null Beeld Jeroen Los
Beeld Jeroen Los

HumoStomerij Lanoye

Tom Lanoye: ‘De topman van de energieproducenten is een collaborerende klootzak’

Tom Lanoye

‘Marc van den Bosch slaat alarm rond de overwinstbelasting die de Belgische regering wil invoeren.’ Dat stond eind vorige week te lezen in alle kranten. De dag ervoor had diezelfde Marc van den Bosch diezelfde boodschap ook al gebracht in alle journaals op alle kijk- en luisterdozen. Alarm! Het leek wel oorlog.

Bij ‘alarm slaan’ moesten we volgens Marc echter niet denken aan kreten en sirenes in het hart van Kiev of Odessa. We moesten niet denken aan raketinslagen, verhakkelde soldatenlijken of gruwelijk verkrachte bakvissen. Volgens Marc moesten we bij ‘alarm’ enkel denken aan de dingen die híj van ’s morgens tot ’s avonds groet. Te weten: de boardrooms van de gas- en elektriciteitsproducenten die zich verenigd hebben in FEBEG, de Federatie der Belgische Elektriciteits- en Gasbedrijven. Van dat orgaan is Marc de general manager en de zelfbenoemde Cassandra. Want in die boardrooms is paniek en koud zweet uitgebroken bij de gedachte dat binnenkort de stroom uitvalt.

Nee, niet de stroom die u en ik proberen te beperken door onze dunner wordende haren niet meer te föhnen, en door onze onderbroeken nog amper te wassen, in de hoop dat we straks onze rekeningen nog kunnen betalen aan FEBEG-leden. Niet die stroom, dus. Wel de vloedgolf van miljarden euro’s aan bloedgeld en woekerwinsten die alle FEBEG-leden, samen met hun aandeelhouders, nu al meer dan een halfjaar in de schoot gegutst krijgen. Niet dankzij weerkundige meevallers, of uitgekiende beleggingen, of noeste arbeid. Wel dankzij de wreedste oorlog op het Europese continent in tachtig jaar. Nog vergroot door de internationale verdeel- en verrottingstactiek van dictator Poetin. Dat, en dat alleen, levert de kolkende maalstroom op waarin onze energieproducenten zich nu al maanden onbeschaamd wentelen. Als de facto handlangers van Poetin. Als vadsige oligarchen in een jacuzzi vol lauwe champagne. Dat soepje mag dan ruiken naar hun eigen scheten en cosmetische lavendel, het is ook aangelengd met bloed en hersenresten van tienduizenden Oekraïners en Russen. Met het zweet en leed van tienduizenden vluchtelingen en evenveel uitgeperste of al tot bankroet veroordeelde landgenoten.

En daartoe hebben de FEBEG-leden niets extra’s hoeven te investeren of te doen. Behalve gespeeld onschuldig de andere kant opkijken. Lippen stijf op elkaar en zakken wijd open.

HELLEHONDEN

Laten we echter ook niet overdrijven. Van den Bosch heeft zich deze week wel degelijk flink uitgesloofd. Met heel veel moeite, gezien de feiten, heeft hij zich zowaar een slachtofferrol aangemeten. Pas op, hij begrijpt wel enigszins ‘dat de overheid overwinsten wil afromen’. Tegelijk waarschuwt hij voor ‘perverse gevolgen’. Pervers? Jazeker! Als we niet uitkijken wordt dit een precedent en zal de overheid ook op latere momenten zomaar woekerwinsten en afpersverhogingen mogen aanpakken. Volgens Marc stuurt dat ‘een verkeerd signaal’ de wereld in. ‘Ook naar buitenlandse investeerders.’ Die gaan straks wel twee keer nadenken alvorens ook zij hier gratis poen komen scheppen op de kap van sukkelaars.

Wat een schande! Straks belandt ons land nog op de rand van de afgrond! Niet door Poetin, maar door Vivaldi! Net nu Marc en zijn leden op het punt stonden om, naar hun eigen zeggen dan toch, eindelijk de hernieuwbare energiebronnen aan te boren die ze al twintig jaar verwaarlozen of saboteren. Daar is nu eenmaal heel veel geld voor nodig. Eindelijk hádden ze dat, beste mensen. Maar straks wordt dat spaarpotje hun door de neus geboord en komen die vernieuwingen jammer genoeg alweer in het gedrang. En dat is uitsluitend de schuld van deze inhalige regering die haar begroting niet op orde krijgt. Omdat ze te veel geld wil uitdelen aan burgers die hun voorschotfactuur moeten kunnen betalen aan FEBEG-leden.

Eigenlijk begrijpt Marc dus helemaal niet dat er iets moet worden afgeroomd. Daarom dreigt hij, tussen de regels van zijn jammerklacht door, dat de maatregelen juridisch wel ‘volledig sluitend’ zullen moeten zijn. Anders zullen hij en zijn makkers zich helaas moeten wenden tot de ware Hellehonden van de Perversie. Een huurlingenlegertje dat niet eens repeteergeweren bezit. Het heeft genoeg aan een bef, een toga en een aktetas met veel wetteksten en zero principes. Het slag advocaten dat bereid is om — in ruil voor een eigen plekje in de winstjacuzzi — alle onwelgevallige maatregelen om te zetten in eindeloze processen. Tot de verjaring erop volgt.

