null Beeld BELGA
Beeld BELGA

Open Venster

‘Tot het begin van de jaren 90 hadden we geen eindtermen, en toen stonden onze leerlingen wél hoog in de internationale rankings’

Het voorbije schooljaar heeft minister van Onderwijs Ben Weyts zich vergaloppeerd in het ‘wat’ en het ‘hoe’ van onderwijs: wat moeten onze kinderen en jongeren leren, en hoe moeten ze dat doen?

Eerst over ‘wat’. Daar was hij duidelijk over: méér en betere eindtermen. De rest zou wel vanzelf volgen. Minimumdoelen worden vertaald in leerplannen, jaarplannen, lesplannen en betere schoolprestaties. Daar gaat onderwijskwaliteit in essentie blijkbaar over: onze leerlingen beter laten scoren op nationale en internationale rankings. Dat geactualiseerde eindtermen niet linea recta bijdragen tot een betere onderwijskwaliteit, werd strategisch onder de mat geveegd. Tot het begin van de jaren 90 beschikten we niet over eindtermen, en toen scoorden onze leerlingen wél hoog op PISA, TIMMS en consorten.

Tackelen we nu het ‘hoe’. Een veel gehoorde mantra dit jaar: de scholen moeten openblijven. Zo behoedden we onze leerlingen voor nog meer leerachterstand. Dat heel wat schoolgebouwen in verouderde staat verkeren, met een slechte luchtcirculatie tot gevolg, dat steeds meer onderwijspersoneel vermoeid uitviel, en dat onderzoek aantoonde dat scholen wél degelijk mee instonden voor de verspreiding van een toch niet ongevaarlijk virus, zijn de gebroken eieren van de omelet. Maar goed, de scholen bleven open.

De keerzijde van dit ‘hoe’ was afstandsonderwijs, en de belofte om ieder kind vanaf het vijfde leerjaar aan een laptop te helpen. Een digitaal Marshallplan om u tegen te zeggen. Een actie die het onderwijs dwingt de vraag los te laten of en hoe persoonlijke computers nodig en bruikbaar zijn, en wanneer ze precies een educatieve surplus bieden.

Met de stuntelige vrijpostigheid van de leek ben ik voorbijgegaan aan het morrelen aan de vaste benoeming, het installeren van taaltesten in kleuterklasjes, de doorgeschoven factuur van al die laptops, het nadenken om leerlingen hun vakantiedagen af te romen, enzovoort. Ik beoog slechts een impressie te geven van ‘waarom’ we onze kinderen naar school sturen.

Ik begrijp de term leerachterstand niet goed. Dat onze jeugd minder ver staat dan oorspronkelijk bedoeld, zal wel zo zijn, maar waarom laten we onze kinderen (verplicht) leren? Om de kloof te dichten met wie we willen dat zij worden, dus om ervoor te zorgen dat ze later netjes instromen als productieve arbeiders met gezonde burgerzin? Of om hun geest te prikkelen, hun lichaam uit te dagen, en samen met anderen zich ergens in te verdiepen? De eindmeet is geen bijgespijkerde leerling. Het doel moet altijd een geïnteresseerd kind zijn.

Philippe Noens, onderzoeker Kenniscentrum Gezinswetenschappen, Schaarbeek.

Hebt u ook een brief in de pen zitten? Mail naar openvenster@humo.be of vul onderstaand formulier in:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234