Montloué. Beeld rv
Montloué.Beeld rv

Open Venster

‘Wij hebben vlak over de grens een tweede verblijf, maar kunnen er nog altijd niet naartoe’

Zoals veel landgenoten, wonen mijn echtgenote en ik op twee verschillende plaatsen. Wij zijn gedomicilieerd in Antwerpen, maar verblijven een goed deel van het jaar in Montloué, enkele tientallen kilometers over de Franse grens, net ten zuiden van de Belgische provincie Henegouwen. Vorig jaar waren de Europese binnengrenzen gesloten, behalve voor essentiële verplaatsingen. Het was ons toen drie en een halve maand lang verboden om naar onze tweede woning te gaan. Dit jaar zijn de grenzen open, maar alleen voor essentiële verplaatsingen. Het is mij nog steeds volstrekt onduidelijk wat het verschil is met vorig jaar. In de praktijk is het ons immers opnieuw verboden om naar onze woning in Noord-Frankrijk te trekken.

Ik heb het hier niet over een vakantiehuisje. Wij hebben daar een woonhuis, gelijkwaardig aan onze Belgische woning. Dat impliceert ook vaste kosten. Als je de Franse belastingen, de uitgaven voor telefoon en internet, en de vaste kosten voor water en elektriciteit optelt, kom je al snel uit op meer dan 3.000 euro per jaar. Bovendien moeten we iemand betalen die in onze afwezigheid een oogje in het zeil houdt. Voor al die kosten krijgen wij níéts terug!

Mijn vrouw en ik gebruiken onze Franse woning niet als uitvalsbasis voor wilde feesten, het bezoek aan pretparken of aan rockconcerten. We zijn al tevreden als we thuis rustig kunnen lezen, schrijven of wat in de tuin schoffelen. Het wekelijkse bezoek aan de supermarkt is de enige gelegenheid waarbij wij, met inachtname van de afstandsregels, andere dorpsbewoners zien voorbijkomen.

Het is begrijpelijk dat de overheid het wilde toerisme in rode zones onmogelijk wil maken, maar de maatregelen die momenteel van kracht zijn, gaan hun doel voorbij! Ik verneem nu dat de regering overweegt om na 18 april reizen weer toe te laten, maar onder strikte voorwaarden van testen en quarantaine. Telkens als wij naar ons tweede huis zouden gaan, wat we minstens tweemaal per maand voor verschillende dagen plegen te doen, zouden wij een negatieve PCR-test moeten voorleggen en bij onze terugkeer tien dagen in quarantaine moeten gaan. Dat is toch volkomen onwerkbaar?

Sommigen zullen dat een luxeprobleem noemen. Dan is naar het restaurant gaan, een concert of een theatervoorstelling bijwonen, een zitje op de tribune bij een voetbalmatch of je haar laten knippen evenzeer een luxeprobleem. Tienduizenden landgenoten kampen met ‘ons’ soort probleem.

Ik vraag de regering beleefd maar met aandrang anders dan louter eendimensionaal naar buitenlandse reizen te kijken. In naam van de vele anderen, hartelijk dank!

Jan Bosmans, Antwerpen.

Hebt u ook een brief in de pen zitten? Mail naar openvenster@humo.be of vul onderstaand formulier in:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234