heleen debruyne teaserBeeld Humo

ColumnHeleen Debruyne

‘Zit je met zo’n vent die trots is als hij eens de afwas doet? Ga in staking’

Nog niet zo lang geleden was ik correct. Een voorbeeldige feminist. Vrouwen doen nog steeds aanzienlijk meer toegevingen dan mannen om werk en gezin te combineren. Dat komt, legde ik dan geduldig uit, door ingesleten rollenpatronen. Als u ooit in een gesprek met een feminist verzeild bent geraakt, kent u de riedel. Bijna de helft van de vrouwen werkt deeltijds, tegenover 12 procent van de mannen. En dat is de schuld van de zorgkloof. Vrouwen nemen meer zorgende taken op zich, ging ik dan verder. Als ze dat zelf heel erg graag zo willen, prima. Maar zo bewust is die keuze meestal niet. Ze doen het omdat dat nog steeds van hen verwacht wordt, omdat ze op hun werk toch al iets minder verdienen, omdat ze geen spreekwoordelijke piemel hebben om mee te zwaaien op de werkvloer, omdat ze door het krijgen van kinderen de belangrijkste jaren van een carrière missen, omdat het vaderschapsverlof een lachertje is. Et cetera. Allemaal waar. 

Maar toen las ik ‘Het huishoud- duel’, een reeks in De Morgen over die zorgkloof. De artikels puilen uit van de deprimerende getuigenissen. Hoogopgeleide vrouwen die én werken én bijna alle huishoudelijke taken voor hun rekening nemen. ‘Alsof ze twee fulltimejobs hebben.’ Er is sprake van een man die elke nacht zijn vrouw wakker port als hun baby huilt. Ene Annelies kan zich een leven als alleenstaande moeder goed voorstellen: haar partner is kennelijk zo nutteloos dat het niet veel zou uitmaken. En Sarah vindt het moeilijk om haar vriend om hulp te vragen: als hij thuiskomt van zijn werk, is meneer te moe. Ik zie het ook rond me: eens de kinderen er zijn, slooft vooral de moeder. Als die zorgkloof zo hardnekkig is, moet het wel de natuur zijn, toch? Vrouwtjes zijn kennelijk beter in zorgen. 

Is het dan ook de natuur dat zoveel van die vrouwen, een handjevol gelukkige huisvrouwen daargelaten, permanent gefrustreerd zijn over de verdeling van de zorgtaken? Ze zijn zichzelf kwijt, zeggen ze, hun carrière schuift langzaam naar de achtergrond en in de geestdodende huishoudelijke taken vinden ze geen vervulling. Alsof ik ‘The Feminine Mystique’ lees, waarin Betty Friedan het lege leven van hoogopgeleide huisvrouwen aankaart. Een boek uit 1963. Een halve eeuw geleden. Willen die ploeterende moeders van nu dan geen gelijkwaardigheid? Dit gaan vrouwen zelf moeten oplossen. Denk na voordat je je voortplant, en met wie. Zo’n snoezig kindje is veel werk. Maak keuzes. Als jij minder wilt werken en meer wilt zorgen: prima, maar weet dat zorgen niet alle dagen feest is. Wil je dat niet? Spreek af dat je partner zijn deel doet, ook als zijn job meer opbrengt. Zit je al met zo’n vent die trots is als hij eens de afwas doet? Ga in staking. Verslonst de boel? Zijn de kinderen elke dag te laat op school, dragen ze kleren in vloekende kleuren? Laat het los. Je weldoorvoede bloedjes zullen er geen schade aan overhouden. Pruttelt hij tegen? Zoek een ander – ze bestaan. Ik ben klaar met correct zijn.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234