Open Venster

‘The Beatles hebben geen enkele rol van betekenis gespeeld’

De muziekdocumentaire ‘Suburban Steps to Rockland: The Story of the Ealing Club’, onlangs op Canvas, en nog tot 23 mei te bekijken VRT NU, moet voor vele liefhebbers van het eerste uur niet alleen een boeiend en leerrijk kijkstuk geweest zijn, maar ook een eyeopener voor al diegenen die denken dat enkel (of vooral) The Beatles aan de bakermat van de popmuziek hebben gestaan. Ik ben een al wat oudere rocker, maar vooral had ik het geluk van bij ons thuis - het noorden van Oost-Vlaanderen - de Engelse (piraten)zenders moeiteloos te kunnen ontvangen. Ik was al zeer jong gefascineerd door deze nieuwe muziek, en bleef constant op de hoogte van wat er allemaal gebeurde, daar in Londen. Nadat ik als kind al gefascineerd was door de gitaar van Hank Marvin van The Shadows, kwam  deze muziekgolf rond 1964 aangerold als een pletwals, en ik was er gek op. Wie het niet meegemaakt heeft zal het nu allemaal wellicht wat primitief of oubollig, of nostalgisch vinden, toen echter was het nieuw, fris, jong en onstuimig. 

Maar ik ging iets zeggen over The Beatles. Welnu: zij hoorden er niet bij. Het was een groepje dat veel aandacht wist te trekken, in het bijzonder bij erg jonge meisjes, die massaal voor hen in katzwijm vielen. Ik behoorde niet tot die doelgroep, en vond het maar niks. Terwijl ik opgroeide, begonnen The Animals, The Who, Buffalo Springfield, The Birds, The Troggs, The Yardbirds, Small Faces, The Lovin’ Spoonful, The Spencer Davis Group en Cream vanuit de blues steeds betere songs te maken, ze begonnen hun sound te vernieuwen, steeds rijker, diverser, boeiender, volwassener. Die jongens hebben echt The Beatles niet nodig gehad om zich te ontwikkelen. 

En intussen groeide in de VS, eveneens vanuit de blues, een schitterend nieuw muziekgenre: soul. Soul is meteen echt mijn ding geweest, het was anders en het beroerde mijn... ziel. En al snel ontstond er een kruisbestuiving tussen deze muziekgenres, niet verwonderlijk, ze hadden immers dezelfde roots. The Animals bijvoorbeeld maakten veel covers, vaak van origine echte soul. Steve Winwood was, misschien zonder het toen te beseffen, één van de pioniers van blanke soul. Dusty Springfield, voor velen misschien een mainstream popzangeresje: in haar betere werk pure blue eyed soul. En we waren nog maar eind jaren 60 toen vanuit de pop Alexis Corner himself, maar ook groepen als Blood, Sweat & Tears, Spirit, Dreams, The Peddlers en Larry Coryell, maar vooral Miles Davis rock en jazz begonnen te vermengen. Soft Machine, een geval apart, was rond 1968 al een grote naam. 

Wat er niet gebeurd is in een goede vijf jaar tijd! Wie het niet meegemaakt heeft, kan er niet over meespreken, of zal diep in de archieven moeten duiken en veel, veel moeten luisteren. En The Beatles, die waren zo populair dat alles wat ze maakten wel belangrijk moest zijn. Hadden ze een scheet op vinyl geperst, het was de wereld rondgegaan, en grote geesten zouden zich afgevraagd hebben of ze hiermee wellicht geen belangrijk statement wilden maken. Ja, ze maakten ook liedjes, soms behoorlijke, maar niet beter dan vele andere, en ze werden her en der gecoverd. Echter, in die hele muzikale ontwikkeling hebben zij geen enkele rol van betekenis gespeeld. Diegenen onder u, zij die wat later inpikten, of de mosterd alleen bij de nationale omroep of eventueel de Hollandse piratenzenders haalden, denken misschien van wel, maar u heeft de echte trein niet zien vertrekken, verre van mee te reizen.

Luc Cuelenaere, Assenede.

Hebt u ook een brief in de pen zitten? Mail naar openvenster@humo.be of vul onderstaand formulier in:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234