Jan Mulder teaser columnBeeld Humo

columnJan Mulder

‘Van elke maand een miljoen op de bankrekening wordt Harry Kane allang niet meer vrolijk’

Jonathan Liew wijdde zijn column in het Britse tijdschrift New Statesman aan ‘All or Nothing’, Amazons documentaire over het dagelijkse leven bij Tottenham Hotspur. Liew werd niet getroffen door de verbale capriolen van trainer en hoofdrolspeler José Mourinho, maar door het verpletterend saaie leven van de voetballers. Hij zag sterspeler Harry Kane vreugdeloos eten. Verschillende middenvelders lieten zich urenlang de dijen wrijven. Weer andere werknemers van het bedrijf draaiden tegen een vergoeding van twee ton per week in trainingspakken met ingenaaide hartslagmeter met een bal om plastic pylonen heen.

De medische faculteit van de moderne voetbalclub is belangrijker dan ooit. Voortdurend zien we röntgenfoto's van kapotte kniegewrichten tegen het licht gehouden, half kreupele mannen die gewikkeld in elektroden traag op een tredmolen lopen en specialisten in achillespezen die een inlegzooltje in een speciaal door Adidas geprepareerde schoen uitproberen. Het leek meer op een gezondheidsvideo voor thuis dan op een spannend inkijkje in de glamour van de Premier League.

Mijn gedachten gingen naar mijn eigen bestaan als profvoetballer omstreeks het jaar 1970. Was het zo saai als dat van een speler bij Tottenham Hotspur in 2020? Ja. En het was heerlijk. 't Liefst ging ik drie dagen voor een wedstrijd al op boring trainingskamp op Domein Huizingen. Anderlecht vervulde mijn wens: in Huizingen voelde ik me profvoetballer.

Het behang in de kamers was in 1910 op de muren geplakt, de bedden kraakten ons vertrouwd in de oren en de zoveelste wandeling van de selectie rond de visvijver voltrok zich zwijgend en gelukkig. Een zeldzaam gesprek van de spelers ging over het autosalon. Ik herinner me niet dat er meisjes het domein in werden gesmokkeld, het enige vertier was de vogelkooi met wat klein gevogelte en een pauw erin. Soms, in een vrij moment, stond je voor het gaas te kijken. We leidden een geestdodend bestaan, maar het was een geliefd bestaan.

Beeld BELGA

Je concentreerde je op de aanstaande moeilijke zondag in Gent of Luik, Madrid en Manchester. Concentreren = de dag doorkomen, kaarten, lamlendig in een crapaud hangen, verplicht rusten in de kamer, kaarten, tussen de spelletjes joker door besprekingen van de trainer aanhoren. Op een enkele oprisping na (op een warme nacht wilde linksbuiten Wilfried Puis de pauw de nek omdraaien) heerste daar de sfeer van een verpleeghuis. Op de één of andere manier hield ik er erg van om zo te worden geleefd.

Het grote verschil tussen de profvoetballers van toen en nu is het coronavirus. De jongens van Tottenham moeten om de twee of drie dagen testen, alsmaar in quarantaine blijven, verdeeld over drie ontsmette bussen naar lege stadions reizen, voetballen in een akelige stilte tussen vier muren van beton. Van een beloning voor alle bloed, zweet en tranen is nog slechts sprake op het einde van de maand, wanneer er een miljoen op hun bankrekening wordt gestort. Vrolijk wordt Harry Kane er niet meer van. Hij verlangt naar volle stadions om zich te laten bewonderen.

Tussen alle somberheid klonk er onlangs toch een vrolijke noot in het BBC-programma ‘Breakfast’. Via Zoom was er contact gemaakt met Harry Redknapp, om de oud-trainer van Spurs te vragen wat hij van topvoetbal in coronatijden vindt. Redknapp had zich voor het raam geposteerd. Achter hem was een toren van zijn mansion zichtbaar. Daar weer achter kleurde het grondstuk groen tot aan de verre bosrand.

Presentator Dan Walker: ‘Mooi huis, Harry.’

Redknapp, een cockney met een butler, glimlachte verlegen.

Walker: ‘Maai je het landgoed zelf?’

Redknapp: ‘Ben je gek? Ik heb kunstgras gelegd.’

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234