Humo sprak met Amy Winehouse: 'I'm a depressed drunk, het is erg gevaarlijk voor me om me slecht te voelen, want dan ga ik drinken'

© Getty

, door (kv)

29

Een stem als die van Aretha, een blasfemische woordenschat die niet moet onderdoen voor die van de gemiddelde bootwerker en een exotische physique die man en vrouw doet duizelen. Werd het fenomeen AmyWinehouse met haar debuut 'Frank' nog binnengehaald als de indie Joss Stone, met haar nieuwe plaat 'Back To Black' kroont de drieëntwintigjarige Joodse diva uit Camden zich tot een Diana Ross from hell.

'Ik ben manisch-depressief en drinken helpt me niet echt'

Snelcursus Amy Winehouse: ze groeide op met de pop van Kylie Minogue en Salt 'N' Pepa, maar koos op haar tiende al voor de platencollectie van haar ouders: Frank Sinatra, Dinah Washington en Ella Fitzgerald. Op haar dertiende schreef ze zich in bij de Sylvia Young Theatre School in Londen - in haar klas zaten toekomstige popsterretjes Billie Piper en de frontman van Busted - na twee jaar werd ze er buiten gegooid wegens een gebrek aan inzet én een piercing.

Op haar twintigste debuteerde ze met 'Frank', een jazzy plaat die haar ­ bijzonder tegen haar zin ­ indeelde bij het rijtje Katie Melua - Norah Jones ­ Jamie Cullum. (Winehouse over Cullum: 'Lift music, mate'.) Na drie jaar stilte slaat ze terug met 'Back To Black': badend in een vette vintage Motown-sound zingt Winehouse, in het echt blanker dan blank maar qua stemgeluid zwarter dan zwart, over haar dagdagelijkse besognes. 

We ontmoeten Amy Winehouse in de kantoren van Universal in Londen. De geruchten kloppen: de ten tijde van 'Frank' nog voluptueuze Winehouse is angstwekkend mager. Elegantly wasted ook: getoupeerd haar, zwart geverfde Cleopatra-ogen, skinny jeans en een t-shirt dat haar volgetatoeëerde armen en borst laat zien. Ze is aan het kijken naar een dvd van Smokey Robinson, 'The Tracks of my Tears' schalt door de kamer. We feliciteren Winehouse met haar uitstekende album, wat volgt is een hyperkinetische kettingreactie van warrige gedachten. 

Amy Winehouse «In mijn vorige album zat er geen duidelijke richting: een song klonk zus, een andere zo. Er was geen consistente stijl, it was just a jamble, hier wat jazz, daar wat hiphop. Deze plaat... Ik heb niets geprobeerd, het enige wat ik wou was dat het klonk alsof dezelfde band al de songs had gespeeld, alsof we ze in één ruk hadden opgenomen. Ik wou dat ze klonk zoals die albums (wijst naar tv) zijn opgenomen: in twee weken.»

HUMO Maar zo is het niet gegaan? 

Winehouse «Nee, natuurlijk niet. Ik heb vals gespeeld. It did take ages and ages, ik was er zelfs niet toen de band het live kwamen inspelen, ik zat ergens tussen Miami en New York. Het was niet eens dezelfde band, het waren er twee. Maar ik luisterde plots dus naar al die motownmuziek, it's wicked. Vroeger luisterde ik vooral naar jazz, maar dat is voorbij. Ik ken jazz, ik moet er niet meer de hele tijd naar luisteren.»

HUMO Wat heeft je motown doen ontdekken?

Winehouse «Pool. Ik heb meer dan een jaar lang niks gedaan,had geen zin in muziek maken, in niks eigenlijk. Ik had even vakantie nodig.Het plan was drie maanden vrijaf nemen, maar het is uiteindelijk anderhalf jaar niksen geworden. Het was zo erg dat de platenfirma me kwam vragen: 'wil je eigenlijk nog een tweede album maken'? En ik zei: 'ja, maar ik moet eerst even mijn leventje leiden'. Ik ben ze erg dankbaar dat ze me dat laten doen hebben.

»Ik speelde alleen maar pool. Ik bedoel, ik speel nog steeds pool, maar een jaar lang deed ik haast niks anders dan poolen - every day solidly for like a year. En in een pub-juke box zit er nu eenmaal geen jazz. Ik hoorde alleen maar sixties soul, en ik was er meteen weg van. Het is zo lekker dramatisch, zo heerlijk atmosferisch. En er is natuurlijk ook de hartenpijn: de meeste van die liedjes gaan over hoe verliefd je bent op iemand en hoe je voor die persoon zou willen sterven. This is the shit, dacht ik meteen. Dit ben ik, iedere zondag van het jaar.»