Lees ook:

Zo verbruikt u tot 15% minder: ‘Níét naar de televisie kijken kost je meer dan wél kijken’

VERWEND

Elke oorlog kent al eeuwenlang dezelfde bijproducten. Naast oorlogsprofiteurs sterft het meteen ook van de opportunistische zedenprekers. Meestal betreft het oudere mannen. Oerconservatieve deugmutsen. Gek genoeg richten zij zich in hun moralistische aanklachten zelden tot de profiteurs, de uitzuigers en de collaborateurs. Die lijken ze te sparen en zelfs te pamperen. In plaats daarvan schandvlekken ze des te meer ‘de jeugd’.

Díe is pas verwend, vadsig en decadent. Onze jongens moeten weer echte mannen worden. Hoe? De verplichte legerdienst moet onverwijld weer worden ingevoerd. Hé, jij daar? Op je sofa met je gaming laptop? Stop daar eens mee en offer een paar jaren van je jonge leven belangeloos op. Amper betaald, maar wel in een voddig uniform. In dienst van de gemeenschap, maar je wordt er ook zelf beter van. Dat is toch de kern van de conservatieve boodschap. Ga van woke naar wakker, van slap naar slagvaardig, van pedant naar patriottisch. Onze jongeren moeten weer leren marcheren en ophouden met het najagen van onproductieve luchtkastelen. Een tochtige kazerne volstaat voortaan als leerschool.

Ik beken: ik weet weinig van ‘de jeugd’ af en zelf heb ik geen dienstplicht vervuld. Na mijn twee oudere broers had het Belgische leger meer dan genoeg Lanoyes gezien. Toch denk ik een boodschap te hebben voor de jonkheid. Stop met het lezen van mijn gestoom en geraas, beste sweeties, en ga inderdaad over tot actie. Maar waarom zou je wachten tot je wordt opgeroepen voor zoiets ouderwets als je legerdienst? Neem het heft in eigen handen. Jullie generatie kan dat als geen andere vóór jullie. Make een WhatsAppgroep en trek met z’n tienduizenden onverwachts naar Brussel.

Daar bevindt zich ergens het kantoor van de FEBEG. In de buurt van het Centraal Station, vermoed ik. Maar jullie zijn vast handiger dan ik met een smartphone, dus jullie vinden het in no time zelf wel. Ik stel voor dat jullie ineens het hele gebouw bezetten. Tijdelijk, maar wel van zolder tot kelder. Als protest tegen de permanente bezetting van de Donetsk en Zaporizja waarvan de FEBEG onrechtstreeks schandalig veel vruchten plukt. Doe het echter ook als eerbewijs aan de Westerse waarden. Want bij ons kent zulk vreedzaam protest een lange en aanvaarde traditie. In tegenstelling tot de terreurcultuur van Stalin en Poetin. Daar zouden jullie, in naam van vaderland en mannelijkheid, door de oproerpolitie in elkaar worden getimmerd en verkracht. Nu wacht er hoogstens een nachtje in de cel en een berisping van een rechter. Een straf verhaal, leuk voor de rest van je leven.

Met wat geluk tref je op de mooiste verdieping het kantoor aan van Marc van den Bosch. Languit op zijn sofa, uitpuffend van zijn rol als slachtoffer. Misschien is die boomer wel Angry Birds aan het spelen op zijn bedrijfslaptop. Lach hem daar niet mee uit. En wat je verder ook doet, gebruik geen spatje geweld. Dat is niet nodig. Ga met hem in gesprek. Dat is veel erger.

Deel hem mee dat hij blij mag zijn dat je nog niet in legerdienst bént. In tijden van een grootschalig en ontwrichtend conflict — en daar leven we me dunkt toch in — mogen oorlogsprofiteurs door om het even welke patriottische piot worden gearresteerd. Hun bezit wordt geconfisqueerd, hun gezin geblameerd, hun carrière opgedoekt. Stel Marc echter gerust. Dat is niet jullie bedoeling. Voorlopig toch. Maar breng wel hem aan het verstand dat hij en zijn kompanen jullie toekomst aan het opvreten zijn. Jullie opleiding, jullie dromen, jullie ambities. Niet Vivaldi doet dat. Hij wel. Samen met zijn FEBEG, alsook hun feitelijke bondgenoot Poetin.

Zeg Marc dat hij, als hij zo verder doet, de bijnaam incivieke klootzak verdient. En dat hij, uiteindelijk, een navenante behandeling zal mogen verwachten. En dat die niet voor watjes zal zijn. Maar ook dat het zover niet hoeft te komen. ‘Werk die woekerwinsten eindelijk weg, Marc, en alles is weer koek en ei.’

Alhoewel? Misschien kun je hem en alle FEBEG-leden toch nog één ding met aandrang vragen, alvorens jullie het pand vredelievend verlaten. Dat ze uit zichzelf allemaal hun baan opzeggen. En dat ze twee jaar van hun actief leven vergooien door te dienen in het Belgisch leger. Volgens eminente conservatieve ideologen is dat de beste manier om wat meer ruggengraat en gemeenschapszin te kweken bij losgeslagen sujetten.

Vlekje weg? Boel weer proper. Dank u Stomerij Lanoye!

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234