null Beeld Johan Jacobs
Beeld Johan Jacobs

humoOpen Venster

‘We moeten leren kijken naar de gevolgen van onze acties’

Lezersbrief

Ik waardeer erg de expertise en de inzet voor het klimaat en het milieu van David Van Reybrouck en Eva Rovers (Humo 4279). Al hun inzichten lijken me ter zake. Wel zijn er mijns inziens twee thema’s die bij hen en ook bij gelijkgestemde activisten zoals Greta Thunberg, Anuna De Wever en vele anderen nauwelijks aan bod komen.

Ten eerste: om voldoende draagvlak voor actie te creëren, moeten we een nieuw ethisch discours hanteren: we zouden niet moeten spreken van ‘niets meer mogen’ (beloning en straf), maar wel van ‘kijken naar de gevolgen van mijn acties’.

Ten tweede: we moeten de beperkte actieruimte van de staat begrijpen en actie ondernemen met gemeenten, vakbonden, werkgevers, serviceclubs en ziekenfondsen.

We hebben zoveel eeuwen in een sfeer van zonde en schuld geleefd, dat de mensen het beu zijn van altijd maar te horen: ‘Je mag geen houtkachel meer doen branden’, ‘Ik mag de stad niet meer in met mijn oude diesel’, ‘Ik mag geen biefstuk meer eten.’ Jean-Marie Dedecker noemt dat de betutteling door de sandalen-, bakfiets- en wokefundamentalisten.

Ik ben zelf opgevoed met een heel ander beeld van goed en kwaad: van delen word je blij, van altijd maar meer willen word je niet gelukkiger. We hoeven dus niet te zeggen: ‘Je mag geen biefstuk eten’, maar kunnen wel uitleggen dat voor één biefstuk duizenden liters water nodig zijn, terwijl je met een douchespraakop misschien tien liter uitspaart.

We kunnen uitleggen welke ellende de visvangst veroorzaakt voor de mens en het milieu, en de onlineverkoop van schoenen en kleding. Je leert dan ook dat iets opgeven of laten echt geen ramp is. Laten we een levenswijze promoten die ons blij maakt en vervult. De ingesteldheid is er, kijk maar naar al het humanitaire vrijwilligerswerk.

Langs alle kanten wordt de staat aangevallen: er moet meer geld vrijgemaakt worden voor de scholen, voor de psychiatrie, voor de kinderopvang, voor de bedrijven in nood... De staat moet het geld afpakken van de superrijken, de staat moet voor werk zorgen... Maar als de staat optreedt tegen de Chinese, Saudische of Amerikaanse multinationals, gaan die gewoon weg en staan duizenden werknemers op straat. De staat staat ook machteloos tegen de privileges van de oerconservatieve vakbonden van de overheid, de haven, de spoorwegen...

Neen, laten we het zelf doen, met de oudercomités van de scholen afspreken om geen flessenwater meer te kopen, veggiedagen te houden, geen kleren online te kopen, op vakantie in eigen land te gaan. Dat fatsoenlijke Belgische ondernemers die netjes belasting betalen samen met de vakbonden afspreken een eigen alternatief voor Google uit te werken.

We kunnen afspreken om niet meer bij Amazon te winkelen, gezond te eten, bij ethische banken te bankieren... Laten we met buurtcomités, gemeenten, Rotaryclubs en lokale bedrijven zelf asielcentra, psychogische bijstand, ondersteuning van leerlingen en ouders organiseren. Dit alles vanuit compassie, solidariteit, gezond verstand. Op hoop van zegen.

Jan Deckers, Gent.

Hebt u ook een brief in de pen zitten? Mail naar openvenster@humo.be of vul onderstaand formulier in:

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234