brusselmans column webBeeld Humo

ColumnHerman Brusselmans

‘We moeten met z'n allen de put in: laat ons geen hoop koesteren dat het ooit weer zal worden zoals het was’

Alsof de lockdown al niet erg genoeg is, zijn er pipo's die hun best doen om die hele shit te willen opleuken met een dosis lol. 

Dat gebeurt meestal digitaal, al zijn er ook geinponems die aan huis komen. Er is bijvoorbeeld een vrouw die een café heeft, dat uiteraard gesloten is, maar ze komt naar je toe met cocktails, hapjes en een geinig hoedje. Vanop anderhalve meter afstand brengt ze de zogenaamde partybag tot aan je voordeur, terwijl ze, nog steeds op afstand, confetti over je kanis strooit. Dat is waarlijk opzienbarend grappig, leuk, tof, plezant en origineel. Terwijl je met het hoedje op je kop een cocktail drinkt, vaak een lauwe mojito, en de hapjes eet, vaak stukjes varkenspoot in de groene arduinsaus, vergeet je voor even dat er een coronavirus over de wereld waart.

Er worden ook online quizzen georganiseerd. Gewoon voor je scherm gaan zitten terwijl de quizmaster, in wezen iemand die thuishoort in een dwangbuis, je op een ludieke manier de quizvragen stelt. Gaande van: 'Hoe heet de viroloog die elke dag twaalf keer op tv is?' over 'Mag je tijdens deze crisis je teen in de mond van je lief steken?' tot 'Waar zijn er meer coronadoden per dag, de Maldiven of de Peloponnesos?' Er is een idioot die zes verschillende bieren naar je opstuurt, en dan kun je samen met hem online die bieren proeven, er commentaar op leveren en een rangschikking maken van wat het beste bier is tot en met welk bier het meest smaakt naar het witverlies van Bo Van Spilbeeck.

En aldus zijn er duizenden initiatieven van allerlei totaal onuitstaanbare sujetten die, in plaats van iedereen met rust te laten, de goegemeente lastigvallen met onzin waar geen hond zit op te wachten. Dan zwijg ik nog over de dagelijkse filmpjes die vóór de journaals worden uitgezonden, en waarin klojo's, meestal kinderen, de groeten doen aan hun afgezonderde familie, meestal grootouders. 'Lieve opa en oma, Sven en Wendy missen jullie heel erg, we houden van jullie, tot heel gauw, da-ag!' 'Mémé en pépé, we gaan binnenkort weer op bezoek komen, en zoals vroeger jullie huis op stelten zetten tot jullie er hoorndol van worden.' 'Vele groetjes van Patrick en Marleen en de kindjes Roan, Peggy-Sue, Randy en adoptiezoontje N'Konko, en blijf maar binnen voor de rest van jullie ellendige levens, ouwe zakken, want jullie stinken, kunnen niet eens meer zelf jullie veters knopen, hebben een pamper nodig omdat jullie continu in jullie broek schijten, en wanneer de corona voorbij is, sturen we N'Konko op jullie af, om een Afrikaanse vloek over jullie uit te spreken.'

Ik vind dat we ons in deze tijden simpelweg moeten isoleren, iedereen met rust moeten laten, de digitale werkelijkheid moeten afzweren, en in complete afzondering moeten zitten wachten tot de wereld finaal naar de kloten is en er geen terugweg meer denkbaar is. We moeten met z'n allen de put in: laten we ons daarbij neerleggen en geen enkele hoop koesteren dat het ooit weer zal worden zoals het was. De mensheid bestaat ontelbaar vele jaren, en tja, daar moet weleens een einde aan komen. Oorlogen, de pest, de Spaanse griep, de tyfus, aids, SARS, ebola, malaria en de toorn der goden hebben hun best gedaan om de mensheid uit te roeien. Daarin zijn ze mislukt, maar corona zou wel eens kunnen slagen waar anderen faalden. De laatste zal het licht mogen uitdoen, en die laatste zal iemand zijn met een beet van een vleermuis in z'n nek. Is dat een pessimistische opvatting? Jazeker, wat zou het anders zijn. In welke strijd ook, de eersten die sneuvelen, zijn de optimisten. Degenen die al dansend op het drijfzand verkondigen dat het binnenkort allemaal weer beter zal worden. Terwijl ze een vrolijk liedje zingen, gaan ze onherroepelijk kopje onder.

M'n tienduizenden fans zullen zich afvragen: 'Meneer Brusselmans, als u zo negatief denkt, wordt u daar dan niet ongelooflijk depressief van?' Nee hoor. Ik amuseer me te pletter, door met doffe blik naar m'n vier muren te staren, hyperventilerend de hele aardbol te vervloeken, alleen maar gras te eten dat ik 's nachts onbespied ben gaan wegplukken van de Heide des Onheils, in een hoekje te zitten bibberen en beven, na het kakken m'n reet af te vegen met een mondkapje en 666 keer per dag te zeggen tegen m'n vriendin Lena en m'n hond Aquí: 'Ik hou van jullie, ik hou van jullie, ik hou van jullie...' En natuurlijk door een roman van duizend bladzijden te schrijven, en die, als hij klaar is, in de vlammen te gooien.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234