'Abbey Road' van The Beatles kwam 47 jaar geleden uit: Humo dook in de archieven

16
vrijbeeld

Elke nieuwe Beatle-single is ee ngebeurtenis, elke Beatle-elpee een evenement. Platenzaken hebben al maandenlang van tevoren genoeg bestellingen binnen om ervoor te zorgen dat ie binnen één dag weg is. Deejay's lijken wel gek geworden, bellen 5 keer per dag naar Engeland, Amerika als het moet, gaan dep laat persoonlijk halen en vragen zendtijd voor ekstra-programma's. Iedereen wil een interview met een Beatle versieren. Niemand krijgt het.

Alleen Radio Luxemburg lukt het wel: die hoeven er niks voor te doen. Ringo Starr vindt Kid Jensen van Luxemburg 208 zo'n eindeloze deejay dat ie hem zelf is gaan vragen of ie 'Abbey Road' voor de radio mocht komen rpesenteren. Het mocht. Wij luisterden, vonden 'Abbey Road' het einde en vertaalden voor wie geen Engels verstaat of moest slapen van pa, want het programma liep vrijdagochtend van 1 tot 10 over 2.

KID JENSSEN: Vanochtend hebben we de beroemste pop-drummer van de laatste tien jaar in de studio: Ringo Starr. Goeiemorgen, Ringo.

Ringo Starr: Goeiemorgen, Kid, Goeiemorgen iedereen!

KID: Veel mensen zeggen dat 'Sgt. Pepper' het beste is van wat jullie gemaakt hebben en dat er niets zal komen dat 'Sgt. Pepper' kan overtreffen. Wat vind jij daarvan? Vind je 'Abbey Road' een vooruitgang?

Ringo: Ja, heel zeker. Elke nieuwe elpeei s een vooruitgang. Er wordt vaak gezegd dat we een stap terug gaan als onze muziek niet zo gekompliceerd is als die van 'Sgt. Pepper', maar dat is onzin. Vanaf 'Sgt. Pepper' zijn we veel meer een groep geworden, zijn we meer met elkaar gaan spelen. Dat vind ik dan een vooruitgang. We doen het liefst alles zelf en op 'Abbey Road' hebben we dan ook zo min mogelijk background muzikanten: alleen Billy Preston en nog een paar anderen. En die dan nog maar incidenteel.

KID: Vertel 's wat bij 'Come Together', het eerste nummer op 'Abbey Road'.

Ringo: 'Come Together' is één van die nummers waarbij we niet zo goed wisten hoe we 't zouden aanpakken. We hebben het op verschillende manieren geprobeerd, maar het bleef waardeloos, tot we de goeie formule vonden. Het is een beetje een verbrokkeld geheel geworden. Ieder mocht doen waar hij zin in had. We mochten elkaar helpen en onderbreken en we noemden het dus 'Come Together'. Het is een nummer van John Lennon. Het volgende nummer, 'Something', is van George Harrison, tekst en muziek, en ik vind het de beste track van de hele elpee, echt fantastisch.

KID: Het is wel wat anders dan zijn vorige nummers. Stukje kommersjeler, niet?

Ringo: Nou, niet helemaal. Kijk, George is begonnen met het schrijven lovesongs en vaak ging hij dan wat verder, andere richtingen uit. En dan kreeg je dingen als 'Taxman', weet je wel, en 'Within You Without You' enzo. En dit is weer een lovesong. Fantastisch. Meer kan ik er niet over zeggen, hij is gewoon erg goed.

Vrolijk maar met veel ellende

KID: Hoe lang hebben jullie aan deze elpee gewerkt?

Ringo: Toen we klaar waren met 'Get Back', een elpee die rond Kerstmis gaat uitkomen, zijn we begonnen aan een aantal korte stukjes. Die hebben we aan elkaar geplakt en dat brengen we nu als een soort medley. Aan de rest van de elpee begonnen we pas twee maanden later te werken. We hebben hem eerder gereleased dan we van plan waren, omdat we bang waren dat de song anders te oud zouden worden.

KID: Kritici hebben al gezegd dat hij erg lijkt op 'Revolver'. Kan dat?

Ringo: Nou, ik heb het nog niet helemaal gemerkt, van niemand gehoord ook, trouwens. Ik weet het niet. Ik zou 'Revolver' dan nog 's moeten horen, maar ik heb 'm, geloof ik, al jaren niet meer gedraaid, dus kan ik er niets... Maar ik weet eigenlijk wel zeker dat hij er niet op lijkt.

KID: Wie schreef 'Maxwell's Silver Hammer'?

Ringo: Dat heeft Paul gedaan. Je kunt het zo herkennen: het is weer zo'n 'happy going 1920'-nummer, je weet wel zo'n lekker vrolijk en gezellig ding van vroeger. We hebben er de meeste tijd aan besteed. Omdat we zo enorm veel moeite met de opname hadden. Op een gegeven moment zijn we er gewoon mee gestopt en aan iets andres begonnen. Dat heb je wel 's, die narigheid. Ik hoop maar dat je het leuk vindt, dan is die moeite niet voor niks geweest.

Ringo, de sta-in-de-weg

KID: Er wordt wel gesuggereerd dat de Beatles nu al zo ontzettend lang sukses hebben, doordat ze nooit ultra-progressieve songs kunnen schrijven omdat jij toch eigenlijk een Rock & Roll-drummer bent en zij daar rekening mee houden.

Ringo: Ja, weet je wat het is, ik sta die zielige jongens een beetje in de weg, begrijp je? Nee, kijk, ik ben inderdaad een Rock & Roll-drummer, maar in de grond zijn we alle vier rock-jongens. Ik geloof niet dat ik hun progressiviteit afrem. In 'Oh Darling' zit bijvoorbeeld wat rock. Je kunt het ook een bluesnummer noemen. Paul zet zijn blues-stem ervoor op. Een lekker krachtig nummer.

KID: Bij de daaropvolgende song 'Octopus Garden' staat jou naam als komponist. Dat gebeurt niet vaak. Waarom schrijf je eigenlijk maar zo weinig?

Ringo: Nou, ik vind het zo ontzettend moeilijk, weet je. Vooral omdat ik het slechtst piano speel van alle drummers. Ik zou ook nooit aan 'Octopus' begonnen zijn, als een vriend me niet had verteld over inktvissen en de manier waarop ze tuinen aanleggen. Weet je, die beesten rapen alle glinsterende voorwerpen op van de bodem en die leggen ze bij elkaar. Zo hebben ze een tuin. Mijn liedje daarover is heel erg simpel geworden. Makkelijke muziek, makkelijke tekst, maar ik ben er heel erg trots op. Vorig jaar november ben ik eraan begonnen en in mei was het klaar.

KID: De laatste track van de aakant, 'I Want You - She's So Heavy', is geloof ik, wel de langste die erop staat.

Ringo: Ja, hij duurt een minuut of zeven. Het is ook een van de nummers die we gemaakt hebben vlak na de opnamen voor 'Get Back'. We hielden één van die session waarbij we op het eind maar door bleven spelen tot het misging. Dat doen we heel vaak aan het slot van onze nummers. Dan speelt ieder zonder dat de een van de ander weet wat ie gaat doen, gewoon voor het geval dat we iets krijgen wat een beetje magisch aandoet. En ik dacht dat dat wel gelukt was hier.

Lief en zacht

KID: Beekant, nummer 1: 'Here Comes The Sun': wat valt daarover te zeggen?

Ringo: Het is de tweede kompositie van George Harrison. Tja, op een dag kwam hij daarmee binnen. Hij zei: 'Jongens, ik heb een dingetje geschreven dat ik 'Here Comes The Sun' staat met een bepaalde bedoeling op de kant 2, omdat daar allemaal songs op staan die een beetje aan de zonnige kant zijn. De eerste zijn erg lief en zacht en de laatste wat krachtiger. Na 'The Sun' staat er dan weer een kompositie van John: 'Because'. Veel gitaarwerk, piano, strijkers, onze stemmen samen en verder geen zware rotzooi.

KID: Waarom heet ie eigenlijk 'Abbey Road'?

Ringo:  Ja, we hadden er nooit over nagedacht hoe hij moest gaan heten. Bij 'Sgt. Pepper' hebben we gewoon een titel genomen van de eerste song, maar dat wilden we niet en wat we dan wel wilden, dat wisten we niet. We waren al aan anmen toe als 'Melkfles' en 'Liesjes Linker Laarsje' en zo en toen zei Paul: 'Waarom noemen we hem niet 'Abbey Road', omdat hij daar helemaal gemaakt is?' Daarom hebben we dat gedaan. Iedereen had iets beters mogen bedenken, maar niemand deed het. Nou en op de hoes heb ik al een prachtige foto zien staan die van ons nooit is genomen, vlak voor het EMI-gebouw.

KID: De voorlaatste track van de beekant bestaat uit zes nummers...

Ringo: Ja, en elk nummer duurt zo één tot anderhalve minuut. Dat is zo gekomen: John en Paul willen vaak zo ontzettend veel schrijven dat ze heel vaak iets maar half afmaken om weer aan iets nieuws te kunnen beginnen. En die songs hebben ze nu 's onafgemaakt aan elkaar geplakt. paul heeft 'You Never Give Me Your Money' geschreven, een nummer dat langzaam begint en een beetje rockerig eindigt. John schreef 'Sun King'. Ik vind dat het erg op 'Albatross' van de Fleetwood Mac lijkt en dat is ook zo. Dat geeft niet, want 'Albatross' was erg goed. Dan heb je nog 'Mr. Mustard'. Dat hoef je maar even te horen en je weet meteen dat John het geschreven heeft. 'Polythene Pam' is ook van John en 'She Came In Through The Bathroom Window' weer van Paul.

Gieren om het volkslied

'Golden Slumbers' hoort ook nog bij die medley, het is een soort slaapliedje, maar als je erbij kunt slapen, ben je voor mij een wereldwonder. Het laatste nummer heet 'Carry That Weight'. Het bestaat eigenlijk uit twee heel verschillende stukken. We zingen er allemaal op mee. Steeds: 'Boy, You're Gonna Carry That Weight'. En om te eindigen, want elke elpee moet een einde hebben, is er nog een trackje dat 'The End' heet en er is nog een kleien verrassing als je je pick-up helemaal tot het laatste door laat draaien. Ik kan het wel vertellen, dan komt er een stukje van het Engelse volkslied 'God Save The Queen'. Ghaa, ha, ha.

KID: Kun je nog iets zeggen over wat jullie in de toekomst willen gaan doen?

Ringo: Nou, zoals ik al zei, komt rond Kerstmis 'Get Back' uit, maar die was al klaar voor deze. Het is een live-plaat, niet echt 'live'. Ik bedoel ermee dat we het niet op de gewone manier hebben opgenomen, weet je wel, zo van eerst de gitaar, dan de stem, dan het koortje en zo. Alles is er in één keer opgegaan, zoals bij een gewoon optreden.

KID: Komt er nog een single voor 'Get Back'?

Ringo: Nee, deze elpee loopt wel tot in november en dan komt 'Get Back' al bijna uit.

Even wachten dus voor Ringo nog eens een elpee komt presenteren op Luxemburg.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: