heleen debruyne teaserBeeld Humo

ColumnHeleen Debruyne

‘Volkerenmoord gaat vast vlotter als je het volk in kwestie maskers laat dragen’

‘Zelfs met vaccins zullen we nog een jaar en misschien zelfs twee jaar mondmaskers moeten dragen.’ Met dat zinnetje duwde Steven Van Gucht me in een diepe malaise. Cafés en restaurants, cultuur, een sociaal leven: pleziertjes die me altijd onontbeerlijk leken in het goede leven, mis ik al bij al nauwelijks. Het is knus thuis, ter relativering lees ik af en toe wat over de pest, de Tweede Wereldoorlog of vluchtelingenkampen. Maar die mondmaskers! Die zelf gestikte lapjes textiel of kunststof van Chinese makelij die gelaatstrekken op onflatteuze wijze uit het beeld knippen. Veel erger dan een lockdown, veel erger dan een leven met het risico op besmetting en dood, vind ik het vervloekte mondmasker. Het beneemt me de lust om buiten te komen. Ik hoor het u denken: ze stelt zich aan. U hebt waarschijnlijk gelijk. Het zal aan mij liggen. Andere mensen zie ik onbekommerd gemaskerd voorbijslenteren of door de regen fietsen, ook waar het niet moet. Hier en daar zit er zelfs een bestuurder met een masker op in een voorbijrijdende auto – je kunt nooit veilig genoeg zijn. 

Ik benijd de gemaskerde medemens. Zodra het niet meer moet, ruk ik het ding van mijn verhitte gezicht. Dat verlost me van mijn zweetbaard en mijn claustrofobie, maar niet van wat me zo deprimeert: die halve gezichten overal in de publieke ruimte. Geloof me, ik probeer eraan te wennen. Als zelfs Steven Van Gucht, die de maskers in april nog niet nodig vond, ons nu voorbereidt op twee gemaskerde jaren, zal het wel moeten. Het internet leert me dat ik niet de enige ben die aan maskermalaise lijdt. Sommige mensen herinnert het masker aan een ingrijpende gebeurtenis: bosbranden, levensbedreigende operaties. Op mijn 6de zijn mijn neuspoliepen verwijderd. Dat was een mooie dag: achteraf kreeg ik een cadeau en een ijsje. Daarna ben ik nooit meer geopereerd. Andere verklaring dan maar: volgens psychologen heb je gezichtsuitdrukkingen nodig om in te schatten of sociale situaties veilig zijn. Heb je die niet, dan kan je brein in een stresstoestand raken. Klinkt plausibel. Al maken de maskers me niet alleen zenuwachtig, maar vooral somber. Zonder gezichten ervaar ik de mensen om me heen nauwelijks nog als individuen. Het zijn lichamen waarmee ik contact moet vermijden. Volkerenmoord gaat vast vlotter als je het volk in kwestie maskers laat dragen. Ik kan naar mensen staren zolang ik wil, de lol is eraf. Kleren, kapsel en houding geven wel iets bloot, maar niet genoeg. Ik scrol door Facebook, op zoek naar blote gezichten om naar te kijken. Niet bevredigend, te geposeerd. Ik mis het kijken naar mensen die zich onbekeken wanen. Dat zal het zijn: ik ben een gluurder die niets meer heeft om te begluren.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234