Jan Mulder teaser columnBeeld Humo

ColumnJan Mulder

‘Wie betreuren we eigenlijk: de voetballer Robbie of de mens Rensenbrink? De artiest of de timmerman?’

Een maand geleden kreeg ik Robbie Rensenbrink aan de telefoon. Voordat ík het kon vragen, zei hij: 'Hoe is het, Jan?' Robbie was ernstig ziek. 

In zijn strijd tegen het meest onrechtvaardige dat een mens kan overkomen, bleef zijn stem licht en zijn aard bescheiden. Zichzelf op de eerste plaats stellen, hij dacht er niet aan. Voortschrijdende pijn in de vingers, spieren die dienst weigerden, langzame fysieke aftakeling, geen lust meer om te eten, kunstmatige voeding. Weinig functioneerde nog zoals het hoort: vanzelf. En tóch niet klagen. Nooit zeuren.

'Rensenbrink.' Ik heb de naam vol ontzag door Franz Beckenbauer horen uitspreken nadat Robbie in het Astridpark van Anderlecht het in die dagen ongenaakbare Bayern München in zijn eentje had verslagen. In Frankrijk, waar wij na onze actieve carrière met de Variétés Club de France van Michel Platini (een club van oud-internationals, acteurs en chansonniers) liefdadigheidswedstrijden speelden voor de stichting IJzeren Longen van mevrouw Chirac, was men idolaat van Robby met y en Rensenbrinck met ck. Zelfs van de negen seizoenen bij Anderlecht meen ik me te herinneren dat Franstalige supporters de lof op hun Robbie een octaaf hoger zongen dan Vlamingen. Misschien rolde zijn naam in het Frans lekkerder van de tong. Rensenbrínck, klemtoon op de laatste lettergreep. Of paste zijn stijl op het veld beter bij de zwierige Franse taal: gracieus zonder de rollende r en de harde t van gratie, hier en daar een accent aigu en een accent grave. Als de verrukking heel erg toesloeg, lulden de verslaggevers van RTBF zijn lange dribbel tot aan de Côte d'Azur. Na het vertrek van Robbie is RSC Anderlecht die zuiderse way of life kwijtgeraakt. Robbie Rensenbrink was een speler in de categorie George Best. De Premier League zou een ideaal podium voor hem zijn geweest. Wat hebben ze veel gemist daar, in het land waar de tabloids en de fans snakken naar een vedette.(Oranje-doelman Jan van Beveren: 'Het woord vedette doet me altijd denken aan Vlaamse charmezangeressen').

Maar Robbie was geen type voor postjes op Instagram, een nieuwe haarmode van een kapper uit Milaan op Facebook, of iemand die in een goudkleurige Rolls Royce naar de training rijdt. Hij was wars van dikdoenerij en ongevoelig voor schijnwerpers die op hem waren gericht. Bovendien is viswater schaars in Engeland. Hij heeft genoeg velden gesierd met zijn aanwezigheid, overal ter wereld. Met zijn slaloms en koelbloedigheid. In een woedende scrimmage van spelers in de kleine ruimte van het strafschopgebied en met een wild schreeuwend publiek achter het doel, werd Robbie stil en schoof de bal met het precieze linkervoetje langs zestien benen door de kleinste opening. Goal.

Wie betreuren we eigenlijk: de voetballer Robbie of de mens Rensenbrink? De artiest of de timmerman? De dribbelaar of de hengelaar? Ik durf te zeggen dat hij het dichtst bij de waarheid kwam in het Astridpark. Daar heeft hij zich volledig ontplooid en gaat hij de geschiedenis in als Rob Rensenbrink, de enige echte. Bezoekers van het Astridpark gingen naar een voorstelling met de naam Rensenbrink op de affiche. In ons stadion toonde de oud-timmerman uit de Zaanstreek zijn ware ik: artiest, onnavolgbare figuren op het gras schrijvend met dat bevallig ogende, ranke lichaam. Rensenbrink onderhield geen innig contact met zijn medespelers. De sympathieke zwijger ging liever op in het team. Ik heb het gelukkig ook gevoeld met Rob: vriendschap zonder dat je voortdurend bij elkaar op visite komt. Levens gaan hun eigen weg, woonhuizen staan op de verkeerde plekken. Geeft niet, tussen voetbalvrienden zijn er de vuurvaste jaren waarin we zonder nadenken wáren, ons avontuur leefden, herinneringen en blessures opliepen en Robbie het publiek de schoonheid gaf waarover het tot in lengte van dagen zal vertellen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234