Volodimir Zelenski, president van Oekraïne. Beeld BELGA
Volodimir Zelenski, president van Oekraïne.Beeld BELGA

Open Venster

‘Waarom heeft Volodimir Zelenski nooit geklaagd over de oorlogsmisdaden van de Oekraïense regering?’

Lezersbrief

Toen ik jaren geleden een avondcursus Frans volgde, zat een jong meisje uit Oekraïne bij me in de klas. Haar ouders hadden haar naar België gestuurd als au pair om aan de bommenregen in haar land te ontsnappen. De bommen kwamen niet van Vladimir Poetin maar van haar eigen regering. Waarom wist ik daar niets van? Uiteindelijk vond ik de bevestiging van haar verhaal op de website van Human Rights Watch. Het meisje, dat van Lugansk kwam, voegde er nog toe dat de bommen vielen tijdens een hittegolf, en dat er geen drinkbaar water was.

Niet alleen in de Donbas-regio werd de bevolking water en voedsel ontzegd. De bekende documentaire van de Franse journalist Paul Moreira, ‘Ukraine, les masques de la révolution’ uit 2016, toonde hoe in de Krim de watertoevoer werd geblokkeerd en hoe alle vrachtwagens met voedsel werden tegengehouden door het rebellenleger, dat geen strobreed in de weg werd gelegd door de politie of het leger. Volgens de Conventie van Genève is dat een oorlogsmisdaad.

Met andere woorden: de verontwaardiging over de oorlogsmisdaden van Rusland is erg eenzijdig. Het is een verhaal van de pot en de ketel. De Oekraïense regering heeft in de Donbas op exact dezelfde manier huizen, scholen en ziekenhuizen gebombardeerd als Rusland, met exact dezelfde bommen.

En die zogezegde ‘helden van Azov’? Die zijn bekend vanwege hun praktijken van ontvoering en marteling.

Extreemrechts is een groot probleem in Oekraïne. Het gaat om gewapende bendes die intussen macht hebben gekregen in het leger en de politie. Poetin overdrijft de neonazidreiging in Oekraïne ongetwijfeld, maar zo moeilijk is dat niet. Dat amper 2 à 3 procent van de bevolking extreemrechts zou zijn, valt moeilijk vol te houden als je weet dat in het westen van het land overal standbeelden van nazistische massamoordenaars te vinden zijn. Politici die voor gematigd doorgaan, blijken bij nader inzien extreemrechts. Toen een rechtbank in Kiev beval om de naam van twee straten genoemd naar nazistische massamoordenaars te veranderen, ging burgemeester Vitali Klitschko in beroep. Onderneemster en politica Yulia Tymoshenko zei in een gelekt telefoongesprek dat je beter een atoombom op alle etnische Russen in Oekraïne kon gooien.

De burgeroorlog in de Donbas is niet begonnen door Poetin. Hij werd uitgelokt door de discriminatie van Russisch-sprekenden en etnische Russen. Stel je eens voor dat de regering in België een wet wil laten goedkeuren waardoor het Nederlands geen officiële taal meer is alle officiële administratie in het Frans moet gebeuren? Dat zouden wij toch niet aanvaarden? Waarom moeten de Russisch-sprekenden in de Donbas iets soortgelijks wél aanvaarden?

Oekraïne is helemaal geen open samenleving. Er is geen vrije meningsuiting en minderheden worden gediscrimineerd. Er is ook geen onafhankelijke rechtspraak. In de vlucht van honderdduizenden etnische Russen naar Rusland kun je een etnische zuivering zien. Dit schreef mijn jonge vriendin erover: ‘Er zijn heel wat etnische Russen in Oekraïne. Wat moeten zij nu doen? Naar Rusland gaan? Ze zijn geboren in Sovjet-Oekraïne, hebben altijd in deze streek geleefd. Hun taal is beschermd door de grondwet van Oekraïne, maar sinds enkele jaren zijn we verplicht om Oekraïens te gebruiken. Blijkbaar moeten we de regering bedanken omdat we thuis nog Russisch mogen praten.’

Ze is zelf bang om daarover iets op Facebook te schrijven. Het gevaar bestaat dat ze op de beruchte website Myrotvorets terechtkomt, die een lijst publiceert, en soms persoonlijke informatie, van mensen die als vijanden van Oekraïne beschouwd worden. Er kan van alles gebeuren als je op die lijst terechtkomt. Je kunt binnen de twee dagen vermoord worden, je familie kan lastiggevallen worden, enzovoort. Journalisten die iets negatiefs schrijven over Oekraïne komen op die lijst terecht, wat objectieve berichtgeving over Oekraïne in de westerse pers zo goed als onmogelijk maakt. Zelfs Nobelprijswinnaar Svetlana Alexievich staat op de lijst.

De volgende keer dat president Volodimir Zelenski klaagt over Russische oorlogsmisdaden klaagt, moet iemand hem eens vragen waarom hij nooit geklaagd heeft over de oorlogsmisdaden van de Oekraïense regering. Waarom heeft hij nooit iets gedaan aan de discriminatie van de Russische minderheid? Waarom klaagt hij niet over de schandalige behandeling van Russische krijgsgevangenen? Hij werd verkozen met de belofte dat hij vrede zou sluiten met Rusland, maar deed net het omgekeerde. Zodra de oorlog begonnen was, beloofde hij dat Oekraïne toch geen lid zou worden van de NAVO. Waarom zei hij dat niet eerder?

Kijk eens naar het resultaat van zijn beleid. Miljoenen mensen zijn het land ontvlucht. Duizenden mensen zijn gedood. En dan het idiote idee dat Oekraïne deze oorlog kan winnen!

Voor wie zich degelijk over Oekraïne wil informeren: ‘Frontline Ukraine: Crisis in the Borderlands’ van de Britse politicoloog Richard Sakwa is een goed begin.

Luc Castelein, Oudenaarde

Hebt u ook een brief in de pen zitten? Mail naar openvenster@humo.be of vul onderstaand formulier in:

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234