Heleen Debruyne column humoBeeld Humo

columnHeleen Debruyne

‘Trump verscheurt de waarheid, dus ik zijn woorden, legde Pelosi uit’

Nancy Pelosi was zichtbaar boos. Tijdens Trumps State of the Union moest ze, als voorzitter van het Huis van Afgevaardigden, anderhalf uur lang beleefd achter de president zitten. En dat na maanden waarin ze vergeefs haar best had gedaan diezelfde president af te zetten. Desondanks had Pelosi zich die ochtend in een keurig pakje gehesen en stak ze haar hand naar Trump uit. Hij negeerde de hand. Ik besloot te blijven kijken. Trump begon zijn anderhalf uur durende goednieuwsshow – zoals altijd liet hij zijn verhaal niet bederven door de werkelijkheid. Tijdens zijn toespraak greep Pelosi de papieren tekst van de speech en maakte er kleine scheurtjes in. Het verbaasde me dat ik zoveel woede kon zien doorheen haar masker van door botox en facelifts aangespannen huid. Ik haalde er een zak nootjes bij. Na afloop hield Pelosi het niet meer en scheurde ze de hele stapel papieren doormidden. Hij verscheurt de waarheid, dus ik zijn woorden, legde ze later uit.

Nancy PelosiBeeld AP

Vroeger had ik me zitten opvreten over Trumps populistische trukendoos, over zijn flagrante leugens. Over hoe oneerlijk het is dat Pelosi de volle laag krijgt voor haar uitspatting, terwijl Trump met veel choleriekere uitschuivers wegkomt. Over hoe dat misschien te maken heeft met haar geslacht. Ook over het feit dat Pelosi nu wel de dappere strijder tegen Trump kan uithangen, maar in haar lange carrière zelf genoeg bedenkelijk beleid heeft gesteund. Nu probeerde ik me alleen maar voor te stellen hoe onmachtig Pelosi zich voelt, trillend boos voor al die camera’s. Hoe het nu gaat met dat zwarte meisje dat Trump, een rozige Oprah Winfrey, live tijdens zijn toespraak liet weten dat ze een studiebeurs cadeau krijgt. Voelt ze zich gebruikt of is ze blij met het geld? Hoe diep tevreden Trump over zichzelf is, wie weet zelfs opgelucht dat hij niet afgezet is.

Tegenwoordig leef ik zelfs mee met onze koning. Ik zag hem in zijn koddige Nederlands de nieuwjaarstoespraak voor de gestelde lichamen geven – dat zijn prominenten uit de politiek, ambtenarij en journalistiek; ik moest het ook opzoeken. Weg waren al mijn republikeinse principes. Weg mijn bezorgdheid en ergernis over de aanslepende regeringsvorming. Ik zag alleen nog een man die zo veel wilde en zo weinig mocht zeggen. Al maanden doet hij zijn uiterste best om de juiste mensen op pad te sturen om een regering te vormen. Allemaal zijn ze te lomp of te laf. Zoveel frustratie en dan nog zo bedaard moeten blijven. Toen de koning vooruitblikte op de tweehonderdste verjaardag van België, beeldde ik me in dat hij vreest de laatste van zijn soort te zullen blijken. Zijn nachtrust lijdt er vast onder.

Sinds ik naar de politiek kijk als naar het betere theater, ben ik zelden nog bang of boos. De krant openslaan is nu vermakelijk. Wat ze op de bühne met de koningsdrama’s doen, vind ik slappe afkooksels van het echte werk, de rauwe emoties van angstige en gefrustreerde gezagsdragers. Smullen! En zo vervoeg ik de gelederen van de burgers met wie geen hervorming zal beginnen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle verhalen van de Humo rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234