HUMO De mooiste song op Back To Black is de ballad 'Love is a Losing Game'. Het is niet het enige nummer op de plaat waaruit een gebroken hart spreekt.

Winehouse «I had a really bad break-up. Er was iemand die ik zo intens liefhad, onze liefde was te intens, we waren simpelweg teveel voor elkaar. Op een gegeven moment belandde ik op een punt waarop ik aan mezelf moest toegeven: we kunnen niet samen zijn, het gaat niet. Eén reden was dat hij al een vriendin had. Maar hij is echt wel voor me gevallen.

»Het was zo een Trieste situatie. Zonder dat we het zelf  wilden, behandelden we elkaar rotslecht. We werden verliefd op elkaar, en vervolgens deden we er alles aan om te bewijzen dat we niet verliefd waren. We zaten constant argumenten aan te halen waarom we niet bij elkaar pasten, we saboteerden onze relatie alleen maar.

»Maar we waren dus heel erg verliefd op elkaar. 'Love is a Losing Game' heb ik in tien minuten geschreven. It just wrote itself, het was zo'n  makkelijke kleine perfecte korte song om te schrijven. Het is ook één van mijn favoriete songs om live te brengen. It's one of the saddest songs ever. En daarom ben ik er gek op.»

HUMO Gaat 'Wake Up Alone' ook over hem?

Winehouse «Het was echt een hel: overdag deed ik er alles aan om niet aan hem te moeten denken, ik probeerde mijn hersenen zo veel mogelijk af te leiden met vanalles. Maar 's nachts kon ik niet aan mijn gedachten ontsnappen. In mijn dromen zat hij me achterna, nacht na nacht. En dan word je wakker 's morgens, heb je weer over hem gedroomd, en ligt er niemand naast je... So weird.'

»Maar nóg weirder werd het toen ik wakker werd naast iemand anders, mijn nieuw lief. Dan droomde ik weer eens over Blake, en werd ik wakker naast Alex. God, shit, dan voelde ik me altijd zo rot voor Blake, want ik was verliefd aan het worden op iemand anders. De eerste drie weken dat ik met Alex was, zat ik continu te huilen. Altijd maar huilen en huilen, want ik miste iemand en ik was alweer aan het vallen was voor de volgende. Ik voelde me zo schuldig.»

HUMO Heeft het songschrijven wat geholpen?

Winehouse «O ja. Toen toch. Tegenwoordig met de optredens valt het me wel eens tegen, er is altijd wel weer die keer dat ik geen zin heb in een song als 'Love is a Losing Game'. Dan raap ik mijn moed bijeen en zeg ik tegen het publiek: 'it's sad, it's a sad song.' En dan zegt iedereen: 'o kijk, dat is een deel van haar act'. Terwijl ik niets liever zoudoen dan een potje huilen. 'Back To Black' is altijd een moeilijke: over hoe hij terugging naar zijn vriendin en ik het van pure ellende maar op een  drinken zette.»

HUMO 'They tried to make me go to rehab but I said no, no, no' open je 'Rebab'. Echt?

Winehouse «Ik heb een tijdje bij mijn vader moeten logeren, toen het erg slecht met me ging. I was so ill from alcohol. Ik had mezelf echt ziek gedronken. Ik kon amper rechtop staan en gaan zitten lukte ook al niet meer. Op de één of andere manier werkten mijn benen niet meer zoals het hoorde. Door de alcohol. It was disgusting, verschrikkelijk.

»Op een dag kwam mijn manager langs en die zei: 'vandaag brengen we je naar een plek waar ze je kunnen helpen'. Ik zei: 'no way'! 'Oké', zei hij, 'dan brengen we er je morgen pas naartoe'. Ik vroeg mijn vader of hij vond dat ik moest gaan. Hij zei: 'neen, maar je kan wel gaan om te bewijzen dat je daar niet thuishoort, dan is de platenfirma gerustgesteld'. Ik nam een bad, kleedde me aan en ging ernaartoe. Je zou denken dat iemand die rehab binnenwandelt eruitziet als Pete Doherty, all messed up, maar ik kwam er binnen op hoge hakken, met opgestoken haar en full make-up... Het eerste wat ik te horen kreeg was: 'je bent geen wrak'. En het tweede: 'waarom denk je dat je hier bent'? Ik antwoordde: 'omdat ik verliefd ben en er een zootje van heb gemaakt'.»

HUMO Zomaar?

