le Pouffe. En we zullen na elke fabuleuze maaltijd onze handen wassen. En we zullen tijdens het wandelen in bossen en wouden, op zoek naar markante natuurverschijnselen, onze mondkapjes dragen. O, wat kijk ik ernaar uit om deze reis te ondernemen en nog meer kijk ik ernaar uit om gezond weder thuis te komen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234