Beeld BELGA

Open Venster

‘Zwaardere straffen leiden niet noodzakelijk tot minder misdrijven. Dat besef is nog niet doorgedrongen bij de politici’

Covid-19 is een vreselijke ziekte, die ik niemand toewens. Mijn 67-jarige vader is een roker met een licht overgewicht en een ongezonde levensstijl, dus een risicogeval. Uiteraard baart dat mij zorgen en begrijp ik dat hij zich wil laten vaccineren. Wetenschappelijke inzichten veranderen echter. Hoe vaak bleken zaken die eerst compleet onschuldig waren, achteraf gezien toch schadelijk? Denk aan asbest, glyfosaat, tabak, thalidomide, beter bekend als Softenon... Of wat eerst als larie werd afgedaan, bleek naderhand toch nuttig, zoals mindfulness, omega 3- en vitamine D-supplementen... Is het dan niet te begrijpen dat niet iedereen zich wil laten inenten met een pas ontwikkeld vaccin?

Wie kritische bedenkingen heeft bij de coronamaatregelen, wordt al te vaak weggezet als een asociale doemdenker. Tijdelijke maatregelen ter bevordering van het algemeen nut kregen in het verleden nochtans meer dan eens een permanent karakter. Een kleine tweehonderd jaar geleden kwamen wetenschappers bovendien tot het inzicht dat zwaardere straffen niet noodzakelijk leiden tot minder misdrijven. Dat besef is kennelijk nog niet doorgedrongen bij onze politici. Nochtans wijst het stijgende aantal overtredingen op het wegebben van het draagvlak voor het beleid. Dat valt niet recht te trekken door monsterboetes uit te schrijven. Laten we daarom overtreders een taakstraf uitvoeren in de zorg.

Voorts walg ik van het doorgedreven cijferfetisjisme, waarmee menselijk leed wordt herleid tot statistieken. In een visioen dat zo uit een boek van George Orwell lijkt te komen, zie ik volgende woorden: ‘Cijfer is lager, schaapjes braaf. Cijfer is hoger, schaapjes stout.’ Men zou haast vergeten dat het hier om een slopende ziekte gaat en niet om de kwartaalcijfers van een bedrijf uit de BEL-20.

We zijn zo in slaap gewiegd door de verzorgingsstaat, dat zelfs flagrante schendingen van onze burgerrechten niet tot massaal protest leiden. ‘We hebben het hier toch goed?’ Wel, het België van vóór het coronatijdperk was geen aards paradijs: we hebben het hoogste zelfmoordcijfer van West-Europa, overvolle gevangenissen, wantoestanden in de psychiatrie, de haven van Antwerpen als draaischijf van de internationale drugshandel, een belastingsysteem dat kleine zelfstandigen de nek omwringt, terwijl multinationals buiten schot blijven... Nu worden alle registers opengetrokken: geen geschut is te grof, geen euro te veel.

Mijn hart gaat uit naar alle terminale patiënten die eenzaam liggen te sterven in steriele ziekenhuiskamers, alle studenten die de mooiste jaren van hun leven aan hun neus zien voorbijgaan, alle middenstanders van wie de zaak ten onder gaat aan de draconische voorschriften, alle singles die al bijna een jaar niemand meer hebben vastgepakt. Maar goed, de zorgsector is tenminste niet overbelast geraakt.

J.S., Zandhoven.

Hebt u ook een brief in de pen zitten? Mail naar openvenster@humo.be of vul onderstaand formulier in:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234