Winehouse «Ik zei ook nog tegen de man van de rehab: 'ik ben manisch-depressief en drinken helpt me niet echt, maar het blokt wel tijdelijk bepaalde gevoelens af die ik niet wil voelen'. Al bij al ben ik er maar een paar minuten binnen geweest, I walked in and I walked out. Mijn manager zei: 'dat ging snel'! Ik hou gewoon van alcohol. Ik hou vooral van de smaak, niet zo van het effect. Gold Lager, yummie, dat smaakt naar Kerstmis, er zitten van die kleine stukjes goud in... Snakken naar een shot vodka om in een andere stemming te geraken, drinking for the sake of drinking, dat snap ik niet echt. I'm a depressed drunk, het is erg gevaarlijk voor me om me slecht te voelen, want dan ga ik drinken.»

HUMO Het probleem is dus vooral dat je manisch-depressief bent?

Winehouse «Het probleem was toen dat ik niks om handen had. Ik heb een jaar vrijaf genomen, zat zonder werk, en dus begon ik maar te drinken. Ondertussen heb ik geen tijd meer om te drinken. Dat van dat manisch-depressief heb ik eigenlijk maar verzonnen. Al ben ik wél iemand van extreme mood swings. Onlangs was ik bij mijn vriendje. We hebben op dit ogenblik een break, maar hij heeft iets gedaan met een ander meisje, en hij vond het nodig me dat te vertellen. Ik had ondertussen ook al met mijn ex-lief geslapen.

»Ik vind, als je jong bent en je hebt ruzie met elkaar, dan moet je elkaar even loslaten. Maar toen hij me dat zei moest ik even op adem komen. En meteen erna zat ik hem uit te vragen.'Wie is ze'? Toen ik wist wie ze was belde ik meteen naar de pub: 'hey, met wie was Alex gisteren? She's mixed race, vind haar voor me, oké'?»

HUMO Kijk je vaak naar maffiafilms?

Winehouse «Als je in Camden woont is het belangrijk om te weten waar je bondgenoten zitten. Iedereen kent iedereen, het is zo'n kleine rare incestueuze gemeenschap. Ik slaap niet in het rond, maar de meeste van mijn vrienden wel, en dan denk ik toch: bah. We hebben allebei onze spionnen. Zelfs al zijn we niet bij elkaar, dan nog weten we alles van elkaar. Ik drink ofwel in Camden of in Oost-Londen. Als ik met mijn ex op stap ben ga ik nooit naar Camden, mijn vriendje heft er te veel mensen zitten.»

HUMO Zo'n driehoeksrelatie, is dat niet ongelofelijk vermoeiend?

Winehouse «Ja. Ik weet het, ik weet het. Maar ik wil omgaan met wie ik wil en voor de rest met rust gelaten worden.»

HUMO Omdat we er nu eenmaal niet naast kunnen kijken: je tattoo's. Aan hoeveel zit je ondertussen?

Winehouse «Een stuk of elf. Ik ben nu bezig met eentje voor Alex, die zit nog maar in de beginfase. Die Blake heb ik na drie weken laten zetten. Alex heeft zes weken moeten wachten op zijn tattoo, de volgende krijgt hem na negen weken. Die hier is van Sin City, en die vogel heb ik onlangs laten zetten, na een ruzie met mijn lief. Ik wil ermee duidelijk maken dat je me niet kan temmen, dat je mijn vleugels niet kan knippen. Deze veer is symbool voor moed, die 'Daddys Girl' is voor mijn vader, en de fifties pin-up is mijn grootmoeder.»

HUMO Pardon?

Winehouse «Mijn grootmoeder zoals ze eruitzag toen ze eenentwintig was. Ik was eenentwintig toen ik hem heb laten zetten, daarom. Het is eigenlijk een collage, een samengesteld portret van drie verschillende pin-ups, eentje ervan leek op mijn grootmoeder toen ze jong was. Dit hart hier heb ik laten zetten... ik weet eigenlijk niet meer waarom. Ik wil nog meer harten, veel meer harten. Op een dag stop ik wel. Ik moet oppassen. Ik ben nu drieëntwintig, hoe zal ik eruitzien als ik dertig ben?(wijst naar de pin-up) I like to have tits on my arm though

HUMO Laatste vraag: waarom kijk je al de hele tijd over onze schouder naar de televisie?

Winehouse «Voorbereiding voor mijn shows. Voor dit album heb ik drie backingzangers bij me, de klassieke opstelling, ze hebben van die coole sixties moves - it's really Tempations. Ik moet meedoen, en ik ben niet zo'n beste danser. Ik zit hier nu in jeans en T-shirt, but I dress like a slut on stage, dat doet me beter dansen. Maar het kan nog beter. Daarom kijk ik naar deze dvd, om al die coole moves af te kijken. En omdat interviews zo saai zijn.»

HUMO Vonden we ook al!

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: