brusselmans column web Beeld Humo
brusselmans column webBeeld Humo

ColumnHerman Brusselmans

‘Vakbondsleiders stinken als een rioolrat die door een koeienvlaai is gelopen’

Herman Brusselmans

Herman Brusselmans gaat iedere week op zoek naar het verhaal achter een opvallende kop in de krant of op een nieuwssite.

Vele Belgen hebben niet genoeg geld om deftig op reis te kunnen gaan. Dat is natuurlijk de schuld van de vakbonden, die er niet in slagen om hun leden en militanten meer te laten verdienen. Vakbonden zijn overbodige verenigingen, en vakbondsleiders zijn meestal complete idioten, die een beetje macht hebben gekregen nadat ze jaren en jaren achter de vuilniskar hebben gelopen, gebuisd zijn op de schrijnwerkersschool, of mislukt als wasser in een kapsalon. Je moet er ’ns op letten, de figuren die in naam van hun vakbond op tv staan te mekkeren, met een rode of groene hes rond hun vette lijf, ze praten onverstaanbaar koeterwaals, hebben niks van betekenis te zeggen, en je kunt bijna door je scherm heen ruiken dat ze stinken als een rioolrat die door een koeienvlaai is gelopen. Gelukkig hebben schrijvers geen vakbond, of ik was al lang gestopt met schrijven. Maar goed, laten we zwijgen over die hufters, en ons concentreren op de simpele mensen die niet eens een leuke trip kunnen ondernemen omdat van hun portemonnee alleen de bodem zichtbaar is. Toch bestaan er tips om ook voor zulke sukkels een uitje te kunnen garanderen. De eerste tip: de sukkels moeten te voet op reis gaan. Als je vertrekt in Gent en drie dagen goed doorstapt, ben je algauw in bijvoorbeeld Olen, een prachtige plek met een grote culturele aantrekkingskracht, want je hebt er het Kapstokmuseum, waar je kunt kijken naar meer dan 650 kapstokken, onder andere de kapstok waar ooit koning Albert de Eerste z’n onderbroek aan gehangen heeft omdat hij zo snel mogelijk in de slaapkamer wilde zijn om de toentertijd befaamde prostituee Schele Sonja te plijzieren; je hebt in Olen ook het geboortehuis van Walter van den Broeck, en je hebt er de tattooshop van Tattoo Gérard, die blind is, en de beroerdste tattoos van heel ons land weet te inkten. Zo heeft Walter van den Broeck op één kaak van z’n gat door blinde Gérard een bloot wijf laten tatoeëren dat lijkt op een plas braaksel. De tweede tip: de sukkels moeten hun kinderen niet meenemen op reis. Je hebt er immers alleen maar last van. Ze jengelen de hele tijd, en vragen continu: ‘Maar wanneer arriveren we nu eindelijk in Olen?’ Ze weigeren om, als ze moeten kakken, simpelweg achter een struik te schijten, en ’s nachts, als je in een bos slaapt, zijn ze bang dat er stoute mannen zullen komen om hen de keel over te snijden met een groot mes. Bovendien: als één van je kinderen vóór de reis al ernstig ziek is door pakweg terminale bloedkanker, is het mogelijk dat het overlijdt nog voor je in Olen aankomt. De derde tip: als de sukkels geen zin hebben om te voet te gaan, moeten ze een auto stelen. Kies een oude auto uit, waarvan zowel het slot van het portier als het contact gemakkelijk te manipuleren is. Een moderne auto jatten zal niet lukken, die zit vol elektronica en alarmsystemen. Ga dus voor een Mitsubishi Colt uit 1993, een Citroën C3 uit 1999, of een Dacia Logan uit 2006. Oké, als je daarmee op weg bent naar Olen, zul je continu meewarig nagestaard worden omdat je zo’n abominabele auto hebt, maar je zult sneller dan te voet ter plekke zijn, en als je in het bos overnacht, kun je de auto in brand steken en in de vlammen kastanjes roosteren. Lekker en gezellig. Voor de terugweg steel je een soortgelijke auto. De vierde tip: de sukkels moeten in Olen zo weinig mogelijk door winkelstraten wandelen, zodat de aandrang tot het aankopen van overbodige dingen beperkt wordt. Als je niettemin per se iets wilt aanschaffen, spring dan even binnen in een winkel waar ze heel goedkope tweedehandsspullen verkopen, zoals een kapstok die afgekeurd is voor het Kapstokmuseum, een T-shirt met daarop de tekst: ‘Olen, een bezoekje meer dan waard!’, of vijf romans van Walter van den Broeck voor de prijs van één. Als je tijdens je verblijf honger of dorst hebt, koop dan in een buurtsuperette een fles merkloos water en een pak Olés. Weet dat Olés bijna dezelfde smaak hebben als Leo’s, en let er niet op dat er meer suiker in zit dan in een middelgroot suikerbietenveld. De vijfde tip: de sukkels moeten blij zijn met hun reis naar Olen en niet klagen dat ze niet naar New York, de Caraïben of het eiland Kos kunnen, want er zijn immers vele nog grotere sukkels, die zich zelfs Olen niet kunnen permitteren, zoals Oost-Oekraïners, daklozen uit de Donbas, en inwoners van de metro van Marioepol. Zoals altijd en overal, vooral tegenwoordig in Vlaanderen, luidt de slogan: wees godverdomme blij met wat je hebt.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234